စရိုက္ႏွင့္ လိုက္ရာ ေရြးၾကပါ။

စရိုက္ႏွင့္ လိုက္ရာ ေရြးၾကပါ။

သဲကုန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာတဲ့ တရားတစ္ပုဒ္မွာ ကမၼ႒ာန္းတရား ေရြးနည္းကို သင္ထားတယ္။ မိမိစရိုက္နဲ႔ လိုက္ဖက္တာကို ေရြးတတ္ၾကဖို႔ေပါ့။ ဆရာေတာ္ ေဟာသြားတဲ့အထဲမွာ နာလိုက္ရတာကေတာ့ စရိုက္ ၆-မ်ိဳးနဲ႔ လိုက္ဖက္ရာ ကမၼ႒ာန္း တရားေတြပါ။ အားလံုးေတာ့ ျပည့္ျပည့္စံုစံု မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ မွတ္မိသေလာက္ေျပာပါရေစ။

ရာဂစရိုက္ရွိတဲ့သူ အတြက္ေတာ့ အသုဘကမၼ႒ာန္း
ေဒါသစရိုက္ရွိတဲ့သူ အတြက္ေတာ့ ေမတၱာဘာဝနာ ကမၼ႒ာန္း
သဒၶါစရိုက္သမား အတြက္ကေတာ့ ဗုဒၶႏုႆတိကမၼ႒ာန္
ပညာစရိုက္ရွိတဲ့ လူအတြက္ေတာ့ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းတဲ့။

ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိုက္တဲ့ တရားလဲ။ ဒီလိုမ်ိဳးခြဲျခားၿပီး လူတစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ႕ စရိုက္ဝါသနာနဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ့ တရားေတာ္ကို ေပးတတ္တာကေတာ့ ဗုဒၶကလြဲလို႔ ဘယ္မွာမွ မရွိႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးသေလာက္ အျခားဘယ္စာေပမွာမွ မေတြ႔ဖူးဘူး။

ရာဂနဲ႔ ေဒါသ ဆိုတာက အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ဒါေတြရွိေနရင္ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေကာင္းက်ိဳးကိုျဖစ္ေစမွာ မဟုတ္ဘူး အဲဒါေၾကာင့္ သူတို႔ကို အႏိုင္ရိုက္ခ်ိဳးႏိုင္မဲ့ အရာေတြနဲ႔ ခ်ိဳးႏွိမ္ေပးလိုက္တာပဲ။ ရာဂစိတ္အလြန္ျပင္းထန္ေနတဲ့လူ အသုဘကို အာရံုျပဳခိုင္းလိုက္ေတာ့ ဘယ္က ရာဂစိတ္က ထလာေတာ့မလဲ။ ေဒါသစိတ္သိပ္ ခက္ထန္ေနတဲ့လူ ေမတၱာဘာဝနာ ပြားခိုင္းထားေတာ့ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔သြားဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာေပါ့။

သိပၸံနည္းက်က်ကို နားလည္ေပးလို႔ရတယ္ေနာ္။ စိတ္ပညာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အလြန္ျမင့္မားတဲ့ ဗဟုသုတေတြ မလိုေသးဘူး။ အထက္က ၂-ခ်က္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားလည္ေပးလို႔ရတယ္။

သဒၶါတို႔ ပညာတို႔ကေတာ့ သံုးတတ္ရင္ အသံုးတည့္ပါတယ္။ သံုးစြဲတဲ့ေနရာမွားေနရင္ေတာ့ အက်ိဳးေပးမေကာင္းရံုတင္မက လမ္းေၾကာင္းပါ လြဲၿပီး လိုရာခရီးကို မေရာက္ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ သဒၶါသမားရဲ႕စရိုက္က စူးစမ္းမႈနည္းတယ္။ ယံုလြယ္တယ္။ တစ္ခုခုကို မိရိုးဖလာအရပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေျပာလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကားရ၊ သိရရင္ စူးစမ္းဆင္ျခင္မႈမပါပဲ ယံုၾကည္ပစ္လိုက္တတ္တယ္။ တလြဲကို ယံုသြားမွာစိုးရိမ္ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မလြဲႏိုင္တဲ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ ပြားမ်ားတဲ့ ကမၼ႒ာန္းက သူ႔အတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးပါပဲ။

ပညာသမားကေတာ့ အရာရာကို စူးစမ္းတယ္။ စူးစမ္းတတ္တဲ့ သေဘာေလးက ေကာင္းတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ဗုဒၶက ခ်ိဳးႏွိမ္မပစ္ဘူး။ စူးစမ္းဆင္ျခင္ဖို႔ရာအတြက္ ခက္ခဲနက္နဲတဲ့ ဓာတ္ကမၼ႒ာန္းကို ေပးလိုက္တယ္။ ရုပ္တရား၊ နာမ္တရားေတြကို အေသအျခာ ဓာတ္ခြဲေလ့လာထားတဲ့ ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ သစၥာ စတဲ့ ခက္တာေတြကို ဆင္ျခင္ခိုင္းလိုက္တယ္။

ငါတို႔က ဖရီးသင့္ကာေတြ ျဖစ္တယ္၊ ဝိဘဇၨဝါဒီေတြ ျဖစ္တယ္၊ ဉာဏ္သမားေတြ ျဖစ္တယ္၊ ဘယ္ဘာသာတရားနဲ႔ မွ မကိုက္ဘူး- လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျပာေျပာေနတဲ့လူေတြ သိပ္သတိထားသင့္တယ္။ ဉာဏ္သမား ပညာသမားေျပာၿပီးေတာ့ သဒၶတၳမင္းသားက ေဗာဓိေညာင္ပင္ေခ်မွာ မ်က္ေတြ ရွစ္ဆုပ္က်ဲလိုက္တာနဲ႔ ေရႊပလႅင္ႀကီးေပၚလာတာတဲ့ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္ႏိုင္ပါ့မလား။ အဲလိုအေသးအဖြဲေလးေတြ လိုက္ေတြးမေနပါနဲ႔။ မယံုၾကည္ရင္လည္း ထားလိုက္ပါ။ အေရးမႀကီးပါဘူး။ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ဘူးဆိုေတာ့လည္း မ်က္ထံုးေလးေတြကို ထိုင္လို႔ေကာင္းေအာင္ ခ်ခင္းၿပီး ထိုင္ေတာ္မူတယ္ေပါ့။ ဒီလိုေတြးထားလိုက္လည္း ရပါတယ္။ ေရႊပလႅင္ႀကီး တကယ္ေပၚတာ မေပၚတာက နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းမွ မဟုတ္တာ။

ဉာဏ္သမား၊ ပညာသမားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထင္ရင္ ဗုဒၶေဟာထားတဲ့ ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ သစၥာ တရားေတြကို ေလ့လာၾကည့္ပါ။ နားမလည္တာရွိရင္ နားလည္တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကို ေမးပါ။ ဒီေန႔ေခတ္ ျမန္မာစကားနဲ႔ ေကာင္းေကာင္း တရားျပတတ္တဲ့ ကမၼ႒ာနစရိယေတြက ျပည္တြင္းမွာတင္ မက ႏိုင္ငံတကာမွာပါ ဖူးေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

အေတြးအေခၚ ဉာဏ္ပညာသမားျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဗုဒၶဝါဒအပါအဝင္ ဘယ္ဘာသာတရားနဲ႔ မွ မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ အေတြးသမားေတြအတြက္ ေတြးေတာဆင္ျခင္စရာ က်က္စားစရာ တရားေတြက ဗုဒၶေဒသနာေတာ္မွာ အလြန္႔အလြန္ မ်ားစြာရွိပါတယ္။ ဆရာေကာင္းသမားေကာင္းနဲ႔ ေတြ႔ၿပီး ကိုယ္နဲ႔သင့္ေတာ္မယ့္ အလုပ္ကို ေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႔ပဲလိုပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပညာသမားယူဆလို႔ သိပ္အထင္ႀကီးေနသူေတြ၊ ဗုဒၶကို ဆရာတစ္ဆူလို မကိုးကြယ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မာနေထာင္ေနသူေတြ အတြက္ေတာင္ သင့္ေတာ္တဲ့ ေဒသနာေတာ္ေတြ ရွိပါတယ္။ ဗုဒၶကို ဘုရားတစ္ဆူဂူတစ္လံုးလုပ္ၿပီး ကိုးကြယ္မွ၊ ဆရာသမားႀကီးအျဖစ္ အရိုအေသေပးၿပီး ေက်းဇူးေတာ္ေတြ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ ေန႔စဥ္ခ်ီးမႊမ္းေနမွ မဂ္တရား၊ ဖိုလ္တရား၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ တရားေတာ္ျမတ္ကို ရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာသာတရားမွာ မေျပာထားပါဘူး။ သုတၱန္ေတြထဲက ဝတၳဳေၾကာင္းတစ္ခုဆိုရင္ ဘုရားရွင္ကို ဘုရားရွင္မွန္း မသိပဲ ခရီးႀကံဳလမ္းႀကံဳေတြ႔ရတဲ့ ခရီးသြားေဖာ္အျဖစ္နဲ႔ တရားစကားေဆြးေႏြးရင္း တရားရသြားတာေတာင္ ပါရွိပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ မိမိစရိုက္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ တရားကို အာရံုျပဳမိဖို႔သာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶကေတာ့ စရိုက္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသူအတြက္ မဂ္လမ္း၊ ဖိုလ္လမ္း၊ နိဗၺာန္လမ္း ဖြင့္ေပးတဲ့ တရားေဒသနာေတာ္ေတြ ေဟာထားပါတယ္။

အခုဆက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ရဲ႕ ဘာသာေရးေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ပို႔စ္မွာ ကြန္မန္႔လာေရးတဲ့ အမည္မသိသူ ကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးဖတ္ႏိုင္ေအာင္ သူ႔ကြန္မန္႔ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ျပန္စာပါတင္ေပးလိုက္ပါတယ္

Anonymous said...lu lu chin ma koe ´kwal bu . a dar lay dot mhat htar bar ma ywatwar.

ရြက္ဝါ said...အမည္မသိသူ..ေခ်ရာေဖ်ာက္ၿပီးဝင္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ားကို ဘယ္သူမွန္း မသိဘူးဗ်ာ။ ဘယ္ဘာသာဝင္မွန္းလည္း မသိဘူး။ ေသျခာတာကေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ လူမဟုတ္တဲ့ ဟာတစ္ခုခုကို ကိုးကြယ္ေနသူပဲျဖစ္ရမယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာေတြလာဖတ္တာေက်းဇူးပါ။ ကြန္မန္႔ေလးေရးတဲ့ အခါမွာ ပို႔စ္ရဲ႕ စာသားေတြနဲ႔ ဆက္စပ္တာပဲ ေရးသင့္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ား ဘာကို ကိုးကြယ္လဲ/ ဘယ္သူ႔ကို ကိုးကြယ္လဲဆိုတာက ဒီပို႔စ္နဲ႔ ဆိုင္မွ မဆိုင္တာ။။

အမည္မသိသူေရ…
ကၽြန္ေတာ္ေရးေနတာက အေတြးအေခၚပိုင္းပါ။ Labels အေနနဲ႔လည္း အေတြးသမားရဲ႕ အေရးသားေလးေတြ… လို႔ေပးထားတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြးတယ္ ေတြးမိသမွ် ရိုးရိုးသားသားတင္ျပတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို ကာကြယ္ခ်င္တဲ့စိတ္ အဲဒီပို႔စ္ေတြထဲမွာ မပါဘူး။ အျခားဘာသာေတြကို တိုက္ခိုက္ခ်င္တဲ့စိတ္လည္း မပါဘူး။ မွားတယ္ထင္ရင္ေတာ့ ေထာက္ျပေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲလိုေဆြးေႏြးတဲ့ ကြန္မန္႔ေတြကိုပဲ ေမွ်ာ္လင့္တာပါ။

ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ကို “မ” တတ္ၿပီးေခၚသြားတာက ခင္ဗ်ားစိတ္ဆိုး၊ ေဒါသျဖစ္ေနလို႔လား။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာထားတဲ့ အခ်က္ေတြကို ေထာက္ခံၿပီး/ကန္႔ကြက္ၿပီး ေဆြးေႏြးမႈ တစ္စံုတရာမလုပ္ႏိုင္ရင္ ဘာမွဝင္ေရးမသြားတာ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီစကားအတြက္ စိတ္ဆိုးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ခင္ဗ်ားက လူမဟုတ္တာ တစ္ခုခုကို သဒၶါတရား ျပ႒ာန္းၿပီး ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မိေနၿပီ။ အဲလိုလူဆီကေနၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြးထားတဲ့ အေတြးအေခၚေတြလည္း ကၽြန္ေတာ္မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။

အေတြးအေခၚဆိုတာက ပညာရဲ႕ အရာသာျဖစ္တယ္။ သဒၶါလြန္ကဲၿပီး တစ္ခုခုကို ယံုမိေနတဲ့လူေတြ မလုပ္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ အဲဒါဆိုရင္ သေဘာေပါက္ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ကို အေတြးသမားရဲ႕ အေရးသားေလးေတြ က႑ကို ဝင္မဖတ္မိေစဖို႔ အႀကံျပဳပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စာေတြအတြက္နဲ႔ ခင္ဗ်ားမွာ ေဒါသေတြ ျဖစ္မေနေစခ်င္လို႔ပါ။ ႀကိဳးစားၿပီး မွ်မွ်တတ ေတြးေခၚစဥ္းစားၾကည့္ဦးမယ္၊ ေတြးမိသမွ် စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ကြန္မန္႔ေရးဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဝဲလ္ကမ္းပါ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရးဦးမယ္။ အခုေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ ေရးဖို႔လိုလာၿပီ။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Islam Sasana အစၥလာမ္ သာသနာ ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီဘေလာ့ဂ္မွာ ေရးေနတဲ့ ကိုေဌးလြင္ဦးရဲ႕ စာေတြမွာ သေဘာမတူတာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရတယ္။ သူက ပိဋကတ္ေတာ္လာ ေဝါဟာရေတြကို တြင္တြင္ႀကီးသံုးတယ္။ အစၥလာမ္ သာသနာအေၾကာင္းေရးတာ ပိဋကတ္ေတာ္လာ စကားလံုးေတြသံုးေတာ့ ၾကည့္ရတာ တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ။ ဒါကေတာ့ ခံစားခ်က္သက္သက္ပါ။ ေဝါဟာရေတြကိုေတာ့ အပိုင္စီးထားဖို႔ စိတ္မဝင္စားပါဘူး။ အထူးစီစဥ္ၿပီး လုပ္ေနတာ မဟုတ္ေလာက္ေပမယ့္ သူ႔ဘေလာ့ဂ္ကို ဖတ္ရတာ ဘာသာတရားေတြကို တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ရႈတ္ေထြးေအာင္ လုပ္ပစ္ေနသလိုမ်ိဳးခံစားရတယ္။ ဗုဒၶဝါဒကို ေစာ္ကားေနသလိုမ်ိဳး ခံစားရတယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာ သစၥာေလးပါးတရားေတာ္နဲ႔၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး တရားေတာ္ေတြကိုပါ ထာဝရဘုရားရွင္ေဟာတာလို႔ ေျပာလာၾကေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ ဆရာေတာ္ တစ္ပါးရဲ႕ သတိေပးဆံုးမသံကိုလည္း ျပန္ၿပီး ၾကားေရာင္မိတယ္။

သူေရးတဲ့အထဲက ဥပမာ တစ္ေၾကာင္းထုတ္ျပမယ္ အဲဒီအေၾကာင္းကေတာ့ ဗုဒၶ၊ ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္ ဘယ္ဘာသာဝင္မွ လက္ခံႏိုင္လိမၼယ္ မထင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လည္း ဆိုေတာ့ သူက (ရစူလ္) ဉာဏ္စဥ္ေတာ္ ေဆာင္မ်ား ပို႔စ္မွာ ဗုဒၶရယ္၊ ခရစ္ေတာ္ရယ္၊ မိုဟာမၼဒ္ရယ္ သံုးဦးစလံုးကို တစ္တန္းတည္း တန္းညႇိေဖာ္ျပထားလို႔ပါပဲ။

ထို႔ေၾကာင့္ ေမာေရွ၊ ေဂါတမ၊ ေယရႈ၊ မိုဟမၼဒ္ ကိုယ္ေတာ္ ျမတ္မ်ားကို ဉာဏ္စဥ္ေတာ္ေဆာင္မ်ား အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳရေပသည္။ ထိုကုိယ္ေတာ္မ်ားအၾကား တစ္ပါး ႏွင့္ တစ္ပါးကို ခြဲျခားမႈ မျပဳရေပ။

အျပည့္အစံုဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ သူ႔ဘေလာ့ဂ္မွာသြားဖတ္ၾကပါ။ The Holy Islam အစၥလာမ္ သာသနာေတာ္ မွာလည္း သုတစာေပက႑ ေအာက္မွာ အခ်ိဳ႕ကို pdf ဖိုင္အျဖစ္နဲ႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအတြက္ကေတာ့ ဗုဒၶဟာ အနႏၲတန္ခိုးေတာ္အရွင္ျဖစ္တယ္။ အတုမရွိ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးျဖစ္တယ္။ အထက္က သံုးဦးနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ေျပာဆိုဖို႔ကို မဆိုထားနဲ႔ စၾကာဝဠာတစ္ခုလံုးကို ဖန္ဆင္းပါတယ္ဆိုတဲ့ ထာဝရျဗဟၼာမင္းႀကီးနဲ႔ေတာင္ မႏိႈင္းယွဥ္သာေအာင္ ျမင့္ျမတ္တယ္။

အျခားဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ကိုယ္အေလးအျမတ္ထားရာကို အခုလို တန္းညႇိခံလိုက္ရတာ သေဘာတူႏိုင္လိမၼယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မထင္ပါ။

ကိုေဌးလြင္ဦးေရးတဲ့ အတိုင္း ကုရ္အာန္က်မ္းေတာ္မွာ ပါေနရင္ေတာ့လည္း သူ႔မွာ ဘာတာဝန္မွ မရွိပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကုရ္အာန္မွာ ပါလား/မပါလား ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကုရ္အာန္ကို ေသျခာဖတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေလာက္တယ္ ထင္တဲ့ အပိုင္းေတြကို ေရြးၿပီးဖတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ခဲ့တဲ့ စူရဟ္ေတြကေတာ့ 1, 10, 11, 12, 14, 19, 21, 26, 28, 31, 33, 34, 47, 71, 79 ေတြျဖစ္တယ္။ ဘယ္မွာမွ ေဂါတမနဲ႔ ပတ္သက္တာ မေတြ႔ရဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႔စာေတြကို ေဝဖန္ရမယ္။ သာသနာေရး ရႈတ္ေထြးေစမႈေတြျဖစ္လို႔ သူ႔ဖက္က တုန္႔ျပန္သည္ျဖစ္ေစ/ မျပန္သည္ျဖစ္ေစ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လုပ္ရဦးမယ္။ ေရးျဖစ္တဲ့အခါ သူ႔ဆီကိုလည္း အီးေမးလ္ပို႔မယ္။

ပိုဆိုးတာက ကုရ္အာန္ကို ဖတ္ရင္း အစၥလမ္သာသနာရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုတဲ့သေဘာတရားကလည္း သံသယ ဝင္စရာေတြ မ်ားစြာေတြ႔ေနရတယ္။ အနႏၲဂရုဏာေတာ္ အေပၚလည္း သံသယဝင္မိတယ္။ စာပိုဒ္အလိုက္ေတြ မွတ္ထားတယ္။ ကိုေဌးလြင္ဦးရဲ႕စာေတြကို ေဝဖန္လို႔ၿပီးရင္ အဲဒီဟာေတြလည္း ေဝဖန္ခ်င္ေသးတယ္။ ေတြးမိသမွ်ကို အေတြးအေခၚရႈေထာင့္၊ က်င့္ဝတ္ရႈေထာင့္ကေန ေဝဖန္မွာျဖစ္ပါတယ္။ လူမုန္းမ်ားမွာကိုေတာ့လည္း မလိုလားပါဘူး။

အဲလိုအေတြးအေခၚပိုင္းကို ေရးေနတဲ့ ပို႔စ္ေတြမွာ က်မ္းဂန္ထဲပါသမွ် မ်က္ေစံစံုမိွတ္ယံုၾကည္ေနတဲ့ သဒၶါသက္သက္သမားေတြ လာဖတ္ၿပီး ေဒါသတႀကီး ကြန္မန္႔ေပးတာေတြလည္း မလိုခ်င္ပါဘူး။ သူ႔ဖက္ကိုယ့္ဖက္ မွ်မွ်တတ ေတြးဆတတ္တဲ့ လူေတြဆီက ကြန္မန္႔ေတြပဲရခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီပို႔စ္မွာ ေခါင္းစဥ္တင္ထားတဲ့ အတိုင္း စရိုက္နဲ႔ လိုက္ရာ ေရြးၾကပါ- လို႔ပဲေျပာပါရေစ။

ရြက္ဝါ။