tag:blogger.com,1999:blog-35862079122092803752010-08-06T08:15:59.147-07:00ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.comBlogger205125tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-43634542239588335262009-05-29T14:10:00.000-07:002009-05-29T14:13:15.062-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိေလသာ ၁၀-ပါး</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိေလသာဟူသည္မွာ သတၱဝါတို႔ကို ညႇင္းဆဲႏွိပ္စက္ ညစ္ႏြမ္းပင္ပန္းေအာင္ ျပဳလုပ္တတ္သည့္ အကုသိုလ္ တရားဆိုးမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းကိေလသာတရားတို႔သည္- </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) ေလာဘ= လိုခ်င္တပ္မက္မႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) ေဒါသ= ၾကမ္းတမ္းျပစ္မွားမႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) ေမာဟ= အမွန္မသိျမင္ မိုက္မဲမႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) မာန= ေထာင္လႊားတတ္ႂကြမႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) ဒိ႒ိ= အထင္အျမင္ အယူအဆ လြဲမွားမႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) ဝိစိကိစၧာ= အမွန္မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ပဲ ယံုမွားမႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) ထိန= ပ်င္းရိ ထိုင္းမိႈင္းေလးလံမႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈) ဥဒၶစၥ= မၿငိမ္မသက္ လႈပ္ရွားပ်ံ႕လြင့္မႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၉) အဟိရိက= မေကာင္းမႈျပဳရန္ မရွက္မႈ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀) အေနာတၱပၸ= မေကာင္းမႈျဖစ္မွာ မေၾကာက္မႈ-</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟူ၍ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ၁၀-ပါးရွိသည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိေလသာ ၁၅၀၀။…..။ အက်ယ္အားျဖင့္မူ ယင္းကိေလသာဆယ္ပါးကိုမူတည္၍ ကိေလသာ၏ အာ႐ံုျဖစ္ေသာ ႐ုပ္ နာမ္တရား ၇၅-ပါးႏွင့္ ေျမႇာက္ရသည္။ ၁၀<span style="font-size:85%;">X</span>၇၅ = ၇၅၀။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဤ၌-</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(က) ႐ုပ္တရားဟူသည္မွာ နပၹႏၷ႐ုပ္ ၁၈-ပါးႏွင့္ လကၡဏာ႐ုပ္ ၄-ပါး ေပါင္း ၂၂-ပါး။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ခ) နာမ္တရားဟူသည္မွာ စိတ္-၁၊ ေစတသိက္-၅၂၊ ေပါင္း ၅၃-ပါး။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ဂ) ယင္း႐ုပ္တရား ၂၂-ႏွင့္ နာမ္တရား-၅၃ ေပါင္း ႐ုပ္ နာမ္တရား ၇၅ ျဖစ္သည္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ၇၅၀ ကို (အတြင္း အဇၥ်တၱႏွင့္ အပ ဗဟိဒၶ) သႏၲာန္ ၂-ပါးျဖင့္ ေျမႇာက္လွ်င္ ၇၅၀<span style="font-size:85%;">X</span>၂= ၁၅၀၀ ျဖစ္သည္။</span><br /><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဇိနတၳပကာသနီက်မ္း နိဒါန္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပေပးလိုက္တာပါ။ ကိေလသာ ၁၀-ပါးက နားလည္ရလြယ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ယ္ဖြင့္ထားတဲ့ ၁၅၀၀-ကိေလသာေတြကေတာ့ အဘိဓမၼာေလ့လာဖူးမွသာ ေကာင္းစြာနားလည္ပါႏိုင္ပါလိမၼယ္။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-4363454223958833526?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-91708536488353102642009-05-27T09:55:00.000-07:002009-05-27T10:03:15.100-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမြးေန႔ပူဇာ ဓမၼစာ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္ အရွင္တိကၡဉာဏာလကၤာရ ရဲ႕ ၂၇-ေမလ-၂၀၀၉ မွာက်ေရာက္တဲ့ ၃၁-ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔အမွတ္တရအျဖစ္ ေရးသားလိုက္တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာေတာ္နဲ႔ အြန္လိုင္းေပၚကပဲ ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့တာပါ။ ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ ေမးသမွ် ေျဖေပးၿပီး ကူညီတတ္တဲ့ ဆရာေတာ္ပါ။ ဆရာေတာ္အတြက္ ေမြးေန႔အမွတ္တရ ပို႔စ္ေတြဖတ္ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ ၂၇-ေမလ-၂၀၀၉ မွာ သက္ေတာ္ ၃၁-ႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မွာျဖစ္ၿပီး ေမြးေန႔ အမွတ္တရ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုဖြင့္မယ္ဆိုတာလည္း သိခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီ စာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ကိုလည္း ဖတ္႐ႈၾကည္ညိဳခဲ့ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္ဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သားေတာ္ပီပီ စရိယာ ၃-ပါးစံုေအာင္ ျဖည့္က်င့္ဆည္းပူးသူပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငယ္စဥ္ကစလို႔ ယေန႔ထိ ပရိယတၱိလုပ္ငန္းနဲ႔ သာသနာ့ဝန္ကို ေကာင္းစြာထမ္းေဆာင္ျခင္း၊ ဇာတိေျမမွာ ရိပ္သာဖြင့္၍ တရားေဟာျခင္း၊ တရားေဆြးေႏြးေမးျမန္းလိုသူ လူငယ္မ်ားကို ကိုယ္က်ိဳးေမွ်ာ္ကိုးမႈ လံုးဝမရွိဘဲ မညည္းမညဴ ေျဖၾကားေပးျခင္း၊ ကြန္ျပဴတာ အင္တာနက္ေခတ္မွာ အြန္လိုင္းေရဒီယိုမ်ားက တရားေတာင္းတဲ့အခါ ေဟာၾကားေပးျခင္းတို႔ျဖင့္ ေလာကအက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္လွ်က္ရွိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဉာတတၳစရိယာ အေနနဲ႔ကေတာ့ ေယာနယ္ဇာတိျဖစ္တဲ့ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာမ်ားကို စုစည္းၿပီး ေယာအသင္းကို ဦးေဆာင္ကာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ ေယာနယ္သားမ်ားအၾကား ဒါနကစလို႔ သူေတာ္ေကာင္းတရားအမ်ိဳးမ်ိဳး ထြန္းကားေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေနသူျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္ဟာ အခ်ိန္ရရင္ရသလို မိမိကိုယ္တိုင္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာျမတ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ဖို႔ ေဗာဓိဉာဏ္အက်ိဳးတြက္လည္း ပဋိပတၱိ အလုပ္ကို အားထုတ္ပါေသးတယ္။ လူသူေဝးတဲ့ ေတာထဲမွာ ကာလၾကာရွည္စြာ သတင္းသံုးၿပီး တရားအားထုတ္တတ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္သိသမွ်ကို စာဖတ္သူမ်ား ၾကည္ညိဳပြားႏိုင္ေအာင္ စရိယာသံုးပါး ခြဲျခားၿပီး ေရးသားပူေဇာ္လိုက္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ေရးသမွ်နဲ႔ မျပည့္စံုႏိုင္ေသးပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားလည္း ၾကည္ညိဳႏိုင္ေအာင္ ေထ႐ုပၸတၱိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ကူးယူေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></div><blockquote><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အရွင္တိကၡဉာဏာလကၤာရ၏ အတၳဳပၸတၱိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္</span><br /></div><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျမန္မာေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၄၀ ခု ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ (၆)ရက္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၇၈ ခု ေမလ ( ၂၇ ) ရက္ေန႔တြင္ မေကြးတုိင္း ဂန္႔ေဂါျမိဳ႔ ခင္သာရပ္ကြက္၌ ခမည္းေတာ္ ဦးအံ့ေမာ္ မယ္ေတာ္ ေဒၚဟန္ေအးတုိ႔မွ ဖြားျမင္သည္။ အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္တြင္ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ စတင္၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ မႏၱေလးျမိဳ႔မ်ား၌ စာေပက်န္းဂန္မ်ား ေလ့လာသင္ယူခဲ့သည္။ သာမေဏေက်ာ္ဘဲြ႔၊ ၀ိနယ၀ိဒူဘဲြ႔၊ သာသနာဓဇဓမၼာစရိယဘဲြ႔ တုိ႔ကုိရရွိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး သီရိလကၤာနုိင္ငံ ေကလနိယ တကၠသုိလ္၌ M.A တန္းကုိ တက္ေရာက္သင္ယူခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကမၻာေအး မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္၊ ဗဟန္း ၀ိသုဒၶါရုံတုိက္သစ္ ႏွင့္ မႏၱေလးျမိဳ႔ ၀ိသုဒၶါရုံတုိက္သစ္ စည္ရွင္ေက်ာင္း၌ စာေပမ်ားပုိ႔ခ်ခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဇာတိရပ္ရြာ၌ အုံ႔တုံးေတာင္ေတာရ ဓမၼရိပ္သာကုိ ဆရာႏွင့္တဲြကာ ဦးေဆာင္ျပဳဖြင့္လွစ္ခဲ့ျပီး တရားဓမၼမ်ား ေဟာေျပာျပသခဲ့သည္။ ေျမဇင္းေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ နည္းအတုိင္း က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့သည့္ အေတြ႔အၾကံဳကုိ အျဖဴေရာင္သံစဥ္ ေရဒီယုိမွ ကမၻာတ၀ွန္း တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္တုိ႔သိေအာင္ ေဟာေျပာခဲ့သည္။ လူမွဳေရး လုပ္ငန္းမ်ားအျဖစ္ ျပည္ပေရာက္ ေယာနယ္အသင္းမ်ားကုိ ဦးေဆာင္ ဖဲြ႔စည္းခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></blockquote><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမြးေန႔ပူဇာ ေတးကဗ်ာ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(အရွင္)တိကၡဉာဏ၊ မည္ရေထရ္သည္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘုရား၊ ခ်စ္သားဂုဏ္ညီ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလာကာ, ဉာတိ၊ ေဗာဓိသံုးလီ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စရိယတရား ပြားမ်ားေနေပသည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၀၀၉ ႏွစ္ သကၠရာဇ္မွာ၊ ၂၇ ရက္ ေမလခ်ိန္ခါ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၁ ျပည့္ ေမြးေန႔မဂၤလာ၊ စာဖတ္သူမ်ား သဒၶါပြားေစရာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ေထ႐ုပၸတၱိက်ဥ္းမွ်ေဖာ္ကာ)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္အတြက္၊ ေမြးရက္ပူဇာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရးလိုက္ရ၊ ျပဳၾက ႏုေမာဒနာ။</span><br /></div><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၁-ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔မဂၤလာမွ အစျပဳ၍ အရွင္တိကၡဉာဏာလကၤာရ (ဆရာေတာ္ဦးေယာ) က်မ္းမာေပ်ာ္႐ႊင္စြာျဖင့္ သာသနာ့အက်ိဳးကို ဆထက္တံပိုးတိုးကာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါေစ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာဖတ္သူမ်ားလည္း ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေထ႐ုပၸတၱိအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ဖတ္႐ႈကာ သံဃာရတနာျမတ္အေပၚထားရွိေသာ သဒၶါတရား တိုးပြားႏိုင္ၾကပါေစ။ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ သာဓုေခၚကာ ကုသိုလ္တရားတို႔ ပြားမ်ားႏိုင္ၾကပါေစ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမြးေန႔ အမွတ္တရ <a href="http://www.tknn.org/">အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ</a> http://www.tknn.org/</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေယာအသင္း <a href="http://yawcommunity.blogspot.com/">အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ</a> http://yawcommunity.blogspot.com/</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-9170853648835310264?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-14995369177237819562009-05-23T22:55:00.000-07:002009-05-23T22:58:39.362-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလာကီေဗာဇၥ်င္ လူသံုးေဗာဇၥ်င္</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယခုပထမစတင္ၿပီး ေလာကီေဗာဇၥ်င္- လူသံုးေဗာဇၥ်င္ကို တင္ျပရပါမယ္။ ေဗာဇၥ်င္တရားေတြရဲ႕ သေဘာကို အတန္ငယ္ တီးေခါက္ရိပ္စားမိေအာင္လည္းတစ္ေၾကာင္း ဒီေဗာဇၥ်င္တရားေတြဟာ ေလာကေရးမွာလည္း အသံုးျပဳယင္ တိုးတတ္ဖို႔ရာသာျဖစ္ေၾကာင္း သိဖို႔ပါပဲ။ တကယ့္ေဗာဇၥ်င္တရားမဟုတ္ေပမယ့္ ပရိယာယ္ေဗာဇၥ်င္၊ ေဗာဇၥ်င္အတု ဆိုရမွာေပါ့။ နိဗၺာန္ဟာ တကယ့္ ၿငိမ္းမႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈ ထိုနိဗၺာန္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ တစ္စြန္းတစ္စ တူေယာင္မႈ ျပဳၿပီး ေလာကမွာ စားဝတ္ေနေရး မပူပန္ရ မေၾကာင့္ၾကရေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း ေနရတာကို ေလာကနိဗၺာန္လို႔ တင္စားေခၚေဝၚၾကတယ္။ အဲ ဒါလိုပဲ တကယ့္ေဗာဇၥ်င္ေတာ့ မဟုတ္၊ ေဗာဇၥ်င္တရား ပြားမ်ား ယင္မဆုတ္ယုတ္ႏိုင္ တိုးတတ္ဖို႔ရာသာ ျဖစ္သလို ေလာကေရးမွာ ဒီတရားေတြ လက္ကိုင္ထား သံုးသြားယင္ မဆုတ္ယုတ္ႏိုင္ တိုးတတ္ႏိုင္လို႔ ေဗာဇၥ်င္နဲ႔တူလို႔ ပရိယာယ္အားျဖင့္ ဆိုရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) သတိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သတိသေမၺာဇၥ်င္ဆိုတာ သတိတရားပါပဲ။ သတိဆိုတာအမွတ္ရမႈ မေမ့မႈျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတိဟာ မိမိကိုယ္ကို ထိန္းထား ေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ အထိန္း အေစာင့္အေရွာက္ တရားပါပဲ။ ဒီသတိရွိေနယင္ မိမိလုပ္ငန္း မိမိတာဝန္ မိမိကိစၥေတြမွ လြတ္မသြားဘဲ စြဲၿမဲေနေတာ့တယ္။ သတိ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္က ပမာဒ ေမ့ေလွ်ာ့မႈ မိမိတာဝန္ အလုပ္ကိစၥမွတစ္ပါး တျခားမဆိုင္ရာ ကိစၥေတြမွာ အေပ်ာ္အပါး အကစားစတဲ့ အက်ိဳးမဲ့ အလုပ္ေတြမွာ လိုက္စားမိုက္မွားေနမႈပါပဲ။ ေမ့ေလွ်ာ့မႈ ပမာဒဝင္လာယင္ျဖင့္ အထိန္းျပဳတ္သြားေတာ့တာပါပဲ။ ဒီေတာ့ အားလံုးတာဝန္ကိစၥ ေတြမွာ သတိထိန္းခ်ဳပ္မႈဟာျဖင့္ အလြန္ပဲ လိုအပ္လွပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ေလာကဘယ္အေရးမွာမဆို ဒီသတိဟာ မပါမၿပီး၊ ပညာဆိုတာ သတိရွိမွ တိုးတတ္ႏိုင္တယ္၊ ေမ့ေလ်ာ့ေနသူ ေမ့ေလ်ာ့တတ္သူဟာ ပညာတိုးတတ္ဖို႔ထား ျဖစ္ဖို႔ေတာင္မလြယ္လွ။ စီးပြားေရးမွာလည္း ေမ့ေလ်ာ့တဲ့ သတိကင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ စီးပြားေရးတိုးေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဆုတ္သာဆုတ္သြားမွာပဲ။ ကုန္သြယ္လယ္လုပ္စေသာ ေလာကလုပ္ငန္းေတြ တိုးတတ္မႈမွာ ဒီသတိဟာ မရွိမျဖစ္ အလြန္အေရးႀကီးလွပါတယ္။ က်န္းမာေရးမွာလည္း သတိရွိမွ က်န္းမာေရး ေကာင္းေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တယ္။ က်န္းမာေရးမပ်က္ေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္တယ္။ မက်န္းမာလွ်င္လည္း က်န္းမာေအာင္ သတိက ျပဳျပင္ ေပးႏိုင္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း သတိရွိမွ ႏိုင္ငံအေရးအရာေတြမွာ တိုးတတ္ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါတယ္။ သတိမရွိ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့ဆေနလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးေဆာင္႐ြက္ရာမွာ လစ္ဟင္းၿပီး ႏိုင္ငံနာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတိဟာျဖင့္ ကိစၥတိုင္းမွာ မပါမၿပီး အေရးႀကီးလို႔ ထိုသတိကို အၿမဲပြားေအာင္ ႀကိဳးစားၾကလွ်င္ ကိုယ့္ကိစၥမွန္သမွ်မွာ တိုးတတ္ေအာင္ျမင္ ခြင့္သာႀကံဳၾကရပါလိမ့္မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ဆိုတာ ပညာပါပဲ။ ပညာဆိုတာ အသိအျမင္ ဉာဏ္ကို ဆိုလိုပါတယ္။ သတိဟာ အေရးႀကီးတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပညာမပါယင္ သတိရွိ႐ံုနဲ႔ တယ္ခရီးမေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီပညာကလည္း ေလာက ကိစၥတိုင္းမွာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဥပမာ ပညာေရးမွာ အတတ္ေတြ၊ ပညာေတြ သင္တဲ့အခါ အသိဉာဏ္မပါလွ်င္ ဘယ္မွာခရီးေရာက္ တိုးတတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ အသိ ဉာဏ္႐ွိမွ အသိဉာဏ္ တိုးတတ္ေအာင္ လုပ္မွ ဆိုင္ရာ အတတ္ ပညာဟာ တိုးတတ္ေအာင္ျမင္ ႏိုင္ပါတယ္။ စီးပြားေရးမွာလည္း ဒီပညာဟာ မရွိမျဖစ္ပါပဲ။ ကုန္သြယ္လယ္လုပ္စေသာ ဆိုင္ရာ မိမိလုပ္ငန္းတြင္ က်မ္းက်င္နားလည္တဲ့ အသိဉာဏ္လိုပါတယ္။ အသိဉာဏ္ ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိယင္ လုပ္ငန္းတိုးတတ္မႈ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ခုေခတ္ သိပၸံပညာေတြ ထြန္းကားေနေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းေတြမွာလည္း သိစရာ နားလည္စရာေတြက မဆံုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ ဒီေတာ့ စီးပြားေရး တိုးတတ္လိုသူတိုင္းဟာ ဒီပညာ ဒီအသိ ေတြကို တိုးတတ္ ဆည္းပူး ေနၾကရမွာပါပဲ။ က်န္းမာေရးမွာလည္း အသိဉာဏ္က လိုလ်က္ပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဇီဝံ ပညာယ ရေကၡယ် - အသက္ဉာဏ္ေစာင့္ ဆိုတာလို က်န္းမာေရး အသိဉာဏ္ရွိမွ က်န္းမာေရးေကာင္းေအာင္ ထိန္းထားႏိုင္ပါတယ္။ အခန္႔မသင့္လို႔ မက်န္းမာလွ်င္လည္း အသိဉာဏ္ရွိမွ က်န္းမာေအာင္ ျပဳျပင္ႏိုင္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း ဒီပညာ ဒီအသိဟာ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ အသိဉာဏ္ မရွိၾကယင္ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံေရးေဆာင္႐ြက္မႈေၾကာင့္ တိုင္းျပည္မွာ ဒုကၡေရာက္ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အသိရွိမွ တိုင္းျပည္ တိုးတတ္သာယာေအာင္ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ခ်မ္းသာေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပညာ ဒီအသိဟာ အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ပုခက္ထဲက သခ်ၤဳိင္းက်ေအာင္ ဆိုတာလို တစ္သက္လံုး ဆည္းပူးေသာ္လည္း ျပည့္ႏိုင္တယ္ ကုန္ႏိုင္တယ္ မရွိ္ေလေတာ့ ဒီပညာေတြ ဖတ္ရင္း၊ ႀကံရင္း၊ လုပ္ရင္း၊ ေလ့လာရင္း၊ သင္ၾကားရင္း၊ နာခံရင္းနဲ႔ အၿမဲတမ္း ဆည္းပူးေနရမွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုဆည္းပူးအားျဖည့္ ေပးယင္ ပညာဟာ တစ္ဆင့္ထက္ တစ္ဆင့္ ျမင့္လာ တိုးတတ္ေအာင္ျမင္လာမွာ မလြဲပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) ဝီရိယ သေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဝီရိယ သေမၺာဇၥ်င္ဆိုတာ ဝီရိယပါပဲ။ လံုလေခၚၾကတဲ့ ႀကိဳးစားမႈ အားထုတ္မႈ ဆိုပါတယ္။ ဒီလို လံု႔လဝီရိယကလည္း အလြန္အေရးပါတဲ့ တရားပါပဲ။ ေလာကမွာ တိုးတတ္ေနတဲ့သူေတြ တိုးတတ္ေနတဲ့ အရာဝတၳဳေတြဟာ ဝီရိယရဲ႕ အစြမ္းသတၱိေၾကာင့္ ရတဲ့ အက်ိဳး အာနိသင္ေတြပါပဲ။ သတိ ပညာရွိဥိး ဝီရိယမရွိလွ်င္ မတိုးတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေလာကဓာတ္ သိပၸံပညာေတြဟာ အံ့မခန္းတိုးတတ္ေနပါတယ္။ ထိုထိုအရာေတြျဖစ္ေျမာက္မႈမွာ သိပၸံပညာသိ႐ံုနဲ႔ တင္းတိမ္ေနယင္ ယခုလို တိုးတတ္ျဖစ္ေျမာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိတို႔ရဲ႕ အသိပညာ အသံုးခ်ၿပီး ဇြဲသန္သန္ထား ႀကိဳးစားအားထုတ္ လုပ္ခဲ့ၾကလို႔ အံ့မခန္းဖြယ္ရာ ျဖစ္ေျမာက္ေနတဲ့ အရာဝတၳဳေတြပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဝီရိယရွိသူမွာ တတ္တတ္ႂကြႂကြႏိုးႏိုးၾကားၾကား အားမာန္အျပည့္နဲ႔၊ ဝီရိယရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ အပ်င္းသမားကေတာ့ တြန္႔တြန္႔ဆုတ္ဆုတ္ ကုတ္ကုတ္႐ြံ႕႐ြံ႕နဲ႔၊ ဒီအျခင္းအရာ ႏွစ္မ်ိဳးကပင္ ေအာင္ျမင္မယ့္အသြင္ ဆုတ္ယုတ္ေအာက္က်မယ့္အသြင္ ျပေနခဲ့ ပါတယ္။ ဝီရိယဟာ လူ႔ဘဝရဲ႕ အသက္လို႔ ဆိုရေလာက္ေအာင္ အေရးပါလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိစၥတိုင္း လုပ္ငန္းတိုင္း အေရးအရာတိုင္းမွာ မျဖစ္ေသးတဲ့ ဝီရိယျဖစ္လာေအာင္၊ ျဖစ္ၿပီးတဲ့ ဝီရိယတိုးတတ္လာေအာင္ ပြားမ်ားေပးဖို႔က လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွ်မွ် ျဖစ္လိုသူတိုင္း သူ႔ထက္ကဲကာ အသာရလိုသူတိုင္းရဲ႕ တာဝႏ္တစ္ရပ္ပဲဆိုတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပီတိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပီတိသေမၺာဇၥ်င္က ပီတိႏွစ္သက္မႈပါပဲ။ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ့္ကိစၥမွာ ႏွစ္သက္အားရမႈ မရွိတဲ့သူဟာ ထိုအလုပ္မွာ စိတ္မပါ မဝင္စား တိုးပြားေအာင္ျမင္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ အလုပ္မွာ ႏွစ္သက္အားရေက်နပ္ေနမွ ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အလုပ္က ပင္ပန္းေပမယ့္ သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး လုပ္ေနတာေတြ႔ရတာ အလုပ္မွာ ႏွစ္သက္မႈ ပီတိျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ သတိလည္းေကာင္း ပညာလည္းေကာင္း ဝီရိယလည္းသန္ ေနယင္ အလုပ္မွာ ေက်နပ္မႈ ပီတိဆိုတာလည္း ျဖစ္ၿမဲပါပဲ။ လူ႔ေလာက တာဝန္ေတြ ေဆာင္႐ြက္ရာမွာ ပီတိဟာလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီပီတိပြားမ်ားမႈ အလုပ္မွာ ေက်ေက်နပ္နပ္ အားရပါရ လုပ္ႏိုင္ၿပီး အလုပ္အထေျမာက္ ေအာင္ျမင္မွာမို႔ ပီတိကိုလည္း တိုးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပႆဒၶိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပႆဒၶိသေမၺာဇၥ်င္က ပႆဒၶိတရားပါပဲ၊ ပႆဒၶိဆိုတာ ကိုယ္စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ။ ပီတိျဖစ္ေနယင္ ကိုယ့္အလုပ္ထဲ ႏွစ္သက္အားရေနယင္ ပႆဒၶိၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ ရလာစၿမဲပါပဲ။ ပႆဒၶိၿငိမ္းေအးမႈရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္က စိတ္ပူပန္မႈ။ စိတ္ပူပန္မႈရွိယင္ ကိုယ္လည္းပူပန္ေနတာပါပဲ။ ကိုယ္စိတ္ပူပန္ေနယင္ အလုပ္တြင္စိတ္မပါ၊ မတြင္က်ယ္။ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေနယင္ ေခၽြးေတြသံေတြနဲ႔ ပင္ပန္းတဲ့ အလုပ္ လုပ္ေနရေပမဲ့ ကိုယ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းလ်က္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး အလုပ္ လုပ္ႏိုင္ၾကတာ။ ဒီေတာ့ေလာကေရးရာမွာ ကိုယ့္ဝန္တာ ကိုယ့္လုပ္ငန္း ကိုယ့္ကိစၥေတြမွာ ပႆဒၶိ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာလည္း ပြားဖို႔မ်ားဖို႔ အားရွိေနဖို႔ အေရးႀကီးလို႔ ပြားမ်ားေပးရမယ့္ တရားတစ္ခုပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သမာဓိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သမာဓိသေမၺာဇၥ်င္က သမာဓိ၊ သမာဓိဆိုတာ ဧကဂၢတာ ေခၚတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အာ႐ံုရွိမႈပါပဲ။ အာ႐ံုတစ္ခုတည္းမွာ မိမိစိတ္ခိုင္ၿမဲစြာထားမႈ ဒါကို တည္ၾကည္မႈလို႔လည္း ေခၚပါတယ္။ ေလာက အလုပ္တာဝန္ ကိစၥေတြမွာ ဒီသမာဓိဟာလည္း မပါမျဖစ္။ သမာဓိနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္က ပ်ံ႕လြင့္မႈ မတည္ၾကည္မႈ။ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ေနသူမွာ ပညာေရးမွာ အရာေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင့္ပါ့မလား။ ပညာနဲ႔ သမာဓိကလည္း ဖက္မိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ စီးပြားေရး ျဖစ္တဲ့ ထိုထိုလုပ္ငန္းေတြမွာလည္း စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ေနသူ ကိုယ့္အလုပ္ထဲ စိတ္မဝင္စားသူဟာ လုပ္ငန္းေတြ တိုးတတ္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္အလုပ္ထဲ စြဲၿမဲတည္ေနတဲ့ သမာဓိ႐ွိမွ လုပ္ငန္းဟာ ေကာင္းစြာ ထေျမာက္ႏိုင္ပါတယ္။ က်န္းမာေရး၊ ႏိုင္ငံေရးစေသာ ဘယ္အေရးမွာျဖစ္ျဖစ္ သမာဓိကေတာ့ ျဖစ္ရမယ့္ ပြားရမယ့္ တရားတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ထင္႐ွားလွပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ယခင္သတိလည္း ေကာင္း၊ ပညာလည္း ေကာင္း၊ ဝီရိယလည္း ေကာင္းလို႔ ပိတိ ပႆဒၶိေတြျဖစ္ေနယင္ သမာဓိလည္း ေကာင္းလာတာပါပဲ။ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ သမာဓိျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္းပါပဲ။ ဒီေတာ့ ေလာကေရးရာ အျဖာျဖာမွာ သမာဓိဟာလည္း အေရးႀကီးလို႔ သမာဓိရေအာင္ သမာဓိေတြ အဆက္ဆက္တိုးပြားေအာင္ ပြားမ်ားေနလွ်င္ ေအာင္ျမင္ေတာ့တာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥေပကၡာသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥေပကၡာသေမၺာဇၥ်င္ဆိုတာက ဥေပကၡာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈ။ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈဆိုတာ အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေနတာကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ အလုပ္ လုပ္တဲ့အခါ ဟိုဘက္ သည္ဘက္ မက် အလယ္ကေနတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ခ်စ္ျခင္းဘက္လည္းမက်၊ မုန္းျခင္းဘက္လည္းမက် အလယ္က်က်ျဖစ္တဲ့ သေဘာကိုလည္း ဥေပကၡာဆိုပါတယ္။ အလုပ္ကိုေ႐ွာင္လႊဲ တခ်စ္ထဲခ်စ္ေနယင္၊ အခ်စ္ဘက္ခ်ည္း လိုက္ေနယင္၊ ကိုယ့္အလုပ္ပ်က္ေၾကာင္းတစ္ခုပဲ။ တစ္ပါးသူ တစ္ပါးဝတၳဳကိုမုန္းေန႐ြံ႕ေန စက္ဆုပ္ေနယင္လည္း အလုပ္ရဲ႕ အေႏွာက္အယွက္တစ္ခုပါပဲ။ ဒီေတာ့ မမုန္းမခ်စ္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈတတ္ယင္ ဆိုင္ရာအလုပ္မွာ ေခ်ာေမာေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါတြင္မက သတိပညာကလည္း ေကာင္း၊ ဝီရိယကလည္း သန္၊ ပီတိ ပႆဒၶိ သမာဓိေတြလည္း ျဖစ္ေနတဲ့အခါ အလုပ္ကၽြမ္းက်င္ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ေတာ့ အလုပ္ဟာ သြက္သြက္လက္လက္ သက္သက္သာသာနဲ႔ သူ႔ဟာသူ လုပ္သြားသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီလိုအခါမွာ တြန္႔တိုမႈ ဆုတ္နစ္မႈ ပ်ံ႕လြင့္မႈေတြ မျဖစ္ဖို႔ ေၾကာင့္ၾကမစိုက္ရဘဲ အသာေမွ်ာလိုက္ေနရသလိုျဖစ္တဲ့ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈဟာလည္း ဥေပကၡာပါပဲ။ အဲဒီဥေပကၡာကလည္း အလုပ္ကိစၥ တိုးတတ္တဲ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ သေဘာျပေနလို႔ လိုလားအပ္ ပြားမ်ားအပ္တဲ့ သေဘာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကဲဒီမွ်ဆိုယင္ ေဗာဇၥ်င္တရားေတြဟာ ေလာကေရးရာ အျဖာျဖာမွာ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တိုးတတ္ေၾကာင္းမို႔ ပြားမ်ားထိုက္တယ္ အၿမဲျဖစ္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္တယ္ ဆိုတာ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သေျပကန္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲဝါေသ႒ာဘိဝံသ ရဲ႕<a href="http://www.scribd.com/doc/15736190/ThaPyayKanSayadawBallZinKhuNhitParMyatYadanar">ေဗာဇၥ်င္ခုႏွစ္ပါးတရားျမတ္ရတနာ</a> ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွ ကူယူေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ (စာမ်က္ႏွာ ၁၈-၂၅)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-1499536917723781956?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-20867651847121658762009-05-22T14:59:00.000-07:002009-05-23T22:57:12.729-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဗာဇၥ်င္ ၇-ပါး</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ ေဝါဟာရ အသံုးအႏွံဳးေတြကို အလြန္အေလးထားၾကတာေတြ႔ရပါတယ္။ ေဗာဇၥ်င္တရား ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာျဖစ္ေသာ မဂ္ခ်မ္းသာ၊ ဖိုခ်မ္းသာ၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာအထိ အက်ိဳးျပဳႏိုင္တဲ့ တရားေတြအတြက္သာ သံုးၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ့ အဲဒီေဗာဇၥ်င္တရားမ်ားကိုပဲ ေလာကီခ်မ္းသာျဖစ္ေသာ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥမ်ားမွာလည္း ေအာင္ျမင္မႈရရွိေအာင္ လက္ေတြ႔ဘဝ တိုးတတ္ေအာင္ျမင္ေရး လမ္းညႊန္မ်ားအျဖစ္ အသံုးခ်ႏိုင္ပါတယ္။ အဲလိုတရားမ်ိဳးကိုေတာ့ ေလာကီေဗာဇၥ်င္တရား၊ (သို႔မဟုတ္) ပရိယာယ္ေဗာဇၥ်င္တရားလို႔ သံုးၾကပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့…</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) သတိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အမွတ္ရမႈ၊ မေမ့မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကီစီးပြားေရး တိုးတတ္ဖို႔အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ သတိရွိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္လိုသူတိုင္းအတြက္ သတိတရားဟာ ပြားမ်ားသင့္ ပြားမ်ားအပ္တဲ့ တရားျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပညာ ရွိမႈျဖစ္ပါတယ္။ အသိအလိမၼာ၊ ဉာဏ္ပညာတို႔လည္း တိုးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္တိုးတတ္လိုသူတိုင္းအတြက္ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ တရာဟာ ပြားမ်ားအပ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) ဝီရိယသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ လံုလ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔အတြက္ ဝီရိယစိုက္ထုတ္မႈဆိုတာလည္း ရွိရပါမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဝိရိယ တရားဟာလည္း ပြားမ်ားသင့္ ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) ပီတိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွစ္သက္ အားရ ေက်နပ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုးတတ္ခ်င္ရင္ မိမိအလုပ္အေပၚမွာမိမိႏွစ္သက္ ေက်နပ္မႈ ရွိဖို႔ကလည္းအေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အလုပ္အေပၚမွာ ႏွစ္သက္ေက်နပ္စရာ အေၾကာင္းတရားကို ရွာၿပီး ပီတိတရားကိုလည္း ပြားမ်ားသင့္ၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) ပႆဒၶိသမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္ေရာ၊ စိတ္ပါ ၿငိမ္းေအးမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ တစံုတခုအတြက္ ပူပန္ေနရရင္လည္း လုပ္ငန္းမွာထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈ ရလိုသူဟာ ကိုယ္စိတ္ ၂-ပါး ၿငိမ္းေအးမႈကိုလည္း ေမြးျမဴပြားမ်ားအပ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) သမာဓိသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စူးစိုက္ တည္ၾကည္တဲ့ အာ႐ံုရွိမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ စူးစိုက္မႈ မရွိဘဲ အာ႐ံုေတြ အလြန္တရာ ပ်ံ႕လြန္႔ေနရင္လည္း လုပ္ငန္းမွာထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စူးစိုက္တဲ့ အာရံုသေဘာရွိေသာ သမာဓိတရားဟာလည္း ေမြးျမဴပြားမ်ားအပ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) ဥေပကၡာသေမၺာဇၥ်င္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လ်စ္လ်ဴ႐ွဳမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ လ်စ္လ်ဴ႐ွဳတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ေနတာမ်ိဳးကို မဆိုလိုပါဘူး။ မိမိရဲ႕အလုပ္ကိုအလြန္ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္စြဲလန္းျခင္း တဏွာ၊ မိမိအလုပ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ သူတပါးလုပ္ရပ္ေတြကို စက္ဆုပ္မုန္းတီးျခင္း ေဒါသ အစရွိတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြကို လ်စ္လ်ဴထားၿပီး လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာကို ျပဳလုပ္ေနျခင္းမ်ိဳးပါ။ မိမိရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္က ေက်ာ္လြန္ေနလို႔ မိမိျဖစ္ေစခ်င္သလို ျဖစ္လာႏိုင္စရာ မရွိေတာ့တဲ့၊ ဘယ္လိုမွ ျပဳျပင္မႈ မေပးႏိုင္ေတာ့တဲ့ ကိစၥမ်ိဳးေတြမွာ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ လ်စ္လ်ဴ႐ွဳမႈ ထားႏိုင္ျခင္းကသာ ကိုယ္စိတ္ကို ၿငိမ္းေအးေစႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီတရားေတြအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ သေျပကန္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲဝါေသ႒ာဘိဝံသ ရဲ႕<a href="http://www.scribd.com/doc/15736190/ThaPyayKanSayadawBallZinKhuNhitParMyatYadanar">ေဗာဇၥ်င္ခုႏွစ္ပါးတရားျမတ္ရတနာ</a> ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွာေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကေတာ့ ပိဋကေတာ္ အကိုးအကားမ်ားႏွင့္တကြ အက်ယ္တဝင့္ ရွင္းလင္းေရးသားထားပါတယ္။</span><br /><br />http://www.scribd.com/doc/15736190/ThaPyayKanSayadawBallZinKhuNhitParMyatYadanar<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-2086765184712165876?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-69427451872058846252009-05-21T15:34:00.000-07:002009-05-21T16:14:50.135-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္<br />၁။ ဗုဒၶဂုေဏာ အနေႏၲာ။<br />၂။ ဓမၼဂုေဏာ အနေႏၲာ။<br />၃။ သံဃဂုေဏာ အနေႏၲာ။<br />၄။ မာတာပိတုဂုေဏာ အနေႏၲာ။<br />၅။ အာစရိယရုေဏာ အနေႏၲာ။<br />၆။ ဧေတန သစၥဝေဇၨန၊<br />ေဟာတု ေမ ဇယမဂၤလံ။<br /><br />၁။ ျမတ္စြာဘုရာ၏ ေက်းဇူးေတာ္ဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္ အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေတာ္မူပါေပ၏။<br />၂။ တရားေတာ္၏ ေက်းဇူးေတာ္ဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္ အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေတာ္မူပါေပ၏။<br />၃။ သံဃာေတာ္ျမတ္၏ ေက်းဇူးေတာ္ဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္ အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေတာ္မူပါေပ၏။<br />၄။ မိဘတို႔၏ ေက်းဇူးေတာ္ဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္ အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေတာ္မူပါေပ၏။<br />၅။ ဆရာသမားမ်ား၏ ေက်းဇူးေတာ္ဂုဏ္ေတာ္တို႔သည္ အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေတာ္မူပါေပ၏။<br />၆။ ဤသို႔ မွန္ေသာစကားကို ဆိုရျခင္းေၾကာင့္ အကၽြႏ္ုပ္အား ေအာင္ျခင္းမဂၤလာသည္ ျဖစ္ပါေစသတည္း။<br /><br />ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ မိဘ၊ ဆရာသမား တည္းဟူေသာအနေႏၲာ အနႏၲ ငါးပါးကို အကၽြႏ္ုပ္သည္ အလြန္႐ိုေသစြာ ေျခေတာ္ဦးခိုက္ ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလွ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါသည္ ဘုရား။<br /><br />ပို႔စ္မတင္ျဖစ္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားပါၿပီ။ အဲဒီလိုဘေလာ့ဂ္ကို လွည့္မၾကည့္ပဲ ပစ္ထားတာၾကာသြားရင္ မဟုတ္ကဟုတ္က ေအာတိုပို႔စ္ေတြ တတ္လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ လက္ရွိဖတ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးႏုေရးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္စာအုပ္ထဲက ပဏာမကို ကူးယူၿပီးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စာအုပ္ကေတာ့ <a href="http://www.scribd.com/doc/15703360/U-Nukyae-Zuu-Shin">ဒီမွာ</a>ဖတ္လို႔ရပါတယ္။ ေက်းဇူးရွင္မိဘေတြကို ႐ိုေသစြာလုပ္ေႂကြးသူနဲ႔ ႐ိုင္းစိုင္းေစာ္ကားသူတို႔ရဲ႕ ဘဝေတြကို ဝတၳဳပံုစံနဲ႔ေရးထားတာပါ။ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အဆံုးအမေတြလည္း အမ်ားႀကီးၾကားဖတ္ရမွတ္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သေဘာက်ပါတယ္။ စာဖတ္သူေတြလည္း အခ်ိန္ေပးႏိုင္ရင္ ဖတ္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။<br /><br />http://www.scribd.com/doc/15703360/U-Nukyae-Zuu-Shin<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-6942745187205884625?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-13015177565312466632009-04-06T15:51:00.000-07:002009-04-06T16:28:14.754-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> မိလိႏၵပဉႇာ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိလိႏၵနဲ႔ အရွင္နာဂသိန္ အေမးအေျဖစာအုပ္ကို မိလိႏၵပဉႇာလို႔ေခၚပါတယ္။ ကိုသူရိန္ လိုခ်င္တယ္ဆိုလို႔ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ Scribd မွာ အေကာင့္ရွိရင္ ေဒါင္းလုပ္ခ်လို႔ ရပါတယ္။ မရွိရင္လည္း အီးေမးေပးၿပီး အေကာင့္ လုပ္လိုက္လို႔ရပါတယ္။ အျခားစာအုပ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားရင္ အေကာင့္လုပ္လိုက္ဖို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">Scribd အေကာင့္မလုပ္ခ်င္ပါဘူး ဆိုရင္လည္း ပိဋကေတာ္ ျမန္မာျပန္မွာ ဖတ္လို႔ရပါတယ္။ သုတၱန္ပိဋက ခုဒၵကနိကာယ္ မွာ မိလိႏၵပဉႇာက်မ္းပါ ပါတယ္။ မိလိႏၵပဉွာက်မ္းဟာ ဘုရားေဟာ က်မ္းဂန္မဟုတ္ေသာ္လည္း ေခတ္အဆက္ဆက္က ေထရဝါဒ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြအေနနဲ႔ ပိဋကေတာ္နဲ႔ တန္းတူ တန္ဖိုးထား ေလ့လာခဲ့ရတဲ့ က်မ္းျဖစ္လို႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ သဂၤါယနာစာရင္းဝင္ က်မ္းတစ္ေစာင္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။</span><br /></div><br /><a title="View Mi Linda Pan Ha 1 on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/14029811/Mi-Linda-Pan-Ha-1" style="margin: 12px auto 6px; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; display: block; text-decoration: underline;">Mi Linda Pan Ha 1</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_261184118379690" name="doc_261184118379690" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" width="100%" align="middle" height="500"> <param name="movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=14029811&amp;access_key=key-1ybatxps8gj8xxu4j9ri&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode="> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=14029811&amp;access_key=key-1ybatxps8gj8xxu4j9ri&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode=" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_261184118379690_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" width="100%" align="middle" height="500"></embed> </object> <div style="margin: 6px auto 3px; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 12px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; display: block;"> <a href="http://www.scribd.com/upload" style="text-decoration: underline;">Publish at Scribd</a> or <a href="http://www.scribd.com/browse" style="text-decoration: underline;">explore</a> others: <a href="http://www.scribd.com/tag/music" style="text-decoration: underline;">music</a> <a href="http://www.scribd.com/tag/guitar" style="text-decoration: underline;">guitar</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-1301517756531246663?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-41397656586819748222009-04-06T05:05:00.000-07:002009-04-06T05:10:35.547-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကုသိုလ္ျဖစ္မဲ့ ဒီႏွစ္သႀကၤန္<br /><br />သႀကၤန္ခ်ိန္ခါဆို<br />ေမတၱာေရစဥ္လာင္းခဲ့ ခ်စ္သူခင္ပ်ိဳ အလွဆံုးကို<br />မပ်က္မကြက္ပံုမွန္ဆိုသလို ခ်စ္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူ ၂-ဦးကို<br />ကဲလြန္လြန္းသတဲ့ဆို။<br /><br />ကဲတယ္ဆိုခ်င္ဆို<br />သစၥာတည္သူ အခ်စ္မို႔ ခ်စ္သူတာဝန္ေက်ဖို႔လို<br />မေပးအပ္တဲ့ ဒီတာဝန္ကို ထမ္း႐ြက္ဖို႔ ကတိစကားမ်ား<br />ဝမ္းသာအားရဆို။<br /><br />ဒီႏွစ္တြက္ကို ခြင့္ေတာင္းဖို႔လို<br />ေက်းဇူးရွင္ မိဘ ၂-ပါးက အေပ်ာ္အပါး မလိုက္စားေစလို<br />မမိုက္မွားဖို႔ သားေတာ္ေမာင္ကို စခန္းဝင္ရမတဲ့ဆို။<br />ပါရမီျဖည့္မဲ့ ခ်စ္သူခင္ကို<br />ေမာင္ကလည္း မွာၾကားခ်င္သကို<br />ဒီႏွစ္ေတာ့ မ႑ပ္မသြားဘဲ<br />ဥပုသ္တရားပဲ စြဲၿမဲေစလို။<br /><br />(ေရးတာေတာ့ သီခ်င္းေလးလို ေရးခ်င္တာ။ ဒါေပမဲ့ ဂီတကို နားမလည္ေတာ့ သီခ်င္းမဟုတ္၊ ကဗ်ာမဟုတ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီႏွစ္သႀကၤန္ အမွတ္တရ ေရးထားတာေလး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားနာပါးနာ ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာေပးၾကပါ။ :) ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-4139765658681974822?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-29142067315719176702009-04-04T15:41:00.000-07:002009-04-04T15:42:32.835-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေဆြးေႏြးမႈ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဘာသာေရးကို စိတ္ဝင္စားပါတယ္။ အျခားကိစၥေလးေတြလည္း ဟိုေတြးဒီေတြး ေဆြးေႏြးရတာ ဝါသနာပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ အစပိုင္းတုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးတာကို မလုပ္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီက႑က အလြန္ ျပႆနာျဖစ္လြယ္ပါတယ္။ အနည္းငယ္ေလး ေဝဖန္ေျပာဆိုလိုက္ရင္ ဘာသာေရး ပုတ္ခတ္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္တဲ့ စာေပေတြကို ေကာ္ပီကူးၿပီး ျဖန္႔ေဝတာပဲ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဘာသာေရးဖိုရမ္တစ္ခုကိုဝင္ၿပီး ေဆြးေႏြးရာကေန ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ပို႔စ္ေတြ အမ်ားႀကီးတင္ျဖစ္သြားတယ္။ အရင္ကေတာ့ သမၼာက်မ္းစာ ျမန္မာျပန္ေရာ၊ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ျမန္မာျပန္ေရာ ၂-ခုလံုးကို သိမ္းထားတယ္။ ဘာသာေရး အဆံုးအမေတြပဲ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္ေတြပဲဆိုၿပီး သာမာန္အေတြးနဲ႔ သိမ္းထားတယ္။ အခ်ိန္မေပးႏိုင္တာတစ္ေၾကာင္း၊ ဖတ္ရတာ သိပ္ၿပီးစာမသြားတာတစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ႀကိဳးစားပမ္းစာ မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာသာေရးေဆြးေႏြးမႈေတြ လုပ္ျဖစ္ေတာ့မွ ႀကိဳးစားပမ္းစာ ဖတ္မိတယ္။ ဘာသာျခားေတြရဲ႕ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြကိုလည္း ေရာက္ျဖစ္တယ္။ အေတြးအေခၚ အယူအဆပိုင္း သေဘာမတူတာေတြေတြ႔လို႔ ျပန္ၿပီးေဆြးေႏြးတာေတြ လုပ္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထူးသျဖင့္ ကိုေဌးလြင္ဦးရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြကို သေဘာမတူလို႔ ကိုယ့္အျမင္ကို ျပန္ေရးေနတယ္။ ကြန္မန္႔လည္းတင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္နဲ႔ သူၾကားမွာ ဘာမွအၿငိဳးအေတးမွ မရွိပါဘူး။ ပုဂၢိဳလ္ေရး စိတ္ဝင္စားမႈလည္းမရွိပါဘူး။ အေတြးအေခၚ အယူအဆမတူေတာ့ ေရးေနသမွ်က ဘုတ္နဲ႔က်ီးလို အျပန္အလွန္ ခ်ီးမႊမ္းေနတာမ်ိဳးေတာ့ ေတြ႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အႀကိတ္အနယ္ ေျပာတာမ်ိဳးေတြေတြ႔ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂-ေယာက္ ရန္ျဖစ္မေနၾကပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ႔ေရးသားခ်က္ေတြက ဘာသာတရား ၂-ခု ႐ႈတ္ေထြးေစမႈကို ဦးတည္ေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ျမင္တယ္။ အဲဒါလည္း ေရးသားခ်က္ေတြကို ေဝဖန္တာပါ။ လူပုဂၢိဳလ္အေပၚ ႐ႈတ္ေထြးေအာင္ ေသျခာ စီစဥ္ေနသူျဖစ္တယ္- လို႔ စြပ္စြဲတာမဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂-ေယာက္ရဲ႕ အမည္ေတြကို ကိုးကားၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရးထားတဲ့စာေတြကို ကူးယူၿပီး အင္တာနက္မွာ အီးေမးကတစ္ဆင့္ “ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာေတြနဲ႔ ကုလားေတြ ရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္”ဆိုၿပီး ျဖန္႔ေဝေနၾကတယ္လို႔ ၾကားရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုေတာ့ အဲဒီလိုအီးေမးလ္ မေရာက္လာေသးပါဘူး။ အဲဒီလိုေတြၾကားရတာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေပၚက ေဆြးေႏြးပြဲက တဆင့္ ဘယ္သူေတြကိုမွ ခိုက္ရန္ေဒါသ မပြားေစလိုပါဘူး။ ကိုေဌးလြင္ဦးကလည္း ဒါမ်ိဳးေတြ မလိုလားေလာက္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္သေဘာကေတာ့ ေဝဖန္တာကို အားေပးတယ္။ စာေပေဝဖန္တာကို ပိုၿပီးသေဘာက်တယ္။ ဟိုဘာသာက်မ္းဂန္ျဖစ္လို႔ ဒီဘာသာက်မ္းဂန္ျဖစ္လို႔ ေဝဖန္ခြင့္ မျပဳဘူးဆိုရင္ ဒါဟာ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ မရွိျခင္းပဲ။ လြတ္လပ္စြာေရးသားေျပာဆိုပိုင္ခြင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို ထိခိုက္တယ္- လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္စာေပေတြေရာ ဘာသာေရး က်မ္းဂန္ေတြကိုပါ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဝဖန္ပါရေစ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ပို႔စ္ေတြကို ဖတ္ၿပီး ႐ြက္ဝါေတာ့ ဟိုလူနဲ႔ ရန္ျဖစ္ေနၿပီ၊ ဒီလူနဲ႔ ရန္ျဖစ္နၿပီ မထင္လိုက္ၾကပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ ပုဂၢိဳလ္ေရး အၿငိဳးအေတးမထားပါဘူး။ ဘယ္ဘာသာတရားကိုမွ မမုန္းတီးပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ ဖန္ဆင္းရွင္ဝါဒေတြကို သေဘာမတူဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဘာသာတရား က်မ္းဂန္ေတြကေန ဘယ္လို အသိပညာေတြ ရႏိုင္မလဲလို႔ ေလ့လာေနပါတယ္။ ပိဋကေတာ္က ေပးတဲ့ အသိပညာေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကိုေဌးလြင္ဦး ၾကားမွာ ပုဂၢိဳလ္ေရး အမုန္းတရားမရွိေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာၾကား လိုက္ပါတယ္။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ ကလြဲၿပီး အျခားဘယ္ဝါဒကိုမွ လက္မခံပါဘူး။ အယူဝါဒေရးရာ သေဘာမတူႏိုင္ေပမဲ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ရန္သူလိုသေဘာမထားပါဘူး။ ဘာသာျခားပုဂၢိဳလ္ေတြကို အေလးထားတဲ့စိတ္ရွိပါတယ္။ ဘာသာျခား စာေပေတြကိုလည္း ဗဟုသုတျဖစ္ေတာ့ ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ကိုေဌးလြင္ဦးရဲ႕ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္မွာ လင့္(ခ္)ထားေပးလိုက္ပါတယ္။ သူ႔စာမ်က္ႏွာေတြမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေတြ႔ဖူးေနက် အျခားအစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားနဲ႔ အေတြးအေခၚ ကြဲလြဲၿပီး သီးျခားဆန္တဲ့ အယူအဆေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ အမ်ားစု လက္ကိုင္ထားတဲ့ ကုရ္အာန္က်မ္း ျမန္မာျပန္မူနဲ႔ ကြဲလြဲတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ပုိင္ဘာသာျပန္မူကိုလည္း တင္ထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာအက်ဆံုးကေတာ့ ကဗ်ာေလးေတြပါပဲ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-2914206731571917670?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-80625167829992362472009-04-03T04:37:00.000-07:002009-04-03T04:52:28.717-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> Steven Kaboggoza မွ အရွင္ဗုဒၶရကၡိတ ျဖစ္လာသူ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အာဖရိကတိုက္၊ ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံငယ္ေလးက ခရစ္ယာန္မိသားစုမွာ Steven ကို ၁၉၆၆-ခုႏွစ္က ဖြားျမင္ခဲ့တာပါ။ သူဟာ ငယ္ငယ္က ဘာသာတရားဆိုလို႔ ခရစ္ယာန္နဲ႔ အစၥလာမ္ ၂-ခုတည္းသာရွိတယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ။ ၁၀ ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ေရာက္မွ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေဂါတမ ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ေပၚထြန္းခဲ့ဖူးေၾကာင္းကို နာမည္ေလာက္သာ ၾကားဖူးခဲ့သူပါ။ အ႐ြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ သူဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို ႏိုင္ငံျခားပညာသင္ သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ထိုင္းလူမ်ိဳး ရဟန္းေတာ္ ၂-ပါးနဲ႔ ခင္မင္ခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဝါဒကို အနည္းငယ္ ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုင္းဘုန္းေတာ္ႀကီး ၂-ပါး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း သူဟာ ဗုဒၶဝါဒကို ဆက္လက္ေလ့လာဖို႔ သိပ္ၿပီး စိတ္ဝင္စားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ သူက တိဗတ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားရွိရာကို သြားေရာက္ အ႐ိုအေသေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေလ့လာဖို႔ဆံုးျဖတ္ၿပီး စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ႏိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားေတြမ်ားတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာ ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရကူး နည္းျပလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဘဝဟာ အတိုင္းအတာတစ္ခုျပည့္ျပည့္စံုစံု ေနခဲ့ရပါတယ္။ သူဟာ ေလာကီဥစၥာျပည့္စံုမႈေတြ မွာ ဘယ္လိုမွ မေမြ႔ေလ်ာ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္း လက္ရွိအလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး အမိခင္ႏိုင္ငံကို ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိသားစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြက သူ႔ကို ခရီးေဆာင္အိပ္ႀကီးသယ္ေဆာင္ၿပီး ျပန္လာမဲ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး သမားႀကီးအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာပါ။ သူ႔ကိုတကယ္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ဗုဒၶဘာသာစာအုပ္ေတြနဲ႔ ဒိုင္ဗင္ပစ္၊ ေရးကူးရာမွာ သံုးတဲ့ ပစၥည္းေတြသယ္လာတဲ့ ဆံပင္ရိတ္ထားတဲ့ ေယာဂီတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အျခားလူေတြအတြက္ေတာ့ ေရကူးစရာ ပင္လယ္မရွိ တရားေဆြးေႏြးစရာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မရွိတဲ့ ႏိုင္ငံကို ဒါေတြသယ္လာတယ္ ဆိုေတာ့ ထူးဆန္းေနၾကတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံက ျပည့္စံုတဲ့ ဘဝကို စြန္႔ပစ္ခဲ့ေတာ့ အခ်ိဳ႕က မင္းစိတ္မွ မွန္ေသးရဲ႕လား ဆရာဝန္ျပပါလားလို႔ ေနာက္ၾကတယ္။ သူကေတာ့ တရားစာအုပ္ေတြဖတ္ တရားအားထုတ္နဲ႔သာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေနခဲ့တယ္။ (သူမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူအလုပ္၊လုပ္ခဲ့တဲ့ အပန္းေျဖစခန္းေလးဟာ ဆူနာမီဒဏ္ ခံလိုက္ရေတာ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြ မ်ားစြာ႐ုတ္တရက္ေသဆံုးသြားတဲ့ သတင္းကိုၾကားခဲ့ရတယ္။ ဆရာေတာ္အေလာင္ လ်ာတြက္လည္း သံေဝဂယူစရာေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါလိမၼယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သာသနာျပဳဖို႔ လူျဖစ္လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္ေတြမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေနသလားလို႔ ေတြးမိေသးတယ္။)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိဳ႕ေသာ ေဆြမ်ိဳးေတြက ဆိုရင္ စာအုပ္ေတြ အားလံုးမီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔နဲ႔ ဘိုင္ဘယ္တစ္မ်ိဳးတည္းကိုသာ ထိုင္ဖတ္ေနဖို႔၊ သူ႔ကို ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ ျပန္ျဖစ္လာဖို႔ စည္း႐ံုးၾကေသးတယ္။ သူ႔ကို အခ်ိဳ႕ကလည္း ဆိတ္ကေလး၊ ၾကက္ကေလးေတြ စားဖို႔ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးၿပီး ႀကိဳဆိုၾကတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္လာတဲ့ ေယာဂီလူငယ္ Steven က အေကာင္ေတြ သတ္တာကို မလိုလားေတာ့ဘူး။ အထူးသျဖင့္ သူ႔အတြက္ သတ္မွာကို လံုးဝ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မရွိတဲ့ေဒသမွာ သူဟာတစ္ဦးတည္း တရားအားထုတ္ေနတယ္။ တိုင္ပင္စရာမိတ္ေဆြနဲ႔ နည္းခံစရာ ဆရာမရွိတဲ့ဘဝမွာ သူမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ပိုမိုျပည့္စံုတဲ့ အမွန္တရားကို ရွာေဖြဖို႔ သူဟာ အမိေျမကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္စြန္႔ခြာရျပန္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေတာင္အေမရီကား ေျမာက္အေမရီကားမွာ ဝိပႆနာတရားေတြ အားထုတ္ခဲ့တယ္။ <a href="http://www.tathagata.org/index.html">Tathagata Meditation Center TMC</a> မွာ တရားအားထုတ္ခြင့္ရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူဟာ ရဟန္းဝတ္ဖို႔ကို ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ TMC စင္တာကပဲ ဗီယက္နာမ္ဆရာေတာ္ေတြ၊ ျမန္မာဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေက်းဇူးနဲ႔ သာကီဝင္မင္းမ်ိဳးမွ ရဟန္းျပဳသြားေသာ သိဒၶတၳေဂၚတမ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သားေတာ္အျဖစ္ကို ရယူခဲ့တယ္။ ဗုဒၶရကၡိတ ဘြဲ႔ေတာ္နဲ႔ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းဘဝကို ခံယူလိုက္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရဟန္းျပဳၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ဆရာေတာ္ဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ေတာင္ၾကားေဒသတစ္ခုမွာ တရားအားထုတ္ေနရရင္ ေကာင္းမလား၊ အမိေျမကို ဓမၼမ်ိဳးေစ့ခ်ေပးရရင္ ေကာင္းမလားလို႔ အေတြး ၂-မ်ိဳးဝင္လာတယ္။ ျမန္မာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးပ႑ိတက ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံမွာ သာသနာျပဳဖို႔ကို အားေပးေတာ္မူခဲ့တယ္။ အေမရိကန္လူမ်ိဳး အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ဦးမွ မရွိတဲ့ေဒသမွာ ရဟန္းတပါးအျဖစ္ ေနဖို႔ မလြယ္ကူႏုိင္ေၾကာင္း စားဖို႔ေနဖို႔ပင္ အခက္အခဲရွိႏိုင္ေၾကာင္းေတြကို ေျပာၾကေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဆရာေတာ္အရွင္ ဗုဒၶရကၡိတဟာ အမိေျမကို ျပန္ၿပီး ဗုဒၶသာသနာ ျပဳဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အမိေျမကို မျပန္ခင္ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာ၊ သိရီလကၤာႏိုင္ငံေတြကို အလည္အပတ္သြားေရာက္ခဲ့ေသးတယ္။ သိရီလကၤာႏိုင္ငံ ဘာသာေရး အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုက သူ႔အျပန္လမ္းအတြက္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ ၂-ဆူထဲက တစ္ဆူကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ယူသြားဖုိ႔ ေပးလိုက္တယ္။ သူကလည္း အ႐ြယ္ႀကီးမားတဲ့ ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ယူဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို ေလယာဥ္နဲ႔ သယ္ေဆာင္ရာမွာ ကင္ညာႏိုင္ငံအေရာက္ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို မဖူးျမင္ဖူးတဲ့ လူေတြက သူ႔ကို အထူးအဆန္း ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေဒသခံ Maasai လူမ်ိဳးစုတစ္ခုရဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ ဆင္တူေနလို႔ Maasai မဟုတ္ဘဲ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္းကို ရွင္းျပခဲ့ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္ျပန္ေရာက္လိုက္ေတာ့ မိခင္ျဖစ္သူက တအံ့တၾသျဖစ္ရတယ္။ သားရဟန္းကိုၾကည့္ၿပီး Steven မွဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ ေမးေသးတယ္။ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ မယ္ေတာ္ႀကီးဟာ သားျဖစ္သူကို အိမ္အေရာက္ ျပန္ပို႔ေပးေသာ God ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာေသးတယ္။ သားျဖစ္သူကေတာ့ သူ႔ကို အိမ္ေရာက္ေအာင္ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ေပးေသာ ဘုရားသခင္ဆိုတာ လံုးဝမရွိေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းနားလည္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမျဖစ္သူ စိတ္အေႏွာင္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ဘာမွ မေျပာပဲေနခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ႀကီးနဲ႔ သဃၤန္းဝတ္ႀကီးနဲ႔ အိမ္မွာၾကာၾကာေနလို႔ မသင့္ေတာ္တာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေလး ျဖစ္လာေအာင္ အားထုတ္ရတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ TMC စင္တာက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြ ေက်းဇူးနဲ႕ ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံမွာ ပထမဆံုးေသာ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ စင္တာတစ္ခုကို ဖြင့္လစ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သတင္းသံုးရာ၊ ဆြမ္းခံရာ၊ အစစ နားမလည္သူေတြမ်ားလို႔ အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ႔ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ပါလာတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားကိုင္တဲ့ ယပ္ ကို တင္းနစ္ကစားနည္းတစ္မ်ိဳးအတြက္ ဘတ္တန္လို႔ထင္သူေတြ၊ သပိတ္ကို ဗုံးထင္သူေတြ၊ ေဘာလံုးထင္သူေတြ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကိုၾကည့္ၿပီး တိုင္းရင္းေဆးေရာင္းတဲ့ Maasai ထင္သူေတြ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အခက္အခဲေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဆြမ္းခံထြက္လို႔ ဆြမ္းေလာင္းရေကာင္းမွန္း သိသူကလည္း မရွိသေလာက္ ရွားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဖိနပ္မပါ ေခ်ဗလာနဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီး ဆြမ္းခံထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ လက္လႈပ္မွ ပါးစပ္လႈပ္ရတဲ့ ဆင္းရဲသားမ်ားကေတာင္ ဆြမ္းလွဴဖို႔ သဒၶါတရားေတြ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕ရဲ႕ အဆက္အသြယ္နဲ႔ ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ထိုင္းမိသားစုေတြ၊ သိရီလကၤာမိသားစုေတြရဲ႕ လိပ္စာကို ရခဲ့ပါတယ္။ မယ္ေတာ္ႀကီးကိုပါ အတူတကြ အဆိုပါ မိသားစုေတြဆီကို ႂကြခဲ့ပါတယ္။ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြက စုေပါင္းဖြင့္ထားတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေထရဝါဒပံုစံ စနစ္တက် သဃၤန္း႐ံုထားတဲ့ ဆရာေတာ္ကို ဖူးေျမွာ္ရလို႔ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြဟာ ဆြမ္းကိုလည္းေလာင္းလွဴၾက ႐ိုေသစြာ ရွိခိုး ကန္ေတာ့ၾကတာေတြ႔ေတာ့ မယ္ေတာ္ႀကီးက အလြန္တရာ အံ့ၾသခဲ့ပါတယ္။ သိရီလကၤာလူမ်ိဳးကလည္း စက္႐ံုတစ္ခုရဲ႕ ပိုင္ရွင္ အရပ္ျမင့္ျမင့္ လူႀကီးလူေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။ ဆရာေတာ္ကို ျမင္တာနဲ႔ ဗုဒၶဝါဒီတို႔ ထံုးစံအတိုင္း ႐ိုေသစြာရွိခိုးကန္ေတာ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မယ္ေတာ္ႀကီးရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈသဒၶါတရားကို ျမင္လို႔ ဆရာေတာ္က လက္်ာေတာ္ရံ အရွင္သာရိပုတၱရာ ရဲ႕ မယ္ေတာ္ႀကီး ခၽြတ္ခန္းကို သတိရခဲ့ပါတယ္။ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြက ဆိုရင္ ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံမွာ ဆရာေတာ္ သီတင္းသံုးသေ႐ြ႕ ဆြမ္းအဖို႔ကို တာဝန္ယူပါရေစလို႔ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ပါေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေလာေလာဆယ္အေနအားျဖစ္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ျဖစ္ေနခဲ့သည္မွာ ၁၀-ႏွစ္ခန္႔ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ မယ္ေတာ္ႀကီဟာ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ရဲ႕ တင့္တယ္လွတဲ့ ႐ူပကာယတေတာ္ကို ၾကည္ညိဳတတ္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း နဲ႔ ဗုဒၶဝါဒကို ေလ့လာလိုေၾကာင္း သားရဟန္းေျပာပါတယ္။ သားျဖစ္သူက တရာဓမၼေတြ ေဟာျပလို႔ မယ္ေတာ္၊ ႏွစ္မေတာ္နဲ႔ ေယာက္ဖ၊ တူ/တူမ မ်ားအျပင္ မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕နဲ႔ အနည္းငယ္ေသာ ယူဂန္ဒါ ႏိုင္ငံသားေတြဟာ သရဏဂံုသံုးပါးနဲ႔ ငါးပါးေသာ နိစၥသီလတို႔ကို တည္ေဆာက္သူ ဗုဒၶရဲ႕တပည့္သာဝကမ်ား ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ အာဖရိကတိုက္ရဲ႕ ရတနာေျမ ျဖစ္ေသာ ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံ the pearl of Africa မွာ ဗုဒၶဝါဒဟာ စတင္လို႔ အျမစ္တြယ္ခဲ့ပါၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ က်င္းပတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶဘာသာ ညီလာခံႀကီးကိုလည္း ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံေတာ္ ကိုယ္စားျပဳအေနနဲ႔ ပထမဆံုး တတ္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ King Oyo of Tooro ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံက Tooro ေဒသရဲ႕ဘုရင္ေလး Oyo ဟာလည္း ဆရာေတာ္နဲ႔အတူ အစည္းအေဝးကို တတ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ မၾကာေသးခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးေဆာင္က်င္းပခဲ့တဲ့ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ တကၠသိုလ္ေပါင္းစံု အစည္းအေဝးႀကီးကိုလည္း တတ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ယူဂန္ဒါႏိုင္ငံ Kampala ၿမိဳ႕ေတာ္က University of Makere ရဲ႕ဖိတ္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္ ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုကို ေဟာေျပာခဲ့ရပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ မဆာခ်ဴးဆက္ တကၠသိုလ္မွာလည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ေဟာေျပာမႈေတြ ျပဳလုပ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြပါပဲ။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း ဆရာေတာ္ရဲ႕ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ ခရီးစဥ္နဲ႔ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကိုေတာ့ <a href="http://spreadsheets.google.com/pub?key=ppyCjydoK7n43B5JO3B-Mag">ဒီမွာ</a> ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို အဂၤလိပ္လိုဖတ္ၿပီး မွတ္မိသေလာက္ ျမန္မာလို ျပန္ခ်ေရးတာပါ။ အတိမ္းအေစာင္းေလးေတြ ပါႏိုင္ပါတယ္။ ပိုမုိၿပီး တိတိက်က် ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ <a href="http://www.ugandabuddhistcentre.org/static/Planting-Dhamma-Seeds_The-Emergence-of-Buddhism-in-Africa.pdf">ဒီမွာ</a> ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ <a href="http://www.ugandabuddhistcentre.org/">Uganda Buddhist Centre</a> စာမ်က္ႏွာမွာေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေဟာတရားေတြကို Mp3 ဖိုင္အျဖစ္ရႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာေျပာခဲ့တဲ့ ေဟာေျပာမႈကို ဗီဒီယို ဖိုင္အျဖစ္လည္း တင္ေပးထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ယူဂန္ဒါ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ စင္တာမွာ ကေလးငယ္ေတြကို အာဟာရေကၽြးေမြးျခင္းနဲ႔ ဓမၼစာေပသင္ၾကားေပးျခင္းအတြက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ကူညီေပးေနတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာေတာ္ ျမန္မာျပည္မွာ ႐ိုက္ထားတဲ့ ဖိုတိုေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဒါင္းလုပ္ခ်ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ မာတိပလိုင္းမွာ တင္ထားပါတယ္။ အဲဒီဓါတ္ပံုေတြကေတာ့ <a href="http://ywetwar.multiply.com/photos/album/5/5"> ဒီမွာ</a>ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကို႐ြက္ဝါ။</span><br />***************<br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဓမၼရဲ႕ အရသာ သိသူေတြကေတာ့ ျမန္မာစာမတတ္ဘဲနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြေတာင္ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ စာေပေတြကို အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ေတြဖတ္ၿပီး လူတကာဖတ္ေစခ်င္လို႔ ျပန္ညႊန္းေနၾကၿပီ။ ဗုဒၶရဲ႕ ေဟာတရားကို ရဟန္းပညာရွိ လူပညာရွိေတြမ်ားစြာက ျမန္မာဘာသာနဲ႔ စာေတြေပေတြ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ေရးခဲ့ၾကတာေတာင္ ျမန္မာျပည္ဖြား ညီေနာင္အခ်ိဳ႕က ပိဋကေတာ္ကို</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">- ဘုရားေဟာ မူရင္းဟုတ္ပါ့မလား၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">- ဗုဒၶက ဘာက်မ္းဂန္ေတြမ်ား ထားခဲ့လို႔လဲ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">- ေလးသေခ်ၤကမ႓ာတသိန္းကို ဘယ္သူသက္ေသျပႏိုင္လို႔လဲ၊ အစရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး ဓမၼအရသာ ေဝးေနၾကတယ္။ ဘယ္သူမွ အတည္ျပဳမေပးႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေမးခြန္းေတြ နဲ႔ အခ်ိန္မကုန္ၾကေစဖို႔ သတိေပးပါရေစ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးသေခ်ၤကမ႓ာတစ္သိန္းဆိုတာကို မယံုၾကည္ႏိုင္ရင္ ပံုျပင္လို႔ သေဘာထားလိုက္ၾကပါ။ အဲဒီဇာတက ဆိုတဲ့ က်မ္းဂန္ကိုေလ့လာၾကည့္ရင္ အဓိကအားျဖင့္ ခ်ီးေျမွာက္ထားတဲ့ က်င့္စဥ္က ပါရမီ ၁၀-ပါး က်င့္စဥ္တရားပါ။ ဘဝေနထိုင္ေရး မူဝါဒအေနနဲ႔ အဓိကေပးသြားတာက စရိယာ ၃-ပါး အက်ိဳးေမွ်ာ္တရားပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပါရမီ ၁၀-ပါးဟာ တကယ့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ဘယ္သူျငင္းႏိုင္သလဲ။ စရိယာ ၃-ပါးဟာ ျပည့္စံုတဲ့ အေတြးအေခၚမဟုတ္ဘူးလို႔ ဘယ္သူျငင္းႏိုင္လဲ။ အဲဒီထက္ ပိုမိုၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ လမ္းစဥ္တရားေတြ၊ ျပည့္စံုတဲ့ အေတြးအေခၚအယူအဆေတြ ပိဋကစာေပ ျပင္ပမွာ ရွိပါသလား။ ဘိုင္ဘယ္မွာ ရွိပါသလား၊ ကုရ္အာန္မွာ ရွိပါသလား။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အဘိဓမၼာႀကီးေတြကို မေျပာေသးဘူးေနာ္ အေလာင္းေတာ္ဘဝက က်င့္စဥ္တရားနဲ႔ အေတြးအေခၚေလးပဲ ခ်ျပထားတယ္။ အျခားက်မ္းမွာ အဲဒီေလာက္ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မေတြ႔ဖူးဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာဝင္အျဖစ္ မခံယူရင္ေတာင္ ဒီက်င့္စဥ္၊ ဒီအေတြးအေခၚေတြဟာ ေလာကအက်ိဳးျပဳတဲ့ တရားေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာ သာမာန္အေတြးအေခၚရွိရင္ လူတိုင္းသိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီက်င့္စဥ္ေတြအတြက္ ပိဋကကို ဂုဏ္ယူတယ္။ ပိဋကကို ယွဥ္ရဲတဲ့ က်မ္းရွိရင္ ယူခဲ့ၾက။ အဲဒီက်မ္းကို ေလးစားစြာ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ထားလိုက္မယ္။ အဲဒီက်မ္းျပဳသူကို တစ္သက္စာ ဆရာတင္လိုက္မယ္။ ေလးသေခ်ၤနဲ႔ ကမ႓ာတသိန္းဆိုၿပီး ကိန္းဂဏန္းအတြက္ သိပ္ၿပီး ကဲ့ရဲ႕ခ်င္သူေတြအတြက္ အဲဒီဇာတက ေတြကေပးတဲ့ ပါရမီ ၁၀-ပါး က်င့္စဥ္တရားကို ခ်ေရး ျပလိုက္တယ္။ ဘယ္စာေပဖတ္ဖတ္ အႏွစ္သာရကို ရွာတတ္ပါေစလို႔လည္း ဆုေတာင္းေပးလိုက္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁. ဒါန ပါရမီ= ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲလွဴဒါန္းမႈကို ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂. သီလ ပါရမီ= သီလေစာင့္ထိန္းမႈကို ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃. နိကၡမ ပါရမီ= ကာမဂုဏ္မွ ထြက္ေျမာက္မႈကို ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄. ပညာ ပါရမီ= ဉာဏ္ပညာတိုးပြါး ရင့္က်က္မႈကို ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅. ဝီရိယ ပါရမီ= ဇြဲလံု႔လ စြမ္းပကားႀကီးမားရန္ ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆. ခႏၲီ ပါရမီ= သည္းခံခြင့္လႊတ္မႈကို ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇. သစၥာ ပါရမီ= အမွန္အတိုင္းေျပာ၍ ေျပာသည္အတိုင္း ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈. အဓိ႒ာန ပါရမီ= စိတ္ဆံုးျဖတ္သည့္အတိုင္း ခိုင္ျမဲစြာလိုက္နာ ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၉. ေမတၱာ ပါရမီ= သူတပါးအက်ဳိးစီးပြါး လိုလားမႈကို ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀. ဥေပကၡာ ပါရမီ= ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းမ႐ွိ ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္ ခံႏိုင္ရည္႐ွိေစရန္ ျဖည့္က်င့္ျခင္း။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါသည္ဘုရားျဖစ္ေလသည္၊ ငါသည္ တမန္ေတာ္ျဖစ္ေလသည္၊ ငါသည္ ပေရာ္ဖတ္ျဖစ္ေလသည္၊ ဤက်မ္းသည္ ထာဝရ ဘုရားသခင္ပို႔ခ်ေသာ က်မ္းျဖစ္သည္၊ ဤက်မ္းသည္ ေကာင္းကင္က်က်မ္းျဖစ္သည္- ဆိုတဲ့ စကားေလးေတြနဲ႔ ၾကည္ႏူးေနရင္ေတာ့ လူေျပာသူေျပာ ယံုၾကည္ေနတယ္ေျပာရမယ္။ ဘုရားမကလို႔ ဘယ္သူပို႔ခ်တဲ့ က်မ္းပဲျဖစ္ပါေစ၊ ေကာင္းကင္က်မကလို႔ ေကာင္းကင္မွာ တည္ေနတဲ့ က်မ္းျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ပါေစ အဲဒီကိစၥအထူး မျငင္းခ်င္ဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ က်င့္စဥ္ေတြပါရင္၊ အဆင့္ျမင့္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြပါရင္ အဲဒီက်မ္းဂန္ဟာ ေကာင္းတယ္၊ အဲဒါေတြမပါရင္ ည့ံတယ္- ဒီလိုပဲ ေျပာသင့္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဖိုရမ္က မိတ္ေဆြအားလံုးကို ဗုဒၶစာေပျပင္ပကေန ေဖာ္ျပပါ၊ ပါရမီ ၁၀-ပါးနဲ႔ ယွဥ္ႏိုင္တဲ့ က်င့္စဥ္တရားရွိရင္ ထုတ္ေဖာ္ျပၾကပါလို႔ ေျပာပါရေစ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကို႐ြက္ဝါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပလန္းနက္ ဖိုရမ္ <a href="http://www.planet.com.mm/forums/index.cfm/linkpage/forum/Forum_ID/90">ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္အျဖစ္မွ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္သုိ႕ကူးေျပာင္းၾကသူမ်ား</a> ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ တင္ခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ ၂-ခုကို ေပါင္းၿပီးတင္ေပးလိုက္တာပါ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-8062516782999236247?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-90228373187700044662009-03-24T18:45:00.000-07:002009-03-24T18:47:53.679-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာဦးဆန္းလြင္ (အရွင္အာဒိစၥရံသီ)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁၉၃၈-၂၀၀၂)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရခိုင္ျပည္နယ္၊ သံတြဲၿမိဳ႕တြင္ အဖ ဦးဖိုးညြန္႔၊ အမိေဒၚလွႀကီးတို႔မွ ၁၉၃၈-ခု၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၃-ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ေမြးဖြားသည္။ အမည္ရင္းမွာ ဦးဆန္းလြင္ပင္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၂-ခုႏွစ္တြင္ ဒႆနိကေဗဒ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ဝိဇၨာဘြဲ႔ (ေရႊတံဆိပ္) ရသည္။ မဟာဝိဇၨာတန္း တက္ၿပီးေနာက္ ျမစ္ႀကီးနား ေကာလိပ္ႏွင့္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မ်ား၌ ကထိကအျဖစ္ အမႈထမ္း ေဆာင္ခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္ ၁၈-ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ မိဘ႐ိုးရာ အစၥလာမ္ဘာသာမွ ခရစ္ယာန္ဘာသာသို႔ ဝင္ေရာက္ ေလ့လာၿပီး မႏွစ္သက္၍ ေလးႏွစ္ၾကာတြင္ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို စြန္႔လႊတ္လိုက္သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္ ၂၂-ႏွစ္တြင္ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒကို ေလ့လာၿပီး ဘာသာအယူဝါဒမ်ားကို စြန္႔ပယ္၍ ကမ႓ာ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးစံု၊ ဘာသာမ်ိဳးစံုကို ေလ့လာသည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္ ၃၂-ႏွစ္တြင္ ဗုဒၶကိုယ္က်င့္တရား ပညာက်မ္း ျပဳစုရန္ ပါေမာကၡ၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ ကမ႓ာေအး ဗုဒၶဘာသာ တကၠသိုလ္တြင္ ကမ႓ာ့ဗုဒၶဘာသာကို စတင္ေလ့လာေသာ အခါမွစ၍ မိမိရွာေဖြေနေသာ သစၥာဝါဒကို ေတြ႔ၿပီဟု ဝမ္းသာၿပီး ပိဋကတ္သံုးပံု(ျမန္မာျပန္)ကို ကုန္ေအာင္ ေလ့လာသည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၉၇၂-ခုႏွစ္တြင္ တကၠသိုလ္က ထြက္ၿပီး ႐ုပ္ရွင္ဒါ႐ိုက္တာ လုပ္သည္။ ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ ‘မ်က္ႏွာငယ္ရမွာက ေမာင့္ခ်စ္ဦး’၊ ‘ေလာကကို အလွဆင္မယ္’၊ ‘မေနာ္ဟရီအလွ’ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ညႊန္းအေနျဖင့္ ‘ငါ့ညီ ငါ့ေျမ ငါ့အေမ’၊ ‘လကြယ္မိုးေႏွာင္း’ ႏွင့္ ‘မသည္းႏုရဲ႕ သံသရာ’ ဇာတ္ကားမ်ားကို ေရးသားခဲ့သည္။ ‘႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာႏွင့္ ႐ုပ္႐ွင္ အတတ္ပညာက်မ္း’ကို ဆန္းလြင္ အမည္ျဖင့္ ျပဳစဳခဲ့သည္။ ‘ဖဲသမား’ (Gambler) အမည္ျဖင့္ ျပန္ဆိုခဲ့ေသာ ဘာသာျပန္ဝတၳဳမွာ ၁၉၆၈-ခုႏွစ္ အမ်ိဳးသားစာေပဆု၊ ဘာသာျပန္စာေပ စတုတၳဆု ရရွိခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လံုးခ်င္းစာအုပ္အေနျဖင့္ သွ်င္ဥကၠ႒သို႔ ျပန္ၾကားခ်က္ႏွင့္ ေ႐ႊဥေဒါင္းသို႔ ျပန္ၾကားခ်က္၊ ဖီလိုဆိုဖီ ကႀကီး၊ ခေကြး၊ ကမ႓ာ့ေတြးေခၚရွင္ႀကီးမ်ား၊ အိုင္းစတိုင္း၊ ဘာထရန္ရပ္ဆယ္၊ တရုတ္ ေတြးေခၚ ရွင္ႀကီးမ်ား၊ ႐ုရွား ေတြးေခၚရွင္ႀကီးမ်ား၊ တရားေတြ႔ဖို႔ ခ်မ္းေျမ့ဖို႔၊ အေတြးအျမင္ ေဆာင္းပါးမ်ား၊ က်ဴ႐ိုးရွင္၊ ထိပ္ဆံုးက စပိုင္၊ ေ႐ႊေတာင္တတ္ ဒႆန၊ ရတနာသံုးကို ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္လာသူ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း၊ သစၥာဉာဏ္ပြင့္ဒႆန၊ ေသျခင္း ဒႆန၊ ဂိုးလ္စတိန္း ကိုယ္ေတြ႔ ဝိပႆနာ(ဥိးဟန္ေေဌးႏွင့္ ပူးတြဲေရးသည္) မိုကုတ္ဝိပႆနာ႐ႈနည္း၊ ေထရဝါဒ အေျခခံ အယူအဆမ်ားကို အဆင့္ျမင့္ နားလည္ျခင္း၊ ဗုဒၶ၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ျမင့္မားေရးတရား၊ ဓမၼဒႆနစာစု စသည္မ်ားအား ေရးသားခဲ့သည္။ တကၠသိုလ္ ေအာင္မွဴး အမည္ျဖင့္လည္း စိတ္ညိွဳ႕အိပ္ေမြခ်နည္းႏွင့္ အသံုးခ်နည္း အျပည့္အစံု စာအုပ္ကို ေရးသားျပဳစုခဲ့သည္။ အင္တာေနရွင္ မဂၢဇင္းႏွင့္ ဓမၼ႐ုပ္စံုမဂၢဇင္းတို႔တြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္တာဝန္ ထမ္ေဆာင္ခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသက္ ၅၈-ႏွစ္တြင္ ပဲခူးတိုင္း၊ ဒိုးေသာင္ေက်းရြာ၊ ေ႐ႊမင္းဝင္ရပ္ကြက္၊ ဓမၼစာရိေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းအျဖစ္ခံယူၿပီး ေ႐ႊမင္းဝင္ ႏိုင္ငံတကာ ဝိပႆနာ အလုပ္စခန္းကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၂၆၊ ၁၁၊ ၂၀၀၂ (အဂၤါေန႔) ည ၁၀-နာရီ ၁၀-မိနွစ္တြင္ ဘဝနတ္ထံ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">‘ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ယံုၾကည္ၾကတာက’ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-9022837318770004466?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-35426247581426841882009-03-23T18:02:00.000-07:002009-03-23T18:25:11.609-07:00<div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းက်င့္တရား ၁၀-ပါးႏွင့္ နိစၥသီလ ၅-ပါးဟာ ဘုရားေဟာ အမွန္ဟုတ္ရဲ႕လား။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းက်င့္တရား ၁၀-ပါးဟာ ေခတ္မီတဲ့ ႏိုင္ငံေရး မူဝါဒျဖစ္တယ္၊ နိစၥသီလ ၅-ပါးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းညႊန္ျဖစ္တယ္-ဆိုုတာကို ဘယ္သူမွ မျငင္းႏိုင္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အခ်ိဳ႕က အဲဒီေလာက္ တိုးတတ္တဲ့ အျမင္ရွိတဲ့ တရားေတြကို ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္က ပြင့္ထြန္းခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ေဟာခဲ့တာ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ သံသယေတြျဖစ္ေနၾကတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔လည္း အထက္က တရားေတြကို ေတာင္ၿမိဳ႕ဆရာေတာင္ႀကီး၊ သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီးတို႔လို႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ တရားေတြနာ၊ စာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီး ဘုရားေဟာအျဖစ္ လက္ခံထားတာပါ။ အဲဒီအေၾကာင္းအရာေတြ ပိဋကေတာ္ရဲ႕ ဘယ္အပိုင္းမွာ ပါဝင္ေနမွန္းကၽြန္ေတာ္ မသိခဲ့ပါဘူး။ ပါဠိ၊ အဌကထာ၊ ဋီကာ ဘယ္အပိုင္းမွာ ရွိေနမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ခုေတာ့ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေလ့လာျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေမးျမန္းပါတယ္။ စာအုပ္ေတြလည္း ေလွ်ာက္လွန္ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေတြ႔ခ်င္တာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ အလံုးစံုမဟုတ္ေပမဲ့ ပိဋ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကပါဠိေတာ္မွာကိုပဲ အဲဒီတရားေတြ အခိုင္အမာရွိေနတယ္ ဆိုတာေတြ႔ရတယ္။ ဘုရားေဟာတာ ဟုတ္မွဟုတ္ပါရဲ႕လားလို႔ သံသယျဖစ္ေနသူေတြ အျမင္ရွင္းေစဖို႔နဲ႔၊ ကၽြန္ေတာ္လို ေယာင္ဝါးျဖစ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာလူငယ္ေတြ တိတိက်က်သိေစခ်င္လို႔ ဒီပိုစ္ကိုတင္လိုက္တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဖ်ာပံုတိုက္သစ္ဆရာေတာ္ အဂၢမဟာပ႑ိတ အရွင္ၾသဘာသာဘိဝံသ စီရင္ေရးသားအပ္ေသာ သုေတသန သ႐ုပ္ျပအဘိဓာန္ ထဲက ရွင္းလင္းထားပံုေလးကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ပံုဖိုင္အျဖစ္နဲ႔ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ရွင္းလင္းခ်က္ေလးေတြက တိုတုိေလးနဲ႔ ျမန္မာလို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုကားခ်က္ကိုလည္း အစပိုင္းမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PUOql6uQmsQ/Scg1pv-PMOI/AAAAAAAAARk/MqZbzkJr2mo/s1600-h/5-10.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 284px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PUOql6uQmsQ/Scg1pv-PMOI/AAAAAAAAARk/MqZbzkJr2mo/s400/5-10.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316558351479288034" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-3542624758142684188?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-24258157389583968592009-03-20T17:46:00.000-07:002009-03-21T18:12:41.099-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တန္ဖိုးႀကီးလွ လူ႔ဘဝ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာစာေပလာ ဘံုဘဝအယူအဆေတြအရ၊ သတၱေလာကထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရႏိုင္တဲ့ ဘဝေတြကေတာ့ ငရဲတိရိစၧာန္ဘဝ၊ လူ႔ဘဝ၊ နတ္ဘဝ၊ ျဗဟၼာဘဝတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဘဝေတြထဲမွာ လ႔ူဘဝဟာ တန္ဖိုး အရွိဆံုးပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တန္ဖိုးးကို လူေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး သတ္မွတ္ၾကမွာပါ။ အခ်ိဳ႕က ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းႂကြယ္ဝမႈ၊ အခ်ိဳ႕ကလည္းရာထူးဂုဏ္ထူး ႀကီးမားမႈ၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း ပညာဗဟုသုတ ျပည့္စံုမႈ စသျဖင့္ ကိုယ့္စိတ္ညြတ္ရာကိုယ္ တန္ဖိုးအျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကပါလိမၼယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီပို႔မွာေတာ့ သတိ၊ ဝီရိယ နဲ႔ ဉာဏ္ ဆိုတဲ့ တရား သံုးပါး အက်ိဳးေပးမႈကို ကၽြန္ေတာ္က တန္ဖိုးအျဖစ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီသံုးပါးကို ပေယာဂ တရားေတြလို႔လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ အဲဒီတရားသံုးပါးနဲ႔ ျပည့္စံုရင္ေတာ့ ပေယာဂသမၸတၱိ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဆိုၿပီး။ အဲဒီတရား သံုးပါး ပ်က္စီးရင္ေတာ့ ပေယာဂဝိပတၱိ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ၾသကာသ ဘုရားရွိခိုးမွာ ပါတဲ့ ဝိပတၱိတရား ၄-ပါးထဲက တစ္ပါးပါပဲ။ သတိ၊ ဝီရိယနဲ႔ ဉာဏ္ တို႔ရဲ႕ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈကို မလိုခ်င္ၾကလို႔ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာေတြ အၿမဲလိုလို ဆုေတာင္းေနၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့ ဆုေတာင္းေန႐ံုနဲ႔ အလိုလို ျပည့္စံုလာမယ့္ တရားေတြေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သတိ၊ ဝီရိယ၊ ဉာဏ္ တို႔နဲ႔ ျပည့္စံုေအာင္ ဆိုတာ ေလ့က်င့္ယူၾကရမွာပါ။ အဲဒီတရား သံုးပါးက လူတိုင္းမွာ ေမြးရာပါ ပဋိသေႏၶအားျဖင့္လည္း အထိုက္အေလ်ာက္ ပါၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းလည္း ေလ့က်င့္ယူႏိုင္ရင္ တိုးတတ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဖာ္ျပပါ တရားသံုးပါ ခ်ိဳ႕ယြင္းရင္ လူ႔ေအာက္တန္းက်စၿမဲပါပဲ။ သံုးပါးစံု ခ်ိဳ႕ယြင္းျခင္းကို မဆိုထားနဲ႔ သတိတစ္ခုတည္းပင္ အလြန္အမင္း ခ်ိဳ႕ယြင္းလာၿပီဆိုရင္ အဲဒီလူတစ္ေယာက္ဟာ အျခားအရည္အခ်င္းေတြ မည္မွ်ျပည့္စံုေနေသာ္လည္း အေရးပါတဲ့ ေနရာေတြမွာ သံုးလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဝီရိယနဲ႔ ဉာဏ္ ၂-ပါးလည္း ထို႔နည္းတူပါပဲ။ တစ္ပါးပါးက အလြန္အမင္း ခ်ိဳ႕ယြင္းလာရင္ သံုးစားလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သတိေကာင္းရင္ေကာင္းသလို လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ၊ အေရာင္းအဝယ္ေလာကမွာ ပညရွာရာမွာ စသျဖင့္ ေနရာစံုေအာင္ ေရွ႕တန္းကဦးေဆာင္ၿမဲပါ။ ဝီရိယ အားစိုက္ႏိုင္ရင္ စိုက္ႏိုင္သလို ေနရာတကာမွာ ေရွ႕တန္းက ဦးေဆာင္ေနၿမဲပါ။ ဉာဏ္လို႔ ဆိုရာမွာလည္း ထို႔နည္းတူပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေလာကီႀကီးပြားေၾကာင္း သက္သက္ကို ေျပာရင္ေတာ့ ဝိပႆနာဉာဏ္ ကဲ့သို႔ေသာ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ ဉာဏ္ပညာမ်ိဳးတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အေတြးအေခၚဉာဏ္၊ ျဖတ္ထိုးဉာဏ္၊ ပညာဗဟုသုတ သာမက ဉာဏ္နီ၊ ဉာဏ္နက္ တို႔ပါ အက်ံဳးဝင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သတိ၊ ဝီရိယ၊ ဉာဏ္ သံုးပါးမွာ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ ပေရာဂတရားတို႔သာ ထားရွိၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါလိမၼယ္။ ဒါေပမဲ့ သံသရာအတြက္ အေႂကြးမကင္းေသာ္လည္း သတိ၊ ဝီရိယ၊ ဉာဏ္ေကာင္းလို႔ ၿပိဳင္ဖက္ကို အလဲထိုးထားႏိုင္တာမ်ိဳး၊ လက္ဦးမႈရယူၿပီး ကိုယ္က ႀကိဳႀကိဳတင္တင္ လုပ္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္ထားႏိုင္တာမ်ိဳးဟာလည္း လက္ေတြ႔လူ႔ေလာကမွာေတာ့ အက်ိဳးေပးေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီစကားက လက္ေတြ႔ေလာကေတြထဲမွာ ေတြ႔ေနရလို႔သာ ခ်ေရးလိုက္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ အကုသိုလ္ အျပစ္ေတြ ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ သတိမ်ိဳး၊ ဝီရိယမ်ိဳး၊ ေအာက္တန္းက်တဲ့ ဉာဏ္မ်ိဳးေတြက မထားသင့္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စီးပြားရွာမယ္၊ ပညာရွာမယ္၊ တရားရွာမယ္ဆိုရင္ လူေတြက ဒီပေရာဂ တရားသံုးပါးကိုပဲ အားကိုၿပီး ရွာၾကရတာပါပဲ။ တရားရွာတဲ့ေနရာမွာေတာ့ ပေယာဂတရား သံုးပါးကို ဣေျႏၵ ၅-ပါးျဖစ္ေအာင္ ခ်ဲ႕ၿပီးေျပာရမယ္ထင္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သတိဆိုတာကေတာ့ သတိေျႏၵတစ္ပါး အျဖစ္ေရတြက္ပါ့မယ္။ ဝီရိယ ဆိုတဲ့တရားကေတာ့ အားေကာင္းေကာင္း စိုက္ထုတ္ဖို႔လိုတာ မွန္ေပမဲ့ ညီမွ်တဲ့ သမာဓိအား မရွိရင္ စိတ္ကေရွ႕ကိုေစာၿပီး ပ်ံ႕လြန္႔ႏိုင္တာေၾကာင့္မိုလို႔ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဣေျႏၵ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အားျဖင့္ ဝီရိယရယ္၊ သမာဓိရယ္ ၂-ပါးေရတြက္ရပါမယ္။ ဉာဏ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာလည္း သိလြယ္ျမင္လြယ္တဲ့ ထက္မ်က္တဲ့ ဉာဏ္ပညာ လိုအပ္တာမွန္ေသာ္လည္း ပညာဉာဏ္က လြန္ကဲၿပီး ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ အေပၚၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္ သဒၶါတရား မထားရွိႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္လာရင္ေတာ့ တရားထူးရႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဉာဏ္ဆိုတဲ့ ပေရာဂတရားအေၾကာင္းေျပာရင္ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဣေျႏၵ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အားျဖင့္ ပညာႏွင့္ သဒၶါဆိုၿပီး ၂-မ်ိဳး ေျပာရပါလိမၼယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလို အသံုးခ်သြားမယ္ဆိုရင္ ပေယာဂ တရားေတြဟာ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး မွာသာမက တရားထူး တရားျမတ္ရရွိသည္အထိ ေက်းဇူးျပဳနိုင္ၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘဝအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လူ႔ဘဝေအာက္ နိမ္႔က်တဲ့ ငရဲတိရိစၧာန္ဘဝေတြဟာ ေရွးက အကုသိုလ္ကံေႂကြးေတြ ဆပ္ေနရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးပါ။ အဲဒီဘဝမ်ိဳးေရာက္ခါမွ ပေယာဂတရား သံုးပါး အားထုတ္ေနလို႔လည္း အက်ိဳးေက်းဇူး တစ္စံုတရာ ျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">နတ္ျဗဟၼာဘဝေတြရရွိတဲ့ ကာလဟာလည္း ေရွးက ျပဳဖူးတဲ့ ကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေတြကို စံစားေနရတဲ့ ကာလျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးက ကုသိုလ္ကံေကာင္းရင္ေကာင္းသလို ပိုမိုသာလြန္တဲ့ ဘံုဗိမာန္တို႔နဲ႔ေနၾကရၿပီး ကိုယ္ေရာင္ ကိုယ္ဝါလည္း သာလြန္ၾကတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ လက္ေတြ႔ ပေယာဂတရားတို႔ကေတာ့ လြန္စြာ အက်ိဳးမေပးတတ္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားအေလာင္ေတာ္တို႔ ကဲ့သို႔ေသာ ပါရမီျဖည့္လိုသူေတြဟာ အခါအားေလွ်ာ္စြာ လူ႔ျပည္ကို ဆင္းၿပီး ပါရမီအလုပ္ေတြကို ႀကိဳးစား ျဖည့္ဆည္းၾကရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာ စာေပမွာ လာရွိတဲ့ ဘဝအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတဲ့ အနက္မွ လူ႔ဘဝဟာ ပေယာဂတရားသံုးပါး အက်ိဳးေက်းဇူးကို လက္ေတြ႔အေနအားျဖင့္ေရာ သံသရာအတြက္ပါ အေကာင္းဆံုး ခံစားစံစားႏိုင္တဲ့ ေနရာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဖန္ဆင္းရွင္ဝါဒကို လက္ခံသူမ်ားအေနနဲ႔လည္း က်မ္းဂန္မွာ လာရွိတဲံွ ဖန္ဆင္းသူအပါအဝင္၊ ဖန္ဆင္းခံ အမ်ိဳးမ်ိဳးရဲ႕ ဘဝကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လူ႔ဘဝသည္သာ ပေရာဂတရား သံုးပါးတို႔ရဲ႕ အားအေကာင္းဆံုးေသာ ဖန္ဆင္းခံဘဝဆိုတာေတြ႔ရမွာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဖာ္ျပပါ သတိ၊ ဝီရိယ၊ ဉာဏ္ ဆိုတဲ့ ပေယာဂတရားသံုးပါးတို႔ကို အျပစ္ကင္းစြာ အားထုတ္ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ၾကၿပီး စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ပညာဗဟုသုတႏွင့္ ျမတ္တရားတို႔ပါ ရွာေဖြႏိုင္ၾကပါေစ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-2425815738958396859?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-55717649774085507532009-03-17T19:23:00.000-07:002009-03-17T19:24:48.818-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပေဒသနဲ႔ ပရမတၳဓမၼ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပေဒသဆိုတာ အာဏာပါဝါရွိသူ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးဦက ျဖစ္ေစ၊ စည္းမ်ည္းစည္းကမ္းေရးဆြဲျခင္းဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူ လူအမ်ားရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကျဖစ္ေစ ခ်မွတ္ထားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုတြင္း အဖြဲ႔ဝင္ေတြ လိုက္နာရမဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပရမတၳဓမၼ ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေပၚမွာမွ မီခိုမေနပဲ ကာလ/ေဒသ/ ပုဂၢလ မေ႐ြး အၿမဲတမ္းမွန္ေနတဲ့ သဘာဝတရားကို ေျပာခ်င္တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေနမြန္းလြဲသြားတာကို မသိလိုက္လို႔ အစားအစာေတြကို စားလိုက္မိတယ္ဆိုရင္ အျပစ္ရွိလား- လို႔ အခ်ိဳ႕က ေမးတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီေမးခြန္းအေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကို ေျပာရရင္ ဥပေဒသနဲ႔ ပရမတၳဓမၼကို နားမလည္လို႔ ေမးတာပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပေဒသဆိုတာက ဝိနည္းက်မ္းဂန္က လာရွိတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အမိန္႔ေတြျဖစ္တယ္။ သံဃာအသင္းဝင္ျဖစ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္တိုင္းဟာ အဲဒီ အမိန္႔ေတြကို အျပည့္အဝ လိုက္နာဖို႔လိုအပ္တယ္။ မလိုက္နာရင္ အာပတ္သင့္တယ္။ မသိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ သိသိႀကီးနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ေနလြဲတဲ့ကာလက်မွ အစားအစာစားမိရင္ ဒါအာပတ္သင့္မွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအာပတ္က ကုစားလို႔ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနလြဲညစာစားတာ ေနာင္သံသရာအတြက္ ဆိုးက်ိဳးတစ္စံုတရာ ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ပစ္မႈလားဆိုရင္ေတာ့၊ ဒုစ႐ိုက္တရားဆယ္ပါးမွာ မပါဝင္လို႔ မဟုတ္ဘူးလို႔ပဲ ေျဖရမယ္ထင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ ဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ ေနလြဲညစာ မစားၾကဖို႔ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့တာလည္းလို႔ စဥ္းစားစရာရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ထားတာကေတာ့ သာသနာ့တာဝန္ကိုထမ္းေဆာင္ရာမွာ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစႏိုင္လို႔ အလုပ္ပိုအခ်ိဳ႕ကို ေလ်ာ့ခ်ထားတာ၊ ေနလြဲညစာ မစားေသာ္လည္း က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ မိမိအက်ိဳး၊ ေလာကအက်ိဳး၊ လုပ္စရာရွိတာေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ႏိုင္ၾကတာေတြ ေၾကာင့္ အဲဒီဥပေဒကို ထုတ္ျပန္ခဲ့တာျဖစ္မယ္။ အဲဒီပစ္မႈဟာ ဒုစ႐ိုက္ပစ္မႈ မဟုတ္ေလေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ (ဥပမာ- နာမက်န္းျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ) ခၽြင္းခ်က္အျဖစ္နဲ႔ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေနရာမွာ သူ႔အသက္ သတ္ျခင္းသိကၡာပုဒ္ေလးပါ နည္းနည္းေျပာခ်င္တယ္။ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း ကိစၥကိုေတာ့ ဘုရားရွင္က ဒုစ႐ိုက္တရားထဲမွာ ထည့္ေဟာထားတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုလည္း သူ႔အသတ္ မသတ္ၾကဖို႔ ဝိနည္း ဥပေဒ ျပဌာန္းခဲ့တယ္။ ဒုစ႐ိုက္တရားျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုေတာ့ အဓိပၸာယ္က ဘုန္းႀကီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာလူမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ဘာသာကိုးကြယ္ကိုးကြယ္ အဲဒီအလုပ္ကိုလုပ္ရင္ အကုသိုလ္ျဖစ္မွာပဲ- လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်ဴးလြန္သူက ရဟန္းေတာ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ အာပတ္လည္းသင့္၊ အကုသိုလ္လည္းျဖစ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ အကုသိုလ္ျဖစ္တာက ဒုစ႐ိုက္အမႈကို ျပဳမိလို႔။ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ကုစားလို႔လည္း မရေတာ့ဘူး။ မေကာင္းတာလုပ္မွေတာ့ အေထာက္အပံ့ အေၾကာင္းတရားေတြစံုတဲ့အခါ အဲဒီအျပစ္က မေကာင္းက်ိဳးေပးဖို႔ ေစာင့္ေနလိမၼယ္။ အာပတ္သင့္တာက ဘုရားစကားနဲ႔ အညီမေနလို႔ပါ။ ဝိနည္းက်မ္းလာ ကုစားနည္းအတိုင္း ကုစားရင္ ရနိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အသတ္ခံရတဲ့ သူက လူသတၱဝါျဖစ္ေနရင္ေတာ့ အဲဒီရဟန္းဟာ ပါရာဇိက က်ပါၿပီ။ လူသတ္ျခင္းဆိုတဲ့ ပစ္မႈအတြက္ ရဟန္းဘဝ ဆံုး႐ႈံးျခင္းဆိုတဲ့ ပစ္ဒဏ္ကို ဗုဒၶက ခ်မွတ္သြားခဲ့တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဖာ္ျပပါ သူ႔တပါးအသက္သတ္ျခင္း သိကၡာပုဒ္ကိုေတာ့ ဒုစ႐ိုက္တရားနဲ႔ ယွဥ္ေနတာျဖစ္လို႔ ဗုဒၶက ခၽြင္းခ်က္မဲ့ ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို ကာကြယ္ဖို႔၊ သာသနာ့အႏၲရာယ္ကို ရွင္းလင္းသုတ္သင္ဖို႔၊ မိမိအသက္အႏၲရာယ္က်ေရာက္ေတာ့မွာျဖစ္လို႔- စသျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ပင္ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါေစ သူတပါး အသက္ကို သတ္ဖို႔ ဗုဒၶက သူ႔ရဲ႕သားေတာ္ ရဟန္းသံဃာမ်ားကို ခြင့္မျပဳခဲ့ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အာပတ္သင့္တယ္ဆိုတာ ရဟန္းေတြမွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရဲ႕ အမိန္႔ဝိနည္းတရားေတာ္နဲ႔ အညီမေနၾကလို႔ ျဖစ္တဲ့ကိစၥပါ။ အဲဒါ ဥပေဒသ ျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကလြဲလို႔ အျခား ဘယ္သူမွ အာပတ္မသင့္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အကုသိုလ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဒုစ႐ိုက္အမႈကို လုပ္လို႔ျဖစ္တာပါ။ အဲဒါကေတာ့ လူျဖစ္ျဖစ္၊ ရဟန္းျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာလူမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ဘာသာကိုးကြယ္ကိုးကြယ္ ဒုစ႐ိုက္လုပ္ရင္ အကုသိုလ္ျဖစ္မွာပါပဲ။ အဲဒါက ဗုဒၶဘာသာ စာေပမွာ လာရွိတဲ့ ကမၼနိယာမဆိုင္ရာ သဘာဝဓမၼပါ။ ပုဂၢိဳလ္ကိုလိုက္ၿပီး တစ္စံုတစ္ရာ မေျပာင္းလဲပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သံဃာဆိုတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ၾကာရွည္တည္ၿပီး သာသနာေတာ္ အဆံုးအမအဓြန္႔ရွည္ေစဖို႔၊ ရဟန္းေတာ္ေတြကို လူပုဂၢိဳလ္ေတြက ေလးစာၾကည္ညိဳေစဖို႔ စတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတြနဲ႕ ဗုဒၶက ရဟန္းေတြအတြက္ ဝိနည္းဥပေဒေတြကို ျပဌာန္းခဲ့တာပါ။ ဗုဒၶရဲ႕ သေဘာထားအရ လူတစ္ေယာက္ကို ရဟန္းအျဖစ္ ခံယူေအာင္ ဘယ္သူကမွ ဖိအားေပးလို႔ မရပါ။ သူကိုယ္တိုင္က ဘုရားတရားသံဃာကို၊ သာသာနာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳေလးစားၿပီး ဝိနည္းတရားေတာ္ေတြကို လိုက္နာႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားရွိမွ ဝင္ရတာပါ။ မိဘကလည္း ဖိအားမေပးရပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလာကဆိုတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဗုဒၶက ပရမတၳဓမၼေတြကို ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့တာပါ။ အဲဒါေတြဟာ ဗုဒၶတည္ထြင္ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶက ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ခဲ့လို႔သာ ဗုဒၶဝါဒလို႔ ေခၚေနတာပါ။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ပြင့္ေပၚလာလည္း(ပြင့္ေပၚမလာလည္း) ဒီဓမၼက ဒီတိုင္းရွိေနမွာပါ။ နယူတန္ထုတ္ေဖာ္ခဲ့တဲ့ ကမ႓ာ့ႀကီးမွာ ဆြဲအားရွိတယ္ဆိုတဲ့ နိယာမလိုေပါ့။ သူက ေျပာေျပာ/မေျပာေျပာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ညီမွ်ျခင္းေတြေရးၿပီး တြက္ခ်က္ေလ့လာမႈေတြ လုပ္လုပ္/မလုပ္လုပ္ ကမ႓ာႀကီးကေတာ့ ဆြဲအားရွိေနမွာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပိဋကစာေပကို ေသေသျခာျခာ ေလ့လာတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက ဘယ္ဟာေတြကေတာ့ ဥပေဒသေတြျဖစ္တယ္၊ ဘယ္ဟာေတြကေတာ့ ပရမတၳဓမၼေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘာသာေရး ဝိနည္းေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ခုခု၊ ေဒသတစ္ခုခုရဲ႕ ဥပေဒအျဖစ္ ျပဌာန္းဖို႔ စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူး။ ဥပေဒလို႔ဆိုကတည္းက အဲဒါ သဘာဝဓမၼမဟုတ္ဘူး။ ပုဂၢိဳလ္ကိုလိုက္လို႔၊ ကာလ/ေဒသ ကိုလိုက္လို႔ ေျပာင္းလဲေပးသင့္တာေလးေတြ ရွိႏိုင္တယ္- ဆိုတာကိုလည္း သေဘာေပါက္ထားၾကတယ္။ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ကလည္း ဒါေတြဟာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြျဖစ္တယ္။ ျပင္ဆင္လိုက ျပင္ဆင္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုၿပီး အတိအလင္း မွာေတာ္မူခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပိဋကေတာ္ ျမန္မာျပန္မွာ ေရးတာကိုးက စည္းကမ္းဥပေဒေတြ အဓိကေဟာထားတဲ့ ဝိနည္းက်မ္းကို အာဏာေဒသနာလို႔ေခၚၿပီး၊ သဘာဝဓမၼကို အဓိကေဟာထားတဲ့ အဘိဓမၼာက်မ္းကိုေတာ့ ပရမတၳေဒသနာတဲ့။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာသာျခားစာေပက်မ္းဂန္ေတြေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ၾကည့္သမွ် ဘယ္ဟာသဘာဝဓမၼလည္း ဘယ္ဟာက စည္းကမ္းဥပေဒလဲဆိုတာ ကြဲကြဲျပားျပားနားလည္ႏိုင္ဖို႔ သိပ္ခက္တယ္။ အခ်ိဳ႕လည္း လံုးေစ့ပတ္ေစ့ကိုပဲ သဘာဝဓမၼထင္ၿပီး အကုန္ေလ်ာက္လိုက္နာၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ္ေမြးလာတဲ့ သားသမီးလည္း ပံုစံခြက္ထဲ႐ိုက္သြင္းတယ္။ အခ်ိဳ႕လည္း ကိုယ့္ကိုလက္ထပ္တဲ့ ခ်စ္သူ ဇနီး၊ခင္ပြန္းကိုပါ ပံုစံခြက္ထဲ ႐ိုက္သြင္းတယ္။ ကာလာမသုတ္ေတာ္ကို ေလ့လာထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အဲဒီျဖစ္စဥ္ေတြက ဥပေဒသနဲ႔ ပရမတၳဓမၼကို ကြဲကြဲျပားျပားနားမလည္ရာကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ စိတ္ပ်က္စရာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြပဲလို႔ ျမင္မိတယ္။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-5571764977408550753?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-37706956886805330252009-03-16T07:08:00.000-07:002009-03-16T07:09:55.693-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အရလြယ္ခဲ့လို႔ တန္ဖိုးမသိၾကတာ ျဖစ္မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒကာႀကီး၊ ရွင္ဘုရင္ရဲ႕ သားဟာ ခမည္းေတာ္ နတ္႐ြာစံၿပီး အလိုလို ဘုရင္ အ႐ိုက္အရာကို ရရွိလာေတာ့ ဘုရင္ျဖစ္ရတဲ့ တန္ဖိုးကိုလည္း မသိဘူး။ ဘုရင့္ တာဝန္ ဝတၱရား ဘယ္ေလာက္ ႀကီးမွန္းလည္း မသိဘူး၊ ဒီလိုပဲ ဒကာႀကီး ေမြးကတည္းက ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္လာသူေတြဟာ ရတနာသံုးပါးရဲ႕ တန္ဖိုး၊ သိကၡာသံုးရပ္ရဲ႕ ဖန္ဖိုးႏွင့္ အစြမ္းသတၱိေတြကို နားမလည္ၾကဘူး။ ဆင္းရဲသားက ရွင္ဘုရင္ ျဖစ္သြားတဲ့ လူက်ေတာ့ ဘုရင့္တန္ဖိုးကို ပိုသိတာေပါ့၊ ဘဝမွာ သဒၶါ၊ သတိ၊ ဝီရိယ၊ သမာဓိ၊ ပညာ စတဲ့ စိုက္ထုတ္ခဲ့ရတဲ့ တန္ဖိုးေတြ ဘယ္ေလာက္ ႀကီးမားတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ သိျမင္ခဲ့ရတဲ့ အခါ က်ေတာ့ မိုက္စရာ ရွိတာေတာင္ မမိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ အနစ္နာ ခံခဲ့ရတာေတြ၊ ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရတာေတြ၊ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရတာေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ ဆိုတာ သူပဲသိတယ္။ ဒီေတာ့ ရတနာ သံုးပါးကို ၾကည္ညိဳရတိုင္းမွာ ပီတိ ျဖစ္ရတာေပါ့။ ဒီလိုပဲ ဒကာႀကီး၊ တျခား ဘာသာ အယူဝါဒကေန ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အျဖစ္ကို ကူးေျပာင္း ေရာက္ရွိလာသူတိုင္းဟာ ဆင္းရဲသားက သန္းႂကြယ္ သူေ႒း ျဖစ္ရတဲ့ လူလိုပဲ ခံစားရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ေရာမ ဘရင္ဂ်ီဘာသာမွ ဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းလာေသာ အီတလီ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးေလာကနာထ)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာဦးဆန္းလြင္ (အရွင္အာဒိစၥရံသီ) ေရးသားေသာ ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္လာသူ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း စာအုပ္၊ (စာမ်က္ႏွာ ၁၀-၁၁) ဦးဟန္ေဌး၏ မိတ္ဆက္နိဒါန္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-3770695688680533025?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-71366692677767254312009-03-14T18:39:00.000-07:002009-03-14T18:44:10.468-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမးခြန္း(၁)</span><br /><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-weight: bold;" lang="EN-US">ကၽြန္ေတာ္က ေမးၿပီး ကိုေဌးလြင္ဦးက ေျဖဆိုထားတာျဖစ္ပါတယ္။</span><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ ဝါဒအရ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းဟာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ မအပ္ေသာ၊ ယုတ္နိမ့္လွေသာ လုပ္ငန္းပါ။ ကာမစၧႏၵ နီဝရဏကို ဉာဏ္ပညာအား ပိတ္ပင္ေသာ တရားအျဖစ္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေယာက္်ား/မိန္းမ အေရအတြက္ မည္၍မည္အမွ် လက္ထပ္သင့္တယ္လို႔ အနည္းဆံုးပမာဏ/အမ်ားဆံုးပမာဏမ်ား သတ္မွတ္မေပးခဲ့ေသာ္လည္း လြဲမွားေသာ ကာမမႈတို႔ကို မျပဳက်င့္ရန္ သြင္သင္ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။ အားႀကီးေသာ ရာဂကိေလသာတို႔ မျဖစ္ေစရန္ အသုဘကမၼ႒ာန္းကဲ့သို႔ေသာ ကမၼ႒ာန္းနည္းမ်ာကို ပို႔ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ရာဂကို အားေပးျခင္းလံုးဝ မရွိပဲ ခ်ိဳးႏွိမ္ဖို႔သာ နည္းလမ္းေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္လိုက္ ရဟန္း/ရဟန္းမမ်ားကိုေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳခြင့္ လံုးဝမေပးခဲ့ပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မုဟမၼဒ္ရဲ႕ ဝါဒအရ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းဟာ အျပစ္မရွိပါ။ အျပစ္မရွိယံုသာမဟုတ္ေသး သာသနာတာဝန္တစ္ဝက္ကို ေက်ပြန္ေစေသာ သာသနာ့ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက္်ားမ်ားကို မိန္းမ ၁-ေယာက္မွ ၄-ေယာက္ထိ ယူခြင့္ျပဳပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ အေရအတြက္မ်ားစြာ ယူခဲ့ပါတယ္။ လြဲမွားေသာ ကာမမႈတို႔ကို မျပဳၾကဖို႔ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြေတာ့ ရွိတန္သေလာက္ရွိပါတယ္။ မအပ္ေသာ မိန္းမေတြကို ေရတြက္ျပထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္ေျမျပင္မွ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရေသာ မိန္းမမ်ားကိုေတာ့ ဆက္ဆံခြင္ျပဳပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္အတြက္ကေတာ့ မအပ္ေသာမိန္းမ မရွိဘူးလို႔ ဆိုရေလာက္ေအာင္ မိန္းမအေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ အပ္တဲ့အေၾကာင္း တမန္ေတာ္ျမတ္အတြက္ အထူးအခြင့္အေရးအျဖစ္ အလႅာအရွင္ျမတ္က ခြင့္ျပဳထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရာဂကိေလသာကို ၿငိမ္းေအးေစျခင္း အတြက္ အက်ိဳးျပဳေစႏိုင္ေသာ သမထက်င့္စဥ္ ဝိပႆနာက်င့္စဥ္ တစ္စံုတရာမေတြ႔ရပါ။ ပိုဆိုးသည္မွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားက မလံုမၿခံဳဝတ္ဆင္ေသာေၾကာင့္ မတရားက်င့္မႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့လွ်င္ ျပဳက်င့္သူေယာက္်ားထက္ မလံုအၿခံဳဝတ္ဆင္သူ အမ်ိဳးသမီ၌သာ အျပစ္ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးမယ္ဆိုရင္ အာ႐ံု၏ အျပစ္ကိုသာ ျမင္ၿပီး၊ အာယတနရဲ႕အျပစ္၊ ဖႆျဖစ္ျခင္းရဲ႕အေၾကာင္း၊ ေဝဒနာအေပၚထားရွိေသာ ႏွလံုးသြင္းမွန္မႈ/မွားမႈ တို႔ကို လံုးဝသံုးသတ္ျခင္းမရွိတာ ကိုေတြ႔ရပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကာမမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မုဟမၼဒ္ရဲ႕ ဝါဒ မည္မွ်ကြာဟေနလဲ၊ အေတြးအေခၚပိုင္းအတိမ္အနက္နဲ႔ ကာမစၧႏၵ အေပၚထားရွိတဲ့ အျမင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ကြဲလြဲေနသလဲ-ဆိုတာကို ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကိုေဌးလြင္ဦး သတိထားမိမွာပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကာမဂုဏ္မီဝဲျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဗုဒၶရဲ႕ဝါဒနဲ႔ မုဟမၼဒ္ရဲ႕ဝါဒ မတူညီေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပခဲ့ေတာ့ ကိုေဌးလြင္ဦးက လူပ်ိဳဘုရားရွိသလား၊ ရွိရင္ျပပါ- လို႔ဆိုလာတယ္။ ဗုဒၶမျဖစ္ခင္က အေလာင္းေတာ္ မင္းသားဟာ အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳခဲ့တာမွန္တယ္။ အဲဒီမွာ ပိုမိုျပည့္စံုသြားေအာင္၊ အစြန္း ၂-ပါးလံုးပါေအာင္ ျဖည့္စြက္ၿပီး ရွင္းလင္းစရာရွိပါတယ္။ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶအေလာင္းေတာ္ဟာ မင္းသားဘဝ နန္းစည္းစိမ္ခံစားစဥ္က အိမ္ေထာင္သားေမြး လုပ္ခဲ့တာမွန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က သူဟာ ဘုရင့္သားေတာ္ မင္းသားတစ္ပါးပါ။ ဗုဒၶ မျဖစ္ေသးပါ။ ဒီလိုေနခဲ့လို႔ ဗုဒၶျဖစ္ခဲ့တာလည္း မဟုတ္ပါ။ ဗုဒၶျဖစ္ၿပီးေနာက္လည္း အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းမွ ကင္းရွင္းခဲ့ၿပီး ပို႔လည္း မပို႔ခ်ခဲ့ပါ။ လက္ထပ္ပြဲမ်ားကိုလည္း က်င္းပမေပးခဲ့ဖူးပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘုရားအျဖစ္ကိုရဖို႔ ေတာထြက္ၿပီး တရားက်င့္ေတာ့လည္း လမ္းမွားကို လိုက္ၿပီး ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ့ အက်င့္နဲ႔ ၆-ႏွစ္ၾကာ ဒုကၡေတြ ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကလည္း သူဟာ တရားရွာသူ ေတာေန သူေတာ္ေကာင္း တစ္ေယာက္ပါ။ ဗုဒၶမျဖစ္ေသးပါ။ အဲဒီက်င့္စဥ္ေၾကာင့္ ဗုဒၶျဖစ္လာတယ္လို႔လည္း မဆိုပါ။ ဗုဒၶျဖစ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ခႏၶာကိုယ္ပင္ပန္းဆင္းရဲေအာင္ က်င့္ႀကံေသာ နည္းလမ္းမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီက်င့္စဥ္ရဲ႕ အျပစ္တို႔ကိုသာ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီေတာ့ ေမးပါ့မယ္။ ကိုေဌးလြင္ဦးအေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းကို ျဖစ္ေစ၊ အပင္ပန္းအဆင္းရဲခံ က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္းကိုျဖစ္ေစ၊ ၂-ရပ္လံုးကိုျဖစ္ေစ ဗုဒၶဝါဒလို႔မ်ာ ခံယူထားသလား။ (ကိုေဌးလြင္ဦးေျဖေပးပါ။) အဲဒီအေပၚမွာ ကိုေဌးလြင္ဦးရဲ႕ သေဘာထားကို သိရမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးမႈဟာ ဘံုသေဘာတူညီခ်က္ တစ္ခုဆီကို ခ်ည္းကပ္ႏိုင္မႈ ရွိ/မရွိကို သိႏိုင္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အထက္က က်င့္စဥ္ ၂-ရပ္လံုးကို ဗုဒၶဝါဒအျဖစ္ လက္မခံပါ။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">႐ြက္ဝါ။</span><br />*********************************************************************<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;" >ေမးခြန္း (၁) အေျဖ ပထမပိုင္း (ဒုတိယ ပိုင္းကို ဆက္ပို႔ပါမယ္)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရြက္၀ါရဲ႔ေမးခြန္းက ကိုေဌးလြင္ဦးအေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းကို ျဖစ္ေစ၊ အပင္ပန္းအဆင္းရဲခံ က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္းကိုျဖစ္ေစ၊ ၂-ရပ္လံုးကိုျဖစ္ေစ ဗုဒၶဝါဒလို႔မ်ား ခံယူထားသလား။ လို႔ေမးပါတယ္။ ရြက္၀ါၾကားဘူးတဲ့ အတိုင္းေျဖရင္ေတာ့- မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ၊ ဒီ၀ါဒေတြဟာ ဗုဒၶစာေပ အဆိုအရ ဒိဌိ ရဟန္းေတြ (ဗုဒၶရဟန္းမ်ားကဲ့သို႔ ဆံပယ္။ သကၤန္းရံုေသာ္လည္း ဗုဒၶရဟန္းမဟုတ္ေသာ အျခား ရဟန္းမ်ား) က်င့္ႀကံတဲ့ အစြန္းေရာက္ အက်င့္ေတြေပါ့။ ဗုဒၶက အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကို လိုက္တာ ဆိုေတာ့ အစြန္းေတြက လြတ္တယ္ေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့ အယူအဆ အရေျဖရင္ေတာ့- ရြက္၀ါ ေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြကို မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုဘို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ မခိုင္လံုပါ။ လို႔ ေျဖရမွာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့- ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို အိမ္ေထာင္ယူသားေမြးျခင္းမွ ပိတ္ပင္တားျမစ္ထား ေၾကာင္း ဗုဒၶတရားေတာ္မွာ မပါ၀င္လို႔ပါ၊ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္ယူ သားေမြးျခင္းျပဳသူေတြကို ဗုဒၶဘာသာ စာရင္းက ပါယ္ဖ်က္ပစ္တာလဲ မရွိပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရဟန္းသံဃာဆိုတဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္ အတြက္ ပါရာဇိကံ ေလးပါးမွာ ေမထံုမွီ၀ဲျခင္းမွ ေရွာင္ၾကည္ဘို႔ ေျပာထားတာ ေတြ႔ရေပမယ့္ အဲ့ဒီပညတ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာထု တစ္ရပ္လံုးအတြက္ ကိုယ္စားျပဳျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဒီ ပါရာဇိကံ ဆိုတဲ့ ၀ိနည္းဟာလည္း စဥ္းစားစရာထဲမွာ ပါပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိရွိေနတဲ့ ဇင္ဗုဒၶဂိုဏ္းကြဲ တစ္ခ်ိဳ႔က ဗုဒၶရဟန္းေတြဟာ အိမ္ေထာင္ယူထာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶရဟန္းေတြ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းက ေရွာင္ၾကဥ္ေနတာဟာ ဗုဒၶေခတ္မတိုင္မွီကဘဲ အႏၵိယျပည္၊နီေပါလ္ေဒသ တေလွ်ာက္ကို ၾသဇာလႊမ္းမိုးခဲ့တဲ့ ဂ်ဴးတို႔ရဲ႔ ေရွးေဟာင္း အယူမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလားလုိ႔ သံုးသပ္စရာရွိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဂ်ဴးဘာသာကို ခုႏွစ္အရ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ ဂ်ဴးဘာသာက အရင္ေပၚေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ဴးဘုန္းႀကီး (ရဗ္ဘိုင္)မ်ားဟာ အိမ္ေထာင္ယူ သားေမြးျခင္းကို အျပစ္ႀကီးတစ္ခုလို႔ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ဒီ၀ါဒဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာကိုလည္း အႀကီးအက်ယ္ လႊမ္းမိုးထားပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ (ရိုမန္ကက္သလစ္) ဘုန္းႀကီးေတြဟာ အိမ္ေထာင္ယူ သားေမြးျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဂ်ဳးလူမ်ိဳးေတြဟာ အီဂ်စ္ဘုရင္မ်ား။ ေရာမ ဘုရင္မ်ားရဲ႔ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကို ရွာရင္း ဒီေန႔ အာဖဂန္နစၥတန္လို႔ ေခၚတဲ့ေဒသနဲ႔ ကက္ရွ္မီးယား ေဒသမ်ားသို႔ ျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ အာဖဂန္ေတြ။ ကက္ရွ္မီရီေတြဟာ အစၥလာမ္သာသနာ၀င္ေတြ ျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ေတြဟာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳး အစစ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔လည္း (ဘနီးလ္ အစၥေရးလ္) အစၥေရးလ္၏ သားေျမးမ်ား လို႔ ဒီေန႔ထိ အခိုင္အမာ ဆိုေနပါတယ္။ ဗုဒၶပြင့္ေပၚၿပီး သူတို႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာကို လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶတကၠသိုလ္ႀကီးေတြလည္း ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶသမိုင္းမွာ ကက္ရွ္မီးယားကို သာ၀တၱိ၀တီ လို႔ေခၚပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း ဂ်ဴးတို႔ဟာ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ အေမြအျဖစ္ သူတို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ေရွးအီဂ်စ္လူမ်ိဳးေတြ ဆီက ရခဲ့ၿပီး သူတို႔သယ္ေဆာင္လာတဲ့ ႏြားကိုးကြယ္မႈ နဲ႔ အျခားေသာ မေရတြက္ႏိုင္တဲ့ အေမြေတြကို အိႏၵိယ တိုက္ကို အေမြးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာင္ မႏုသီဟ လို ရုပ္ပြားေတြဟာ သူတို႔ ယူလာတဲ့ ေရွးေဟာင္း အီဂ်စ္အေမြေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဟာ ၀ိနည္းေတြကို ႀကိဳတင္ ခ်မွတ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘဲ အေခ်အေနႀကံဳလာမွ အေခ်အေနေပၚမူတည္ၿပီး ပညတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶရဲ႔ သာ၀က ေတြထဲမွာ ရိုးရာအစြဲေတြပါလာႏိုင္ပါတယ္။ ဘိကၡဴနီသာသနာကိုၾကည့္ရင္လည္း ဒီ၀ါဒကို ထူေထာင္ဘို႔ ဗုဒၶနဲ႔ ညီေတာ္အာနႏၵာဟာ အေခ်အတင္ ေျပာဆိုခဲ့ရပါတယ္။ အာနႏၵက ဘိကၡဴနီသာသနာ ထူေထာင္မယ့္ ဘက္ကပါ။ ဗုဒၶက အစပိုင္းမွာ လက္မခံခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာမွ လက္ခံလိုက္ေလွ်ာ လာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ- ပကတိ လူသားစင္စစ္ကို လူနဲ႔ ရဟန္းလို႔ လူႏွစ္မ်ိဳး ခြဲျခားပစ္တာ ေရွးေဟာင္း အယူအဆေတြ ေရာႏိုင္ပါတယ္။ (ဒီသမိုင္းေတြကို စနစ္တက် ေလ့လာသင့္ပါတယ္)။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အစၥလာမ္သာသနာကေတာ့ ေလာကရဲ႔ မူလဓမၼကို ျပဌာန္းတဲ့ တရားေတာ္ရဲ႔ ဇစ္ျမစ္ရွင္ ပရမတ္ဘုရား ရွင္ (အလႅာဟ္)က လူဟာ လူသာ ျဖစ္တယ္။ ဘုန္းႀကီးရဟန္း လူတန္းစားကို ေလာကဓမၼပညတ္၌ သီးျခား ပညတ္ထားျခင္း မရွိလို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ဒီအတြက္လည္း ေလာကရဲ႔ေနာက္ဆံုးပြင့္ ဥာဏ္စဥ္ေတာ္ေဆာင္ ကိုယ္ေတာ္မုဟမၼဒ္ဟာ လူသားအေပါင္းရဲ႔ စံျပျဖစ္အ့ံငွာ လူသား သဘာ၀ သီးျခားျဖစ္ေသာ လူတန္းစား လကၡဏာနဲ႔ မရပ္တည္ခဲ့ပါဘူး။ သူသာ ဒီစနစ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့ရင္ ဒီေန႔ ကမၻာမွာ ဘုန္းႀကီးရဟန္း လူတန္းစားရဲ႔ အႀကီးက်ယ္ဆံုး ဂိုဏ္းႀကီးဟာ အစၥလာမ္ ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ သူက သူ႔ေခတ္ သူ႔စတိုင္လ္နဲ႔ မုတ္ဆိတ္ေမြးေလး ထားခဲ့တာေတာင္ သူ႔လို မုတ္ဆိတ္ထားၾကပါလို႔ မွာခဲ့တာ။ ေျပာခဲ့တာ မရွိဘဲ ဒီေန႔ မုတ္ဆိတ္လူတန္းစား ဘယ္ေလာက္ မ်ားေနပါသလဲ။ မူဆလင္ေတြဟာ ဘာသာေရးလို႔ ထင္လာရင္ ဘယ္သူမုန္းမုန္း ဂရုမစိုက္တတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူသားရဲ႔ ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းမွာ ပါ၀င္တဲ့ ကိုယ္အဂၤါေတြကို သူ႔ေနရာနဲ႔သူ စည္းကမ္းတက် အသံုး အျပဳဘဲ ပစ္ပါယ္ထားျခင္းဟာလည္း ထိုအစိတ္အပိုင္းကို အတင္းအဓမၼ အႏိုင္က်င့္ၿပီး အပင္ပန္းခံ အဆင္းရဲခံ က်င့္ႀကံျခင္းထဲမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တစ္ခုက အပင္ပန္း အဆင္းရဲခံ က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္း တစ္ခ်ိဳ႔ကို ဗုဒၶကစာေပေတြမွာ ျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ထားတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာ ေခြးကဲ့သို႔က်င့္ႀကံျခင္း မ်ိဳးေတြကိုပါ။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းေသာ အားထုတ္မႈမ်ိဳး၌ အျပင္းအထန္ အားမထုတ္ရင္ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ျမင္တဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္မလာ ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ဘုရားရွင္ရဲ႔ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ေတြမွာ ျပဆိုျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူဟာ လူလိုက်င့္ျခင္း ဘို႔ လိုပါတယ္။ လူဟာ ေခြးလိုက်င့္လို႔ မျဖစ္သလို။ လူဟာ နတ္လိုက်င့္ဘို႔လည္း မလိုပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တဆက္တည္းမွာ ဗဟုသုတ အျဖစ္ ေျပာျပပါမယ္။ အစၥလာမ္သာသနာမွာ ေမထံုမႈေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း ဥပေဒ မတရားကာမႈ ဥပေဒ အိမ္ေထာင္ယူျခင္း ဥပေဒ ေတြဟာ သီးျခား ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁)ေမထံုေရွာင္ၾကဥ္မႈ ဥပေဒ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီဥပေဒေတြဟာ မိမိရဲ႔ တရား၀င္ထိမ္းျမားထားတဲ့ တရား၀င္ ဇနီးေမာင္ႏွံအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားမ၀င္ဇနီးေမာင္ႏွံ မဟုတ္ဘဲ ကာမမႈေဖါက္ျပန္ခြင့္ကို အစၥလာမ္က လံုး၀ ခြင့္မျပဳပါ။ (ဥပေဒ ၂ ကိုၾကည့္ပါ)။ ဒီေမထံုေရွာင္ၾကဥ္မႈဥပေဒမွာ -</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(က)ရာသီပန္းပြင့္ေနစဥ္။ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနစဥ္ ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။ (ကုရ္အံ ၂း၂၂၂)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ခ)ဥပုပ္သီလ ေဆာက္တည္ကာလမွာ ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။ (၂း၁၈၇)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ဂ)၀ဇီပိတ္ (အီတီကတ္ဖ္)က်င့္ေနစဥ္ ေရွာင္ၾကည္ရပါမယ္။ (၂း၈၇)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(ဃ) ၀တ္ေၾကာင္စြန္႔ထားစဥ္ --ေရွာင္ၾကည္ရပါမယ္။ (၂း၁၉၇။၁၉၈)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေနရာမွာ ၀တ္ေၾကာင္စြန္႔ထားစဥ္ ဆိုတာကို အနည္းငယ္ရွင္းျပဘို႔ လိုလာျပန္ပါတယ္။ အစၥလာမ္သာသာနာမွာ အဓိကမ႑ိဳင္ (၅) ရပ္ထဲမွာ ဟာ့ဂ်္ က်င့္စဥ္ပါပါတယ္။ လူအမ်ားက အာရ္ဗီစကားလံုးကို ေမြးစားၿပီး အသံထြက္အတိုင္း ဟာ့ဂ်္ လို႔သာေရးသားေပမယ့္။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႔ ဒုလႅဘ ရဟန္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီက်င့္စဥ္မွာ- ဆံပါယ္ရတယ္။ ဖရုသ၀ါစာ ေတြကို ေရွာင္ရတယ္။ ခိုးျခင္း၀ွက္ျခင္း။ သူတစ္ပါးအသက္ကိုသတ္ျခင္း။ ေမထံုမႈေရွာင္ၾကည္ျခင္းမ်ား ပါ၀င္ပါတယ္။ ဆံပါယ္ ၿပီးတာနဲ႔ လူသာမန္တို႔ရဲ႔ ၀တ္ေၾကာင္ေတြကို စြန္႔ၿပီး (အဟ္ရမ္ ၀တ္ရံု) လို႔ေခၚတဲ့ အျဖဴသက္သက္။ သို႔မဟုတ္ အမဲသက္သက္ ကို ဘုန္းႀကီးမ်ား သကၤန္းရံုသလို ရံုရပါတယ္။ (တစ္ပံုစံတည္းေတာ့ တူခ်င္မွ တူႏိုင္မွာပါ၊)။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီက်င့္စဥ္ဟာ အစၥလာမ္သာသနာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ က်င့္စဥ္တစ္ရပ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ဘုန္းႀကီးရဟန္း လူတန္းစား ျဖစ္တည္လာမွာကို ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ တစ္ႏွစ္မွာ ရက္ေပါင္း (၇၀) သာ သတ္မွတ္ ထားၿပီး အဲ့ဒီရက္ (၇၀) အတြင္းမွာ ျပဳလုပ္ရပါတယ္။ ဒီရက္ေတြက ေက်ာ္ရင္ ၀တ္ေၾကာင္စြန္႔ ဘ၀နဲ႔ ေနထိုင္ခြင့္ မရွိပါ။ ဒီကာလမွ ေမထံုမႈျပဳရင္ ပါရာဇိကံ ထုိက္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေလာက္ ပညတ္ထားတဲ့ၾကားက- ဒီေန႔ ဟာဂ်ီဆိုတာ လူတန္းစား တစ္ရပ္လို ျဖစ္ေနတာကို ရြက္၀ါ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဌးလြင္ဦး</span><br />*********************************************************************<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;" >ေမးခြန္း (၁) အေျဖ ဒုတိယပိုင္း</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) မတရားကာမမႈ ဥပေဒ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အစၥလာမ္သာသနာမွာ မတရားကာမမႈကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တားျမစ္ထားေၾကာင္း ရြက္၀ါ သိသင့္ သေလာက္ သိၿပီးသားပါ။ ရြက္၀ါေရးသားတာေတြကို ဖတ္ရေတာ့ ျပည့္ျပည့္စံုစံု မေလ့လာရေသးေတာ့ မွန္တာေတြေရာ။ အမွန္လို႔ထင္ေနတဲ့ အစၥလာမ္ရဲ႔သြန္သင္ခ်က္ မဟုတ္တာေတြေရာကို ရြက္၀ါ သိေန ေၾကာင္း ေလ့လာမိပါတယ္။ ရြက္၀ါက အမွန္လို႔ထင္ခဲ့တဲ့ အစၥလာမ္သြန္သင္ခ်က္ မဟုတ္တာေတြ အတြက္ ရြက္၀ါမွာ အျပစ္မရွိပါ။ အစၥလာမ္ မိရိုးဖလာ အမ်ားစုႀကီးကိုယ္တိုင္က အဲ့ဒီအတိုင္း ထင္ျမင္ ေရးသားေနၾကတာပဲ။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ အဲ့သလို ထင္ျမင္ေရးသားေနမွေတာ့ ရြက္၀ါက ဒီဟာေတြဟာ အစၥလာမ္ရဲ႔ သြန္သင္ခ်က္လို႔ ထင္မွတ္တာ အဆန္း မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အရံႈးထဲက အျမတ္ေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါက အစၥလာမ္ဘာသာမွာ မတရား ကာမမႈကို အႀကီးအက်ယ္ အေရးယူတယ္ ဆိုတာေတာ့။ ရြက္၀ါသိသြားတာေပါ့၊</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေနရာမွာ ရွင္းစရာရွိတာက- မတရားကာမမႈကို က်ဴးလြန္တဲ့ လူေတြကို ခဲနဲ႔ထုသတ္တယ္ ဆိုတဲ့ကိစၥ ပါ။ အထူးသျဖင့္ အျပစ္တစ္ခုျဖစ္လာရင္ မိန္းကေလးကို ပိုၿပီး ရမယ္ရွာတဲ့ ကိစၥလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခုလံုးက အစၥလာမ္သာသနာရဲ႔ အဓိက အုတ္ျမစ္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အံက သြန္သင္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ အာရ္ရဗ္ေတြရဲ႔ ေရွးရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈက ျမစ္ဖ်ားခံလာတဲ့ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ၀ါဒသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာရ္ရဗ္ေတြမွာ အစၥလာမ္ဘာသာ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ။ ဂ်ဴးဘာသာ။ နဲ႔ ေရွ႔ရိုးရာ ကိုးကြယ္မႈေတြ ျဖစ္ တဲ့ ဒူစီဘာသာတို႔လို ဘာသာတရားေတြ ရွိေနပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာက လြဲလို႔ ၀တ္စားဆင္ယဥ္မႈ။ ရိုးရာ အားလံုးတူေနပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က အီရတ္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းက ဒူစီဘာသာ၀င္ေတြ အမ်ားစုေနထိုင္တဲ့ ရြာက ဒူစီဘာသာ၀င္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က သူ႔ခ်စ္သူ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ ေကာင္ေလးေနာက္ကို လိုက္ေျပးလာတာ။ လမ္းမွာ မိလို႔ ေကာင္မေလးကို ရြာကို ျပန္ေခၚသြားၿပီး အရွင္လတ္လတ္ ခဲထု သတ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ဟုိေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားပါ တယ္။ (အင္တာနက္ သတင္းမွာ ရွာရင္ ေတြ႔ပါေသးတယ္။ လိုအပ္ရင္ ရွာေပးပါ မယ္။) အဲ့ဒီအရပ္ေဒသက ေပၚထြန္းတဲ့ ဘာသာတရားေတြထဲမွာ အစၥလာမ္သာသနာဟာ ေနာက္အက် ဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူသားေတြဟာ ဘာသာတရားတစ္ခုကို ကူးေျပာင္းလာေပမယ့္ သူတို႔ရဲ႔ ရိုးရာေတြကို အကုန္ မေဖ်ာက္ႏိုင္ၾကေသးပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶေခါင္းစဥ္ေအာက္က နတ္ကိုးကြယ္သလိုေပါ့။ ေနာက္တစ္ခုက ကုရ္အံက်မ္းေတာ္ကို ျပန္ဆိုနားလည္တဲ့ ကိစၥမွာလည္း ရွင္းစရာရွိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁)အေနာက္တိုင္းသားေတြဟာ သူတို႔ရဲ႔အင္ပါယာကို တည္ေဆာက္ဘို႔အတြက္ မူဆလင္ အင္ပါယာ ေတြက အာဏာလုသိမ္းပိုက္ခဲ့ရတယ္။ သမိုင္းအက်ဥ္းကေတာ့- တတိယ ကရူးဆိတ္ စစ္အၿပီးမွာ အေနာက္တိုင္း ၾသဇာမွိန္သြားၿပီး မူဆလင္ အင္ပါယာေတြ ထြန္းေတာက္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ အေရွ႔ဘက္ကို မြန္ဂိုအင္ပါယာ။ အေနာက္ဘက္ကို ေအာ္တိုမင္အင္ပါယာ သတ္မွတ္ၿပီး မူဆလင္ အင္ပါယာ ႏွစ္ခုဟာ ေက်ာ္ခ်င္းကပ္ ရပ္တည္ခဲ့ပါတယ္။ အေနာက္တိုင္းသားေတြဟာ ေအာ္တိုမင္ အင္ပါယာကိုျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး အာရွ။ အာဖရိကကို သိမ္းပိုက္နယ္ခ်ဲ႔ဘို႔ မလြယ္ကူခဲ့ဘူး။ ဒီမွာတင္ အေနာက္တိုင္းသားေတြက မူဆလင္ေတြရဲ႔ ခိုင္မာမႈကို ၿဖိဳခြင္းဘို႔အတြက္ မူဆလင္ေတြ ရဲ႔က်မ္းေတာ္ ကုရ္အံက်မ္းမွာ ပံုတိုပတ္စေတြ။ ဒ႑ာရီေတြ။ ေရွးေဟာင္း အယူအဆေတြ သြပ္သြင္းၿပီး ဘာသာျပန္ ဆိုကာ ရိုးသားတဲ့ မူဆလင္ေတြ ေက်းလက္သားေတြဆီကို အေရာက္ပို႔ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီခဲ့တယ္။ အာရ္ရဗ္က မူဆလင္မဟုတ္သူ အာရ္ဗီစာတတ္ေပတတ္ေတြကို ငွားၿပီး အသံုးခ်ခဲ့တယ္။ ဒီအလုပ္ကို အဂၤလိပ္ နန္းေရး၀န္ မစၥတာ ဂလက္စတံုး လက္ထက္အထိ ဆက္တိုက္လုပ္ခဲ့တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကုရ္အံက်မ္း ေတာ္ကုိ အဂၤလိပ္လို ပထဦးဆံုး ဘာသာျပန္ဆိုသူဟာ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေရာ့ဒ္၀ဲလ္ ျဖစ္ခဲ့ တယ္။ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကို အဲ့ဒီအထဲက အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပက္ေသာ ကိုယ္တိုင္ အစၥလာမ္သာသနာထဲကို ကူးေျပာင္းလာၿပီး ေဖၚခ်ေတာ့မွ ေပၚခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူေဖၚ တဲ့ အခ်ိန္မွာ ႏွစ္ ၇၀၀ ေလာက္ေနာက္က်ေနပါၿပီ။ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ အမွန္လို႔ထင္ကာ အရိုးစြဲ တည္ေဆာက္ခဲ့မိတာ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ မူဆလင္ႏိုင္ငံေတြကိုယ္တိုင္ လြတ္လပ္ေရးရလာတာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀။ ၆၀ ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်ိဳးဆက္အားျဖင့္ တစ္ဆက္။ ႏွစ္ဆက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀၀ ေလာက္ အရိုးစြဲျဖစ္ေနတာကို မ်ိဳးဆက္ တစ္ဆက္။ ႏွစ္ဆက္နဲ႔ ေဖ်ာက္ပစ္ဘို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကမၻာ့အရပ္ရပ္က မူဆလင္ပညာရွင္ေတြ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ႀကိဳးစားေနၾကပါ တယ္။ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက အစၥလာမ္ဘာသာေရးစာအုပ္ေတြ (ကုရ္အံဘာသာ ျပန္ပါ ပါ၀င္ပါတယ္) ဟာ အဲ့ဒီ၀ါဒမိတဲ့ က်မ္းေတြကို ကိုးကား ဘာသာျပန္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီေႏွာင္းပိုင္းမွာ ဘာသာျပန္ အဖြဲ႔ ေပၚေပါက္ မလာခဲ့ပါဘူး။ (စကားပို- ကိုလိုနီေခတ္က သူတို႔လက္ေအာက္ခံ ႏိုင္ငံ ေတြက မူဆလင္ ေတြကို စစ္သားစုေဆာင္းၿပီး အေသခံရင္ ျမတ္တဲ့ ဆိုတဲ့ ၀ါဒကို ရိုက္သြင္းခဲ့ေတာ့ အခု သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ ျပန္ခံေနရတာပါ။)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂)ဒီလို ဘာသာျပန္ဆို အစာသြပ္မႈေအာက္မွာ `မတရားကာမမႈ က်ဴးလြန္သူ ေယာက်္ား၊ မိန္းမမ်ား ကို ထိေရာက္စြာ အေရးယူၾက´ ဆိုတဲ့ ကုရ္အံ ၂၄း၃ ဥပေဒဟာ- ႀကိမ္နဲ႔ရိုတ္သတ္ၾက။ သို႔မဟုတ္ ခဲနဲ႔ထုသတ္ၾကလို႔ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္။ ဒီစကားလံုးရဲ႔မူရင္း ဂ်လိဒ ဆိုတာကေတာ့ ႀကိမ္ႏွင့္ရိုက္ျခင္း။ ခဲႏွင့္ ထုျခင္း လို႔ရတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဥပေဒဟာ ဥပမာေပးတဲ့ ဥပေဒသာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာတိုင္း ေပတိုင္းမွာ အလကၤာ။ ရသ။ ဂုဏ္ ဆိုတာရွိပါတယ္။ `သူကေတာ့ အခိုက္မခံ ေႄကြပန္းကန္ပဲ´ ဆို တဲ့စကားကို။ သူသည္ စိတ္တိုတတ္သူတစ္ေယာက္။ မဟုတ္မခံ ဇတ္ဇတ္က်ဲတစ္ေယာက္လို႔ နား မလည္ဘဲ- သူကေတာ့ ထိလွ်င္ ကြဲလြယ္သည့္ ေႄကြပန္းကန္ တစ္ခ်ပ္ ျဖစ္သည္´ လို႔နားလည္ရင္ ေတာ့ သူ႔ရဲ႔စာေပ ဗဟုသုတဟာ အကန္႔အသတ္ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ရြက္၀ါ ျမင္ေယာင္လို႔ ရမွာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလားတူပါပဲ (၅း၃၈)မွာ `သူခိုးမ်ားကို လက္ျဖတ္ၾက´ လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါလည္း ဥပမာေပးတာပါ။ သူ႔ရဲ႔လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္ဘို႔ေျပာတာပါ။ ဒီစကားလံုးနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းတူတဲ့ `သူမတို႔ လက္ကို ျဖတ္ခဲ့ၾကသည္´ ဆိုတဲ့ ၁၂း၃၂က ကိုယ္ေတာ္ယူဆြဖ္ရဲ႔ ဥပတိကိုေတြ႔လို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ား လက္ေတြကို ျဖတ္မိၾကတယ္လို႔ ဆိုထားတာမွာေတာ့။ ဘယ္မူဆလင္ ပညာရွင္ႀကီးေတြကမွ ထိုအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ လက္မ်ား အမွန္တကယ္ ျပတ္က်သြားသည္လို႔ ယံုၾကည္ယူဆတာ မရွိပါဘူး။ ထိေရာက္စြာ အေရးယူၾကဆိုတာ သတ္ပစ္ဘို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႔ အမ်ိဳးဂုဏ္။ သားသမီး မ်ားရဲ႔ သိကၡာ။ ကိုငဲ့ၿပီး ေနာက္ေနာင္မွာ ဒီအမွားမ်ိဳး မက်ဴးလြန္ခ်င္ေအာင္ ဆံုးမဘို႔ေျပာတာပါ။ ဘယ္လိုဆံုးမရမယ္ အေရးယူရမယ္ဆိုတာ- ေခတ္ကာလရယ္။ လူသားတို႔ရဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈဖြံ႔ၿဖိဳးျခင္း ရယ္။ သက္ဆိုင္ရာေဒသ၊ လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႔ ဓေလ့ထံုးတမ္းရယ္ ေပၚမူတည္ၿပီး ဥပေဒပညာရွင္ေတြက ေရးဆြဲခြင့္ရွိပါတယ္။ ဥပေဒပညာမတတ္တဲ့ ဗလီဆရာေတြ။ ဘုန္းႀကီးေတြက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဥပေဒ ေရးဆြဲႏိုင္မလဲ။ (ဒီအေျဖလည္း ရွည္ေနပါၿပီ- မရွင္းရင္ေတာ့ ထပ္ေမးပါ။ ေနာက္ထပ္ ဥပေဒ တစ္ခုကို ဆက္ၾကရေအာင္။)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း ဥပေဒ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီ ဥပေဒက ဗုဒၶဘာသာ ဥပေဒ လိုပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳခြင့္ရွိေပမယ့္ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ျပဳရမယ္ ဆိုတာ သတ္မွတ္မထားပါဘူး။ အလားတူပါပဲ အစၥလာမ္မွာ အိမ္ေထာင္ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ျပဳရမယ္ဆိုတာ သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ `သင္တို႔သည္ မည္မွ်ပင္ တရားမွ်တမည္ဟု ဆႏၵရွိေသာ္လည္း မွ်တႏိုင္မည္မဟုတ္ တစ္ဦး တစ္ေယာက္တည္းကိုသာ အိမ္ေထာင္ျပဳၾက´ လုိ႔ (၄း၁၂၉) ဆိုထားပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ ရြက္၀ါ အပါအ၀င္ လူအမ်ားစုႀကီးက မူဆလင္ေတြမွာ မိန္းမေလးေယာက္ထိ ယူခြင့္ရွိတယ္ လုိ႔ ယံုၾကည္လက္ခံထားပါတယ္။ ဒါလည္း ယံုၾကည္ထင္မွတ္သူမ်ားမွာ အျပစ္မရွိပါ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေတာ္မုဟမၼဒ္သည္လည္း မိန္းမ အမ်ားႀကီးယူခဲ့တယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားၾကပါတယ္။ ဒါလည္း ´ဧ၀ံ ေမသုတံ´ ကၽြႏု္ပ္ဤသို႔ၾကားခဲ့ပါသည္ ဆိုတဲ့ တစ္ဆင့္က်မ္းေတြရဲ႔ အလိုသေဘာပါ။ ရြက္၀ါအ့ံၾသ ေလာက္စရာရွိေသးတယ္။ ကိုယ္ေတာ္မုဟမၼဒ္ယူခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုး အမ်ိဳးသမီးဟာ အသက္ (၇) ႏွစ္ပဲ ရွိတယ္လို႔ ဆိုတဲ့ က်မ္းေတြရွိပါတယ္။ ဒီက်မ္းေတြဟာ က်မ္းျမတ္ကုရ္အံ မဟုတ္သလို အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ေတြက လံုး၀ဥသံု တစ္ထစ္ခ် လိုက္နာတဲ့ က်မ္းေတြလည္း မဟုတ္ပါ။ `ကၽြႏ္ုပ္ ဤသို႔ၾကား ခဲ့ပါသည္´ ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခိုင္လံုခ်က္ရွိမွာလဲ ရြက္၀ါ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့။ ထားပါေတာ့ ဒီကိစၥကို နဲနဲရွင္းျပခြင့္ျပဳပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီလိုနာမည္ဆိုးမ်ား ျဖစ္လာရတာဟာ (၁) အစၥလာမ္သာသနာကို နာမည္ဖ်က္ခ်င္သူေတြက အစာ သြပ္ ဘာသာျပန္ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီျခင္း (၂)မူဆလင္ေတြကိုယ္တိုင္က မိမိလုပ္ခ်င္ရာကို လုပ္ၿပီး အရာရာမွာ ေခါင္းေဆာင္၏ နာမည္ကို အလြဲသံုးစား လုပ္ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁)ကေတာ့ ရွင္းျပၿပီးသားပါ။ (၂)ကိုေတာ့ နဲနဲရွင္းရပါဦးမယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယံုၾကည္တဲ့ က်မ္းေတာ္အရ ဒီကမၻာေပၚမွာ ေပၚခဲ့တဲ့ ဥာဏ္စဥ္ေတာ္ေဆာင္ေတြ (တမန္ေတာ္ေတြေပါ့ဗ်ာ) မွာ သားသမီး။ သားမယား မရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ (၁၃း၃၈) ဒီ က်မ္းခ်က္အရ ကိုယ္ေတာ္မူဆာ။ ကိုယ္ေတာ္ေဂါတမ။ ကိုယ္ေတာ္ေယရႈ အားလံုးမွာ သားသမီး သားမယားရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူဆလင္အမ်ားစုႀကီးက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သလို မႈိင္းတိုက္ခံ ထားရ ေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေယရႈနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ၀ါဒျဖန္႔ထားတဲ့ လူေတြယံုသလို ယံုၾကည္ေနၾကပါတယ္။ ဒါက တစ္ေၾကာင္းပါ။-</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႔ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ လူေတြ။ ဘာသာတရားေခါင္းစဥ္ကိုယ္စီကို လက္ခံထားတဲ့ လူေတြက မိန္းမ တစ္ေယာက္ထက္ပိုၿပီး ယူခဲ့သူေတြ။ ယူထားသူေတြရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က သူတို႔ မိန္းမယူတာကို ဘာသာတရားကိုေရာ သူတို႔ရဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ မူဆာ။ ေဂါတမ။ ေယရႈ တို႔ရဲ႔ အမည္နာမေတြကို အလြဲသံုးစား မလုပ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မူဆလင္ေတြ က်ေတာ့ သူတို႔ မိန္းမ အမ်ားယူတာကို ကိုယ္ေတာ္မုဟမၼဒ္ ယူလို႔ဆိုၿပီး ေခါင္းေရာင္းၾကပါတယ္။ ဒါ သူတို႔ရဲ႔ အလြဲသံုးစား လုပ္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မ္းေတာ္ကိုလည္း သူမ်ားလမ္းခင္းေပးတဲ့အတိုင္း မစီမစစ္ဘာသာျပန္ဆိုၾကပါတယ္။ အမွန္တကယ္ က်မ္းေတာ္မွာပါတာက-အကယ္၍ သင္တို႔သည္ မိဘမဲ့မ်ားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ သမာသမတ္က်ႏိုင္မည္ မဟုတ္ဟု ေၾကာက္ရြံ႔မိလွ်င္ သင္တို႔အတြက္ သေဘာေတြ႔ေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွ ႏွစ္ဦးျဖစ္ေစ။ သံုးဦးျဖစ္ေစ။ ေလးဦးျဖစ္ေစ သိမ္းဆည္းၾကကုန္ေလာ့။ သို႔ေသာ္ တရားမွ်တႏိုင္မည္ မဟုတ္ဟု ေၾကာက္ရြံ႔မိလွ်င္ တစ္ဦးတည္း သို႔မဟုတ္ သင္တို႔၏ၾသဇာလႊမ္းမိုးသူသာျဖစ္ရမည္။ ဤသည္ သင္တို႔ စည္းမေဖါက္ရန္ အနီးစပ္ဆံုးပင္ ျဖစ္၏၊ လို႔ဆိုပါတယ္။ (၄း၃)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီက်မ္းခ်က္ထဲက သင္တို႔သည္--ေၾကာက္ရြံ႔မိလွ်င္ ဆိုတာကို အမ်ိဳးသားမ်ားကိုသာ ဆိုလိုေၾကာင္း ယူဆတာရယ္။ သိမ္းဆည္းၾကေလာ့ ဆိုတာကို ထိမ္းျမားလက္ထပ္ၾကေလာ့ လို႔ ဘာသာျပန္ဆိုတာရယ္ ေပါင္းလိုက္ ေတာ့ မူဆလင္ေတြ မိန္းမ (၄) ေယာက္ထိ ယူလို႔ရတယ္လို႔ ျဖစ္ကုန္ေရာေပါ့။ ဒီထက္ပိုဆိုးတာက ဒီက်မ္းခ်က္ရဲ႔ပင္မဆိုလိုခ်က္ကို နားလည္ေအာင္ မေလ့လာ မစီစစ္တဲ့ ပညာရွင္ေတြက သူတို႔ဆရာ ႀကီးေတြ ဘာသာျပန္တာကို ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ အေျခအေနတစ္ရပ္မွာ ဥပမာ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေယာက်္ားေတြ တိုက္ပြဲမွာ က်သြားရင္ က်န္ရစ္သူ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ဘို႔ ယူရတာပါလို႔ ခုခံေနၾကတယ္။ တကယ္လို႔ ဆူနာမီလို။ နာဂစ္လို ေဘးဒုကၡေတြေၾကာင့္ မိန္းမေတြ ေသကုန္ရင္ က်န္တဲ့ေယာက်္ားေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းရမလဲလို႔ မစဥ္းစားမိေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီက်မ္းခ်က္မွာပါတဲ့ အကယ္၍ သင္တို႔သည္--ေၾကာက္ရြံ႔မိလွ်င္ ဆိုတာကို အာရ္ဗီလို ၀အင္းေခ့ဖ္တြန္(မ္) လို႔သံုးပါတယ္။ အာရ္ဗီသဒၵါမွာ တြန္(မ္) ဆိုတာ လိင္ဖို အမ်ားကိန္း။ တြန္းန ဆိုတာ လိင္မ အမ်ားကိန္း ျဖစ္ၿပီး။ ဒီေနရာမွာ တြန္(မ္) ကိုသံုးထားလို႔ ေယာက်္ားမ်ားလို႔ ယူဆၾကတာပါ။ ဒါက သဒၵါစာအုပ္ကို ပံုေသက်က္ၿပီး အာရ္ဗီစာေပ မႏွံ႔စပ္လို႔ ျဖစ္ရတာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အာရ္ဗီစာေပမွာေရာ က်မ္းျမတ္ကုရ္အံမွာပါ ေယဘုယ် ေယာက္်ား၊မိန္းမ လူအမ်ားကို ၿခံဳၿပီးေျပာရင္ တြန္(မ္) ကိုပဲ သံုးပါတယ္၊ က်မ္းေတာ္ရဲ႔ ၂း၂၃၉။ ၄း၃၅။ ၄း၁၀၁။ ၉း၂၈ ေနရာေတြမွာ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ အားလံုးကို သင္တို႔ ဆိုၿပီး ဒီစကားလံုး ၀အင္းေခ့ဖ္တြန္(မ္) ကို သံုးထားပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာမွ ေယာက်္ားခ်ည္း သက္သက္ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ဆိုမထားပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တစ္ခုက ေနကာဟ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ထိမ္းျမား လက္ထပ္ျခင္းလို႔ပဲ ထင္ေနတာလည္း မွားပါတယ္။ ေနကာဟ္ ဆိုတာ အတူေနထိုင္ျခင္း။ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္း။ အကာအကြယ္ ေပးျခင္း။ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစကားလံုးရဲ႔ အဓိပၸါယ္ကို သူနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ တြလာ့က္ ကြာရွင္းျပတ္စဲ ျခင္း ဆိုတာက ေထာက္ျပထားပါတယ္။ တြလာ့က္ ဆိုတာ အတူေနထိုင္သူေတြထဲက တစ္ဦးတစ္ ေယာက္ ထြက္ခြာသြားျခင္းကိုလည္း ဆိုလိုပါတယ္။ (၄၉း၂၅) ကြာရွင္းတယ္လို႔ ေျပာလို႔ လံုး၀ မရပါ။ မိသားစုထဲက သားသမီးတစ္ေယာက္ေယာက္ ထြက္သြားရင္လည္း သံုးပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေၾကာင့္ ဒီက်မ္းခ်က္ရဲ႔ အဓိပၸါယ္က အေျခအေနတစ္ရပ္မွာ မိဘမဲ့ေတြရွိေနခဲ့ရင္ မိဘမဲ့ မိန္းကေလး ေတြကို တတ္ႏိုင္တဲ့ လူ (မိန္းမျဖစ္ေစ။ ေယာက်္ားျဖစ္ေစ) က ေခၚယူထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ထားရ မယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ဒီမိဘမဲ့ေတြကို ေယာက်္ားေတြကသာ သနားရမယ္။ စာနာရမယ္။ ေခၚယူ ေမြးစား ရမယ္ ဆိုတာ လံုး၀ မတရားတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာလည္း သနားခြင့္ စာနာခြင့္ လူ႔ႏွလံုးပိုင္ဆိုင္ခြင့္ေတြရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီမိဘမဲ့ ကေလးေတြကို အရြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္ ျပဳႏိုင္တဲ့အထိ ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္လို႔ က်မ္းေတာ္ရဲ႔ (၄း၆) မွာ ပါပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီမွာ ဆိုစရာရွိတာက မိဘမဲ့ ေယာက်္ားေလးေတြကို ေကာ ဘယ္လိုသေဘာထားပါသလဲ ဆိုတဲ့ အေမးေပါ့။ မိဘမဲ့ အားလံုးကို ၾကည့္ရႈရမယ္။ ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္လို႔ က်မ္းေတာ္မွာ ေျမာက္မ်ားစြာ သြန္သင္ပါတယ္။ ဒီက်မ္းခ်က္ကေတာ့ မိဘမဲ့ မိန္းကေလးေတြ အေၾကာင္းကိုသာ အဓိက သြန္သင္ တာပါ။ ဒါကလည္း မိန္းကေလးရဲ႔ ဘ၀လံုၿခံဳမႈနဲ႔ ေယာက်္ားေလးရဲ႔ ဘ၀လံုၿခံဳမႈ မတူညီလို႔ျဖစ္ပါတယ္၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တစ္ခုက ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေစ။ သံုးေယာက္ျဖစ္ေစ။ ေလးေယာက္ျဖစ္ေစ ဆိုတာ မဆံုးေသး ပါဘူး။ ျဖစ္ေစ ဆိုတာ အမ်ားဆီသို႔ ရည္ညႊန္းေနပါတယ္။ တတ္ႏိုင္ရန္ အေယာက္တစ္ေထာင္ တစ္ေသာင္း ေဘာ္ဒါေဆာင္ဖြင့္ၿပီး ေမြးစားထိန္းေက်ာင္းလို႔ ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါဆို- ကိုယ္ေတာ္မုဟမၼဒ္ အုပ္ထိန္းခဲ့တာကို နားလည္ေလာက္ၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ဟာ ခေလးရႏိုင္တဲ့ အစြမ္းရွိပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ရဲ႔ ငယ္ဘ၀မွာ ထိမ္းျမားခဲ့တဲ့ ဘီဘီခတီဂ်ာ နဲ႔ သမီးေတြ ထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ အုပ္ထိန္းတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြဟာလည္း ကေလးရႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ ေယာက်္ားေတြ မကြယ္လြန္ခင္ ကေလးရခဲ့တာေတြရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေတာ့လက္ထဲမွာ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးမွ ကေလးမရခဲ့ပါ။ က်မ္းေတာ္မွာ ကာမစပ္ယွက္မႈ မရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္ေပါင္းသင္းမႈ ေတြရွိတယ္ဆိုတာကို ၂း၂၃၆။ ၄း၂၃ ေတြက ေဖၚျပေနပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ အုပ္ထိန္းရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ သားသမီးေတြပါလာကို ရႈပ္ေထြးစြပ္စြဲလိုသူေတြရွိပါတယ္။ ဒါကို က်မ္းေတာ္က ကိုယ္ေတာ္မုဟမၼဒ္သည္ မည္သူ၏ ဖခင္မွ မဟုတ္လို႔ အတိအက် ဆိုထားပါတယ္။ (၃၃း၄၀)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ အုပ္ထိန္းခဲ့ရတာမွာ ဘီဘီအာေအရွာ အသက္ (၇)ႏွစ္ျဖစ္ေစ။ တစ္ခုလပ္ ဇိုင္နာ့ဘ္ သခင္မ ျဖစ္ေစ ျပသနာမရွိပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ဒီထက္ပိုၿပီး ရွင္းခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာဖတ္ရတဲ့ သူေတြကို အားနာပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းမ်ားလည္း ဆက္ေမးႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဌးလြင္ဦး</span><br />*********************************************************************<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;" >ဟုတ္ကဲ့ ကိုေဌးလြင္ဦး၊</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေျဖကို ပို႔ေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) ေျပာၿပီးသားစကားေတြပဲ အပ္ေၾကာင္းထပ္ေအာင္ ေျပာရဦးေတာ့မယ္။ ဗုဒၶက လူေတြကို ဘာမွ မပညတ္ခဲ့ပါဘူး။ လူေတြတြက္ ပညတ္ခ်က္ကို ေတြ႔မွ ဗုဒၶဝါဒအျဖစ္ယူမယ္ ဆိုရင္ ကိုေဌးလြင္ဦး အေနနဲ႔ ဗုဒၶဝါဒလို႔ဆိုစရာ ဝါက်တစ္ေၾကာင္းေတာင္ ရွာရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးကို ေဟာခဲ့ေတာ့လည္း ဗုဒၶက တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူဟာ ဒီတရားေတြနဲ႔ အညီက်င့္သင့္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဒီတရားေတြနဲ႔ မညီရင္ တိုင္းျပည္မအုပ္ခ်ဳပ္ရဘူးလို႔ မေျပာပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) ရဟန္းေတာ္ေတြ အိမ္ရာထူေထာင္ျခင္း မျပဳတာကိုလည္း ကိုေဌးလြင္ဦးက ဂ်ဴးအယူေတြ လြမ္းမိုးတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ အေရွ႕ထိပ္က ဂ်ပန္ျပည္ ဇင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ အိမ္ရာထူေထာင္ျခင္းကို ေထာက္ၿပီး ျပသြားတယ္။ ေရွးေခတ္ အယူေတြ လႊမ္းမိုးတာ ဟုတ္/မဟုတ္က သုေတသနပိုင္း သက္သက္ျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို သက္ဝင္ယံုၾကည္သူေတြက ဒါကို ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ ျပဌာန္းတာလို႔ ယူၾကလိမၼယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို သက္ဝင္သူ မဟုတ္ရင္ ဘာေၾကာင့္ ျပဌာန္းသလဲ ေလ့လာခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျပဌာန္းခဲ့သည္ျဖစ္ေစ ဗုဒၶက ျပဌာန္းခဲ့တာဆိုရင္ အဲဒါ ဗုဒၶဝါဒပဲ။ ဗုဒၶလက္ခံတဲ့ ဝါဒပဲ- လို႔ဆိုရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘိကၡဴနီ သာသနာကိစၥလည္း ဒီအတိုင္းပဲ သံုးသပ္လို႔ရတယ္။ ဘိကၡဴနီသာသနာကို ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ ခြင့္ျပဳခဲ့ရင္ အဲဒါ ဗုဒၶရဲ႕ ဝါဒပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳခဲ့သလဲဆိုတာ ေနာက္ကိစၥတစ္ခုပါ။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) ကိုေဌးလြင္ဦးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ကြာေနတာတစ္ခုရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ပိဋကေရာ ကုရ္အာန္ကိုပါ။ ျမန္မာျပန္ကိုပဲ အားထည့္ၿပီး ဖတ္ေနရတယ္။ ပိဋက ပါဠိမူကို မဖတ္တတ္သလို၊ ကုရ္အာန္ အာရ္ဗီမူလည္း မဖတ္တတ္ဘူး။ ဘာသာျပန္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြရဲ႕ ပညာဂုဏ္ကို လိုက္ၿပီး ယံုၾကည္ထားရတယ္။ ဒါေတြေတာ့ အားမရဘူး ျပန္ျပင္ေရးဦးမယ္လို႔ ဘယ္ဟာကိုမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ကိုေဌးလြင္ဦးကေတာ့ ၂-ခုလံုးကို အားရပံုမေပၚဘူး။ ကိုေဌးလြင္ဦးအေနနဲ႔ ေဂါတမဘုရားရွင္ရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္း၊ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းကိုလည္း အမ်ားလက္ခံထားသလို လက္ခံလို႔ မရတာေတြ႔ေနရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပိုဆိုးတာက တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းကိုလည္း အမ်ားလက္ခံထားသလို ကိုေဌးလြင္ဦး လက္ခံမထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ မိန္းမေတြ အမ်ားႀကီး ယူခဲ့တဲ့ကိစၥေတြ၊ အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးနဲ႔ ယူခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြအေပၚမွာ ကိုေဌးလြင္ဦးက သံသယေတြ ရွိေနတယ္။ ကာမကိစၥမပါတဲ့ လက္ထပ္မႈမ်ိဳး ျဖစ္လိမၼယ္လို႔ ထင္ေနတယ္။ အဲဒါေတြက လူအမ်ားစု လက္ခံထားတာနဲ႔ ကြဲလြဲေနမယ္ထင္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) ေနာက္ဆံုး တစ္ခ်က္ေျပာခ်င္တာက ကိုေဌးလြင္ဦးက ကုရ္အာန္ ျမန္မာျပန္ကို အားမရလို႔ ကိုယ္တိုင္ျပန္ေနရတယ္။ လက္ဦး ျပန္ဆိုခဲ့တဲ့ အဂၤလိပ္မူကိုလည္း ဘဝင္မက်တာ ေသျခာတယ္။ အဆိုးဆံုးအခ်က္က မူရင္း အာရ္ဗီမူကိုပါ ‘အခိုက္မခံ ေႂကြပန္းကန္’ ဆိုတဲ့ ဥပမာေလးသံုးၿပီး အလကၤာေတြ၊ ရသေတြ၊ ဂုဏ္ေတြနဲ႔ မႊမ္းလိုက္ေတာ့ ကုရ္အာန္ဟာ က်မ္းဂန္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အလကၤာဆရာတို႔ရဲ႕ လက္ရာ၊ ရသစာေပအဆင့္ကို အလိုလိုေရာက္သြားတယ္။ အလကၤာသေဘာနဲ႔ ေျပာထားသမွ်ကို နားမလည္ပဲ တည့္လိုက္လုပ္ၾကေတာ့ ေလာကအတြက္ စိတ္မေကာင္းစရာ အမွားေတြျဖစ္ကုန္တယ္လို႔လည္း ဆိုခ်င္ပံုရတယ္။ အဲဒီအလကၤာခ်ယ္သမႈေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားမလည္သမွ် အဲဒီက်မ္းဂန္ ဘာသာျပန္ေတြသာမက မူရင္းကပါ ေလာကအတြက္ အဆိပ္ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္ ဆိုရေတာ့မွာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပမာေျပာရရင္ သိမ္းဆည္းၾကေလာ့စကားကို လက္ထပ္ၾကေလာ့လို႔ ယူၾကေတာ့ မိန္းမ ၄-ေယာက္ ယူခြင့္ရွိတယ္လို႔ ျဖစ္လာတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပမာေျပာခဲ့တဲ့ ခဲနဲ႔ ပစ္သတ္ဖို႔ကိစၥမ်ိဳးကို အဓိပၸာယ္အတည့္ယူၾကေတာ့ မမွားသင့္တဲ့ အမွားေတြ မွားကုန္တယ္။ (ခဲနဲ႔ပစ္ေပါက္သတ္ရမယ္ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းညႊန္ျပျခင္းမ်ိဳးကို ကိုေဌးလြင္ဦးရဲ႕ ဘာသာျပန္မူမွာေတာ့ ေရွာင္ထားတာေတြ႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို ေျပာင္းလြဲဘာသာျပန္ျခင္းကို အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားက လက္ခံမွာလဲ ဆိုတာ ရွိေသးတယ္။) ကုရ္အာန္ရဲ႕ အလကၤာတန္ဆာဆင္မႈေတြကို လိုက္ရွင္းရတာ ကိုေဌးလြင္ဦးမွာ အလုပ္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနတယ္လို႔ေျပာရေတာ့မလား မသိဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂-ေယာက္ရဲ႕ စာေပကၽြမ္းက်င္မႈ အဆင့္အတန္းက သိပ္ကြာေနေတာ့ ဘံုသေဘာတူညီခ်က္တစ္ရပ္ေတာ့ မရဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ပို႕ေပးတဲ့ အေျဖတြက္ ေက်နပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပိဋကေတာ္ျမန္မာျပန္ နဲ႔ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ျမန္မာျပန္ကို သာ ဖတ္ႏိုင္ေသးတာျဖစ္လို႔ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းေရာ၊ ဆင္းရဲ ပင္ပန္းခံအားထုတ္ျခင္းကိုပါ ဗုဒၶဝါဒအျဖစ္လက္မခံႏိုင္ေသးပါ။ ကာမအမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ အစၥလာမ္ဝါဒဟာ အလြန္ျခားနားလြန္းတယ္လို႔ပဲ ယူဆထားပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမးခြန္း(၁) ကို ခုလို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖၾကားေပးလို႔ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ခုဆက္ၿပီး ေမးခြန္း(၂)ကို ေပးပို႔လိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">႐ြက္ဝါ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-7136669267776725431?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-39451741280274437342009-03-13T02:47:00.000-07:002009-03-13T05:53:49.740-07:00 <div style="text-align: justify;"> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-language:AR-SA;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> လင္ၿပိဳင္၊ မယားၿပိဳင္ကိစၥနဲ႔ ဘာသာေရးဓမၼ <br> <br>အမ်ိဳးသမီးေတြမွာေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ခင္ပြန္းတစ္ဦးတည္း ရွိသင့္တယ္- <br> အမ်ိဳးသားေတြကေတာ့ တစ္ဦးထက္ပိုတဲ့ ဇနီး လက္ထပ္ယူပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္- … <br> ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ Susan က မရွင္းတတ္ဘူးဆိုၿပီး အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ အခ်ိဳ႕ကို ညႊန္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီစာမ်က္ႏွာကို ေရာက္ပါတယ္။ <br> <br>ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး အိမ္ေထာင္ျပဳခြင့္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ တစ္စံုတရာ မရခဲ့ဘူး။ ေပ်ာ္႐ႊင္ေက်နပ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စာမ်က္ႏွာ ၅-ခု ရွိတဲ့ ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိ ဘာသာျပန္ေလးတစ္ခုရခဲ့တယ္။ စိတ္ပ်က္စရာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ဘာသာေရး ဥပေဒေတြ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဥပေဒေတြကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္တဲ့၊ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့၊ တာဝန္ယူမႈမရွိတဲ့၊ သစၥာမဲ့တဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရွက္မရွိ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ေရးျပထားျခင္းလို႔ပဲ ျမင္တယ္။ အတုယူစရာ က်င့္ဝတ္တစ္စံုတရာ မေတြ႔ရဘူး။ ေနာက္မွ ေဝဖန္ခ်က္ ေရးၿပီး ပို႔စ္တင္ပါဦးမယ္။ <br> <br>အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘာသာျပန္စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ဖူးတယ္။ ဆရာမႀကီးေဒါက္တာလွလွဝင္း ျပန္တာပါ။ Susan ညႊန္းခ်င္တာ အဲဒီစာအုပ္လား မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိပါတယ္။ ဖတ္ေနဆဲပါ။ <br> ************************** <br> <br><blockquote>၅) * I couldn't say it clearer than what i said for why a lady should married and why are guys allowed to have wives more than one while women r to have only one husband. It is better to read an answer of a learned man. Pls go to <br> <br>http://www.myanmarmuslimlibrary.co.cc/ <br> <br>and read a book about women's right in islam. it's meant to be written for non-muslims by a learned man </blockquote><br> <br>Susan ကေသျခားရွင္းရွင္းလင္းလင္း မေျပာတတ္ဘူးဆိုတဲ့ကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ နားလည္ထားသလို ေဆြးေႏြးၾကည့္ခ်င္တယ္။ သဘာဝက်က် အျမင္ရွင္းရွင္းနဲ႔ ေတြးၿပီး ေရးထားပါတယ္။ လက္ခံတာမခံတာကေတာ့ စာဖတ္သူေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ပါ။ <br> <br>ကၽြန္ေတာ့အျမင္ကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ အနည္းဆံုး/အမ်ားဆံုးယူသင့္ေသာ ခင္ပြန္းအေရအတြက္၊ အမ်ိဳးသားေတြအတြက္ အနည္းဆံုး/အမ်ားဆံုး ယူသင့္ေသာ ဇနီးအေရအတြကဆိုတာ ဘယ္သူမွ သတ္မွတ္လို႔မရဘူး။ အဲဒါ ပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ တည္ေနတဲ့ တရားျဖစ္လို႔ သဘာဝ အမွန္တရား မဟုတ္ႏိုင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ မရသလဲဆိုရင္ ေအာက္မွာ အခ်က္အလက္ေလးေတြ ထုတ္ျပမယ္။ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ျဖစ္၊ အမ်ိဳးသားျဖစ္ျဖစ္… <br> <br>၁) သက္ရွိေတြျဖစ္တယ။္ <br> ၂) ေသြးနဲ႔ကိုယ္သားနဲ႔ ကိုယ္ျဖစ္တယ္။ <br> ၃) ရာဂဆႏၵဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူၾကဘူး။ <br> ၄) က်န္းမာေရး အေျခအေနဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္မတူၾကဘူး။ <br> ၅) ရာဂဆႏၵေရာ၊ က်န္းမာေရးေရာဟာ အခ်ိန္နဲ႔လိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲေနတယ္။ <br> ၆) ရာဂဆႏၵေရာ၊ က်န္းမာေရးေရာဟာ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔လိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲေနတယ္။… <br> <br>အစရွိတဲ့ အခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ လူတိုင္းအတြက္ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အေရအတြက္ကို သတ္မွတ္ေဖာ္ထုတ္လို႔မရႏိုင္ဘူး။ <br> <br>သာမန္ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္လင္တစ္မယား လက္ထပ္ျခင္းဟာ လံုေလာက္မွ်တႏိုင္ေပမဲ့။ ရာဂဆႏၵသိပ္ႀကီးလြန္းၿပီး က်န္းမာသန္စြမ္းသူ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အတြက္ ဇနီမယား မ်ားမ်ား လိုအပ္ႏိုင္တယ္။ ရာဂဆႏၵ သိပ္ႀကီးလြန္းၿပီး က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ မိန္းမအတြက္လည္း ထို႔နည္းတူ ခင္ပြန္းမ်ားမ်ား လိုအပ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီအေရအတြက္ဟာ သတ္မွတ္လို႔မရႏိုင္ဘူး။ သဘာဝဓမၼအျဖစ္ ေဟာၾကားအပ္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ ဘာသာတရား အဆံုးအမေတြမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ မရွိသင့္ဘူး။ <br> <br>အဲဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶက ဇနီးအေရအတြက္၊ ခင္ပြန္းအေရအတြက္ေတြကို မျပဌာန္းခဲ့ဘူး။ အဲဒါသူ႔အလုပ္လည္း မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ မသြားလာအပ္ဘူး၊ သြားလာမိရင္ မိစၧာကာမျဖစ္တယ္၊ ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြဟာ မသြားလာအပ္ဘူး၊ သြားလာမိရင္ မိစၧာကာမျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ျပဆိုခဲ့တယ္။ အကုသိုလ္ကံျဖစ္၏/မျဖစ္၏ကိုသာ ေထာက္ျပခဲ့တယ္။ အဲဒါလည္း သဘာဝဓမၼအျဖစ္ သူ႔အယအဆကို လူသားေတြအတြက္ ေဖာ္ထုတ္ျပခဲ့ျခင္း သက္သက္ပါပဲ။ ဒါေတာ့လုပ္ရမယ္၊ ဟိုဟာ မလုပ္ရဘူး ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ၊ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ လံုးဝမပါဘူး။ သူ႔စကားကို နားေထာင္လို႔ အက်ိဳးေက်းဇူးရွိတယ္ထင္ရင္ နားေထာင္၊ အက်ိဳးမထူးဘူးထင္ရင္ နားမေထာင္နဲ႔။ သိပ္လြတ္လပ္တယ္။ မဂဓတိုင္း၊ ေကာသလတိုင္း အစရွိတဲ့ တိုင္းျပည္ႀကီးတို႔ရဲ႕ ဧကရာဇ္ဘုရင္ေတြကို ေကာင္းစြာစိုးမိုးႏိုင္ခဲ့တဲ့ ဆရာတစ္ဆူျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့၊ ကိုယ္တိုင္လည္း မဟာရာဇာတပါးကေန ေတာထြက္လာတဲ့ ေတာေနရဟန္းတပါးျဖစ္ေပမဲ့ ဗုဒၶက သူ႔ဝါဒကို ႏိုင္ငံေတာ္ ဥပါေဒျဖစ္ေအာင္ မႀကိဳးစားခဲ့ဘူး။ <br> <br>ႏိုင္ငံေတာ္ ဥပေဒေတြအေနနဲ႔ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကို ျပဌာန္းျခင္း၊ တစ္လင္ ေလးမယား စနစ္ကို ျပဌာန္းျခင္း၊ လင္ၿပိဳင္စနစ္ ခြင့္ျပဳျခင္း၊ မယားၿပိဳင္စနစ္ ခြင့္ျပဳျခင္းကေတာ့ အထူးေျပာစရာမရွိပါဘူး။ ႏိုင္ငံသားေတြက စုေပါင္းေ႐ြးခ်ယ္ထားတဲ့၊ ဥပေဒ ပညာကိုနားလည္တဲ့ လူေတြက အညီအညြတ္ ႏိုင္ငံအတြက္ အက်ိဳးရွိေစႏိုင္တဲ့ ျပဌာန္းခ်က္တစ္ခု ထားရွိျခင္းဟာ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီအခ်က္ဟာ သဘာဝဓမၼ မဟုတ္ဘူး အမ်ားသေဘာတူလို႔ ျပဌာန္းထားတဲ့ စည္းကမ္းဥပေဒသာလွ်င္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ နားလည္ထားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ <br> <br>ဥပမာေျပာရရင္ မသင္မေနရ ပညာေရး စနစ္မွာ အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံေတြက မူလတန္းကေလး ေက်ာင္းအပ္သင့္တဲ့ အ႐ြယ္ကို ၅-ႏွစ္လို႔ သတ္မွတ္တယ္၊ အခ်ိဳ႕က ၆-ႏွစ္လို႔သတ္မွတ္တယ္။ အဲဒါ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ပညာေရး ဥပေဒပဲ အမ်ားစုနဲ႔ သင့္ေတာ္မယ္ထင္လို႔ ပညာရွင္အမ်ား ညီညြတ္လို႔ ျပဌာန္းထားတာပဲ။ ကေလးတိုင္းဟာ အဲဒီအရြယ္မွာ အေျခခံပညာကို လက္ခံဖို႔ အခ်ိန္ကိုက္ အဆင္သင့္ ျဖစ္လာၾကတယ္၊ လံုေလာက္တဲ့ ရင့္က်က္မႈ ၿပိဳင္တူ ရရွိလာၾကတယ္လို႔ ဘယ္သူမွ ေျပာလို႔မရဘူး။ ပုဂၢိဳလ္လိုက္ၿပီး ဖြ႔ံၿဖိဳးမႈ ေစာတာ ေနာက္က်တာ ရွိႏိုင္တယ္။ <br> <br>အဲဒါေၾကာင့္ ေျပာခ်င္တာက အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ေတြ လက္ခံထားတဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ဟာ ဇနီး ၄-ေယာက္အမ်ားဆံုး ယူႏိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာ- သဘာဝဓမၼမဟုတ္ဘူး။ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးဦးရဲ႕ ဘဝအေတြ႔အႀကံဳကေနရလာတဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္သာလွ်င္ျဖစ္လိမၼယ္။ လူတိုင္းနဲ႔ သင့္ေတာ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕လူေတြအတြက္ ၄-ေယာက္မကလည္း လိုအပ္ႏိုင္တယ္။ မိန္းမမ်ားအတြက္ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္သာ လက္ထပ္ခြင့္ရွိသင့္တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္လည္း အလားတူသံုးသပ္လို႔ရတယ္။ <br> <br> <br></div> <!-- multiply:no_crosspost --><p class='multiply:no_crosspost'></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-3945174128027443734?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-21691486175870494132009-03-12T03:06:00.000-07:002009-03-12T07:13:34.947-07:00 <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-language:AR-SA;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> Susan က ႏုတ္ဆက္သြားၿပီးကိုး။<br><br>ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စာေရးျခင္းနဲ႔အသက္ေမြးေနတဲ့ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး။ အစိုးရအဖြဲ႔တစ္ခုခု၊ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔တစ္ခုခု၊ ဘာသာေရး အဖြဲ႔တစ္ခုခုကို ကိုယ္စားျပဳၿပီးေရးေနတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေရးသမွ်ကို စာဖတ္သူေတြက ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ ဘာေျပာသြားတယ္ ဆိုတဲ့ အေနအထားေတာ့ ကိုးကားခံရမယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ၿပီးသားပါ။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ့မွာပဲ တာဝန္ရွိပါတယ္။ အျခား ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းမွ တာဝန္မရွိပါဘူး။<br><br>Susan အတြက္လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူ မူဆလင္လူငယ္တစ္ေယာက္ ဘာေျပာသြားသလဲဆိုတဲ့ အေနအထားေတာ့ ကိုးကားခံရလိမၼယ္ဆိုတာ နားလည္ထားပါ။ အဲဒီအတြက္ ဘယ္စာေပ၊ ဘယ္ဘာသာ၊ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းမွာမွ တာဝန္မရွိပါဘူး။ ကိုယ္ေရးတဲ့စာအတြက္ ကိုယ့္မွာသာတာဝန္ရွိပါတယ္။ အခုလို စကားမ်ိဳးေျပာေနတဲ့ေနရာမွာ အေျပာင္အပ်က္လံုးဝမပါဘူးဆိုေတာ့ Seriously ေတာ့ယူရပါလိမၼယ္။ ယူၾကပါလိမၼယ္။ professionally ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာေရးဆရာမဟုတ္လို႔ ယူျဖစ္မယ္မထင္ပါဘူး။ ဒါေတာင္ အျခားပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို ကိုးကားရင္ Susan ရဲ႕စကားေတြပါသြားႏိုင္ပါေသးတယ္။<br><br> ကၽြန္ေတာ္ကတိေပးပါတယ္။ Susan ေျပာမထားတဲ့ စကားေတြအတြက္ Susan ကို တစ္စံုတရာ ကိုးကားၿပီးေကာက္ခ်က္ဆြဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမထားတဲ့ စကားေတြအတြက္ မဟုတ္မမွန္ စြပ္စြဲခံထားရတာ ကၽြန္ေတာ္ပါ။ အစၥလာမ္ဘေလာ့ဂ္ေတြ၊ ဖိုရမ္ေတြသာမက အခ်ိဳ႕ အတိုက္အခံ သတင္းဘေလာ့ဂ္ေတြကပါ ေနာက္ေယာင္လိုက္ ေလဖမ္းၿပီး စြပ္စြဲတာခံခဲ့ရပါတယ္။<br><br>ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘာသာေရးအေတြးအေခၚ တစ္မ်ိဳးတည္းကိုတင္ ခုလိုေရးတာမဟုတ္ပါဘူး။ အျခားအေတြးအေခၚပို႔စ္ေတြမွာလည္း အဲလိုစကားေတြပဲသံုးပါတယ္။ စာရိတၱသီလ အေၾကာင္းေျပာတဲ့ ပို႔စ္မွာဆိုရင္ ဒါနမႈ ျပဳသင့္သလို မျပဳသူေတြကို စာရိတၱမေကာင္းသူေတြ ဆိုတဲ့စကားထိဆိုခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ့္စကားေတြက သိပ္ၿပီး ၾကမ္းခ်င္ၾကမ္းေနမယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဘာသာေရး ပဋိပကၡကို မရည္ရြယ္ဘူး။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ သေဘာကို ထိေရာက္ေစခ်င္လို႔သံုးထားတာပါ။ အဲဒါကၽြန္ေတာ့္ အက်င့္ပဲ။<br><br>ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ နတ္ကိုးကြယ္မႈကို ႏိႈင္းယွဥ္ေဖာ္ျပတုန္းကလည္း ဒီလိုပဲ စကားလံုး ၾကမ္းၾကမ္းေတြသံုးပါတယ္။ ခရစ္ယာန္နဲ႔ ဗုဒၶဝါဒကို ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့အခါလည္း ဒီလိုပဲ ထိေရာက္မယ္ထင္တဲ့ စကားကိုသံုးပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ္ဟာ အစၥလာမ္သာသနာကို မုန္းတီးသူ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္လိုအေတြးအေခၚ ဘယ္လို အယူအဆပဲလာလာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ မတူတာကို အေထာက္အထားနဲ႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေခ်ပ ပါတယ္။ ကိုယ္ကမွားေနတာကို ေထာက္ျပႏိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္လည္း ေလးေလးစားစား နားေထာင္ေပးသြားဖို႔ အဆင္သင့္ပါ။ အစၥလာမ္သာသနာအေၾကာင္း အမ်ားႀကီး တင္ျဖစ္သြားတာက အစၥလာမ္နဲ႔ ဗုဒၶဝါဒကို ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကိုေတြ႔ရလို႔၊ သေဘာမတူတာေတြ ပါေနလို႔ တင္ျဖစ္သြားတာပါ။<br><br> ကၽြန္ေတာ့္အေပၚကို နားလည္ေပးတဲ့ ျမန္မာအစၥလာမ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိလိမၼယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဂ္က သိပ္ၿပီး လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး အဆဲအဆို မခံရတာေပါ့။<br><br>ဒုတိယ ေနာက္ဆံုး ကြန္မန္႔မွာ Susan က ကၽြန္ေတာ္ေျပာမထားတာေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ကိုစြပ္စြဲသြားတယ္။ ဥပမာ ဗုဒၶဝါဒီေတြ လူမသတ္ပါဘူး- ဆိုတာမ်ိဳး။ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္နားမွာမွ မေျပာထားဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဝင္အမည္ခံၿပီး ကံငါးပါး စံုေအာင္ ခ်ိဳးေဖာက္ေနသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶက သူ႔အသက္သတ္ျခင္းကို ခၽြင္းခ်က္မဲ့ ေရွာင္က်ဥ္ခိုင္းတယ္- လို႔သာဆိုခဲ့ပါတယ္။<br><br>ခြဲျခားဆက္ဆံခံရျခင္းကိစၥလည္း Susan ကၽြန္ေတာ္အဓိက ေျပာခ်င္တာကို မရလိုက္ဘူးထင္တယ္။ ျမန္မာအစရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း ရွိပါလိမၼယ္။ အဲဒါက လူဦးေရ အနည္းအမ်ား ကြာဟမႈ သဘာဝေၾကာင့္ျဖစ္ေနတာ။ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ၿပီး ဘာသာေရးဝိနည္းေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္ ဥပေဒအျဖစ္ ျပဌာန္းထားတာ လံုးဝမရွိဘူး။ ပါဏာတိပါတ္ သိကၡာပုဒ္နဲ႔ ဝက္သက္လို႔၊ ႏြားသတ္လို႔ ဆိုၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေငြဒဏ္၊ေထာင္ဒဏ္၊ ေသဒဏ္ေပးလို႔မရဘူး။ အဲဒီျဖစ္စဥ္ေတြ ရွိခ်င္ရွိမယ္ေနာ္ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအတိုင္း ဥပေဒေတာ့ ေရးမထားဘူး။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးတဲ့ ေခတ္ဆိုရင္ ဥပေဒေၾကာင္းအတိုင္း လူတိုင္း အကာအကြယ္ရႏိုင္တယ္။<br><br>အစၥလာမစ္ခ္ စတိတ္ေတြမွာေတာ့ အစၥလာမ္ ဥပုသ္ကာလ ဥပေဒေတြနဲ႔ ေရေသာက္လို႔ အစာစားလို႔ တရားဥပေဒေၾကာင္းနဲ႔ အညီ ဒဏ္ေပးခံရတာေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီဥပုသ္သီလကို ဘာသာျခားေတြလည္း မယူခ်င္ဘဲ အတင္းယူခိုင္းထားတယ္။ အဲလိုႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေလေလ ဘာသာျခားတို႔အတြက္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈ ထိေရာက္ေလေလဆိုတာ သေဘာေပါက္ထားသင့္တယ္။ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကို တရားဝင္ သတ္မွတ္ထားတယ္ဆိုတာ ျမင္သင့္တယ္။<br><br>ျမန္မာအစရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ဘာသာေရးခြဲျခားခံရမႈရွိတယ္ ဆိုတာ ေႏြေနပူကာလက မိုးတိမ္ေတြ ေျပးလို႔ ခဏတာမွ် တိမ္ဖံုးခံရျခင္း သေဘာေလာက္ပါ။ မၾကာခင္ေပၚလာမဲ့ အလင္းေရာင္က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ရွိေနတယ္။ အစၥလာမ္မစ္ခ္ စတိတ္ေတြက ဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ကေတာ့ မိုးေမွာင္က်ေနတဲ့ အျဖစ္ပါ။ သူတို႔က တရားဝင္ ဥပေဒျပဌာန္းၿပီး ခ်ိဳးေဖာက္ေနၾကတာကိုး။ အစိုးရေတြကိုယ္တိုင္က ခ်ိဳးေဖာက္ေနတာဆိုေတာ့ ကုလအပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရအဖြဲ႔ေတြလည္း ႏုတ္ဆိတ္ေနရတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ဆိုတာ သိပ္ေဝးေနတယ္။<br><br>က်န္တာေတြကေတာ့ Susan ကလည္း ႏုတ္ဆက္သြားၿပီဆိုေတာ့ တစ္ေၾကာင္းခ်င္းေတာ့ မရွင္းေတာ့ပါဘူး။<br><br>ဒါဝင္ အယူအဆကိစၥ ကၽြန္ေတာ္လံုးဝ ေျပာမထားဘူး။ အဲဒီအယူအဆက ဘုရားေဟာ ပိဋကေတာ္နဲ႔လည္း မကိုက္ညီဘူး။ ပိဋကထဲက လာတဲ့အယူအဆကို ေျပာရင္လည္း ဘာသာျခားေတြအတြက္က လက္မခံႏိုင္စရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိႏိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖန္ဆင္းျခင္းကို လက္မခံသလိုေပါ့။ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ သဒၶါတရားနဲ႔ အမ်ားႀကီးဆိုင္တယ္။ သက္ေသျပဖို႔မလြယ္ဘူး။<br><br>အဲဒီကိစၥေတြကို ကၽြန္ေတာ္ မေျပာခဲ့ဘူးဆိုတာ အက်ိဳးေက်းဇူး ထူးထူးျခားျခား မျမင္လို႔ပဲ။ ေလာကကို လက္ေတြ႔အက်ိဳးျပဳတဲ့ အေတြးအေခၚနဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုတာ မေတြ႔ရဘူး။ အဲဒီအေၾကာင္းေတြ တြင္တြင္ေျပာေနတဲ့ ဒီဘိတ္ေတြကိုသာေတြ႔ေနလို႔ ဝင္ၿပီး မဆင္ႏြဲခ်င္တာ။ စိတ္မဝင္စားဖူးဆိုတာ အဲဒါကိုေျပာတာပါ။ အေတြးအေခၚနဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာေတြဆိုရင္ စိတ္ဝင္စားတယ္။ ဗုဒၶဝါဒကို အားလံုးနဲ႔လည္း ယဥ္ၿပီး ေျပာရဲတယ္။ ဘယ္သူလာလာလည္း ဒီကေန ဖိတ္ေခၚပါတယ္။<br><br>ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္က သတိေပးခ်င္တာေလးပါ။ Susan တစ္ေယာက္ေတာ့ ငါ့ေၾကာက္လို႔ ဆက္မေဆြးေႏြးေတာ့ဘူး- လို႔ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ ထင္တာ အေရးမႀကီးပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ Susan ထူးၿပီး ဂုဏ္မငယ္ပါဘူး။ Susan က ေျပာစရာေတြရွိေသးတယ္၊ ယံုၾကည္ခ်က္က ခိုင္မာတယ္၊ မအားလို႔္ဆက္မေျပာေတာ့တာ- လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္သြားလည္း အေရးမႀကီးဘူး။ Susan ပိုၿပီး ဂုဏ္ရွိမလာဘူး။ အေရးႀကီးတာက မိမိကိုယ္တိုင္ပါ။ အဲဒီစကားကို ဖိုရမ္က ေဆြးေႏြးဖက္တစ္ေယာက္ကိုလည္း သတိေပးခဲ့ရတယ္။<br><br>Susan က ေကာင္းမြန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘံုဌာနတစ္ခုခုကို အလိုရွိတာဆိုရင္ Susan လက္ခံထားတဲ့ လမ္းညႊန္က အဲဒီကိုေရာက္ေၾကာင္းတရား ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေသျခာဖို႔လိုတယ္။ Susan က ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဝါဒကို မက္ေမာတာဆိုရင္ Susan ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ဘာသာတရားက အာဃာတတရားေတြ အားေပးမထားသင့္ဘူး။ အဲဒီအေပၚမွာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ယံုၾကည္ခ်က္ခိုင္မာရင္ၿပီးတာပဲ။ အလြန္အကၽြံေျပာလိုက္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္လို အြန္လိုင္းက လူခ်င္းေတာင္ မျမင္ဘူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ မေျပာနဲ႔ဦး။ မိဘ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတာင္ အေရးမႀကီးဘူး။ တစ္ေလာကလံုးက ဘယ္လိုထင္ထင္ အားလံုးက ကိုယ့္လမ္း ကို္ယ္ေလွ်ာက္ရမယ့္လူေတြ။<br><br>ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့သမွ် မွာ Susan ကို အေျပာအဆို ယဥ္ေက်းသူ တစ္ေယာက္လို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။ သီးမခံႏိုင္စရာ မေတြ႔ပါဘူး။ ေပးခဲ့သမွ် ကြန္မန္႔ေတြအတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းစာကလည္း ဘဝအတြက္အေရးပါတယ္ဆိုေတာ့ လုပ္ရမွာေပါ့။ ဆက္လာၿပီး ကြန္မန္႔မေရးလို႔ အျပစ္မတင္ပါဘူး။ ဘာသာေရးစာေပ ေလ့လာအားနည္းေနတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တကယ္ယူဆရင္သာ ဆက္ၿပီးေလ့လာပါဦး- လို႔ အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။<br><br>>> အလွတရား<br> ကၽြန္ေတာ္ေရးသမွ်ကို အေလးထားၿပီး အားေပးေနလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဘယ္သူ႔ကိုမွ နာမည္တပ္ၿပီး မဖိတ္ေခၚထားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လာၿပီး ကြန္မန္႔ေပးသမွ်ေတာ့ ေလးေလးစားစား တုန္႔ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အယူအဆမတူေတာ့ စကားရည္လုသလို ျဖစ္ေနတာေပါ့။<br><br>အေတြးအေခၚ အယူအဆပိုင္း ဆိုင္ရာကိုသာ ကၽြန္ေတာ္က ေဝဖန္ပါတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မဆိုခ်င္ပါဘူး။ လူမ်ိဳးတိုင္းမွာ၊ ဘာသာတရားတိုင္းမွာ လူလိမၼာ၊ လူမိုက္ ၂-မ်ိဳး စလံုး ရွိပါတယ္- ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာလို႔ဆိုရင္၊ ဗုဒၶဝါဒီလို႔ဆိုရင္ လိမၼာတဲ့သူ မ်ားေစခ်င္တယ္။ အဲဒါ တိုင္းျပည္၊ လူမ်ိဳးနဲ႔ ဘာသာတရားကို အျပင္လူေတြ အထင္မေသးေစခ်င္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ေစတနာပါ။<br><br>ခုေတာ့ Susan ကလည္း ႏုတ္ဆက္သြားၿပီဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဒီလိုပို႔စ္ေတြ မလာေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ ဟိုအရင္ပို႔စ္က ေျပာခဲ့တဲ့ စကားလက္က်န္ေလးတစ္ခုေတာ့ ရွင္းဖို႔ရွိေသးပါတယ္။ အဲဒါေနာက္ဆံုးျဖစ္မယ္ထင္တယ္။<br><br>ေနာက္တစ္ခု သတင္းေပးစရာရွိတာက ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုေဌးလြင္ဦးနဲ႔ အီးေမးလ္ အဆက္အသြယ္ရပါတယ္။ သူကေတာ့ အားလံုးသိၿပီးျဖစ္မွာပါ။ အစၥလာမ္စာေပသာမက ဗုဒၶဘာသာစာေပနဲ႔ ဘာသာျခား စာေပေတြပါ ေတာ္ေတာ္ ေလ့လာထားသူပါ။ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ အီးေမးလ္မွာ အေမးအေျဖ လုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ဘေလာ့ဂ္တင္ပိုင္ခြင့္အတြက္ သူကလည္း ခြင့္ျပဳထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက ေပးစာျပန္စာ ပံုစံထက္ အေမးအေျဖပံုစံဆိုရင္ ပိုၿပီး စာဖတ္သူ စိတ္ဝင္စားလိမၼယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ ေမးခြန္း(၁) ကိုေရးသား ေပးပို႔ထားပါတယ္။ သူ႔ဆီက အေျဖရတာနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ေပးပါမယ္။<br><br>>> တားျမစ္ထားေသာ ကိုသုခမိန္(E-Journal) <br> တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ေရးပါဦးမယ္။ အက်ိဳးအေၾကာင္းလည္း ညီညြတ္မယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္လည္းေပးႏိုင္ဦးမယ္ဆိုရင္ ဆက္ၿပီးတင္ေနပါဦးမယ္။<br><br>ေလးစားစြာျဖင့္<br> ကို႐ြက္ဝါ။ <br> <!-- multiply:no_crosspost --><p class='multiply:no_crosspost'></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-2169148617587049413?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-41059510180827377432009-03-11T05:45:00.000-07:002009-03-11T11:44:41.438-07:00စာညႊန္း<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း အလိုလိုေနရင္းဆိုရင္ အျခားဘေလာ့ဂ္ေတြ ဖတ္တာ အားနည္းပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ဖိုရမ္က ေဆြးေႏြးပြဲေတြပိုၿပီး ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူ phyo က ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ <a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/01/blog-post_11.html%20">ေထရဝါဒ ေစတီယ</a> ပို႔စ္မွာ ေအာက္ပါကြန္မန္႔ကိုလာေပးပါတယ္။<br /><br /><blockquote>ကို႐ြက္ဝါေရ.. ဒီစာေလးဖတ္ရတာ သိပ္ေကာင္းပါတယ္.. အဲဒီမွာ က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ နားေထာင္ဖူးတဲ့ ဗဟုသုတေလးကိုလည္း ေပးပို႔ခ်င္ေတာ့.. email လိပ္စာလည္း မသိလို႔ Comment Box မွာပဲ.. ပို႔လိုက္တယ္ဗ်ာ. ကို႐ြက္ဝါ သိၿပီးသားလည္း ျဖစ္မွာပါ။.. ကၽြန္ေတာ္က အျခားေသာ မဖတ္ရေသး မသိေသးတဲ့သူေတြ ကို႐ြက္ကိုဆီမွာ လာဖတ္ရင္း ဒါေလးကိုပါ. ေနာက္ဆက္တြဲ. သိေစခ်င္တဲ့.. ေစတနာသက္သက္ေလးပါ..<br /><br />က်ေနာ္ေလးစားတဲ့ Blogger တစ္ေယာက္ရဲ႕ ပို႔စ္ေလးပါ… ျမန္မာျပည္မွာ ေစတီပုထိုးေတြတည္ထားတဲ့ ဗိသုကာလက္ရာနဲ႔ တည္ထားတဲ့ ပံုစံ ရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတြပါ.. အျပည့္အစံုဖတ္မယ္ဆိုရင္ မူရင္းမွာသြားဖတ္ရင္ပိုေကာင္းမွာပါ။</blockquote><br /><br />ၿပီးေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္တစ္ခုကိုလည္း ေကာ္ပီကူးၿပီး တင္ေပးသြားပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္မူရင္းကိုလည္း ျပသြားပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီစာကို ဖတ္ဖို႔ ပထမညႊန္းသူက phyo ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က သူေျပာလို႔ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ဆက္ညႊန္းလိုက္တာပါ။ သူေျပာတဲ့ ဘေလာ့ဂါကေတာ့ <a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/">ေရခဲျပင္မွာပြင့္တဲ့ပန္း သို႔မဟုတ္ ခြန္ျမလိႈင္</a> ပါ။ ဘေလာဂ္ပို႔စ္ကေတာ့ <a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/2007/07/blog-post_16.html">ဘုရားကို ႏွလံုးသားနဲ႔ ထိထိမိမိဖူးၾကမယ္ </a>ပို႔စ္ ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္လည္း ဖတ္အၿပီးမွာ အျခားသူေတြကိုပါ ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာျဖစ္ရပါတယ္။ အထက္က phyo ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ အဲဒီပို႔စ္မွာ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ဗိသုကာ ပညာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရွင္းထားတာေတြ၊ ေထရဝါဒနဲ႔အညီ တည္ထားတဲ့ ေစတီမွာ ပါရွိေသာ ေစတီရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း၊ ထီေတာ္ရဲ႕အစိတ္အပိုင္း၊ စိန္ဖူးေတာ္တို႔ ကို အဓိပၸာယ္ႏွင့္တကြ ရွင္းျပထားတာ အံ့ၾသေလာက္စရာပါပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ရတယ္ဆိုရင္ ေဖာ္ျပပါ ပို႔စ္ကို သြားၿပီး အားေပးၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။<br /><br />စာဖတ္သူ phyo ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေရးတဲ့ အျခားပို႔စ္ေတြလည္း ဖတ္ၿပီးသားျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ မဖတ္ရေသးရင္လည္း ေအာက္ပါပို႔စ္ေတြကို ဖတ္ဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီပို႔စ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ အဓိကရည္႐ြယ္ခ်က္က ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ အ႐ိုအေသအေလးအျမတ္ ျပဳေနၾကတာလဲဆိုတာကို ရွင္းျပခ်င္လို႔ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေထရဝါဒ ေစတီယ ပို႔စ္က တစ္ခုတည္းဖတ္လို႔ မျပည့္စံုပါဘူး။ ေအာက္ပါပို႔စ္ ေလးခုလံုးကို ဖတ္ၿပီးမွ ေနာက္ဆံုးကၽြန္ေတာ္ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ေရာက္ပါလိမၼယ္။<br /><br /><a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/01/blog-post_08.html">အ႐ိုအေသေပးၾက သေကၤတ</a>၊<br /><a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/01/blog-post_09.html">သေကၤတအတြက္ ေျဖရွင္းခ်က္</a>၊<br /><a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/01/blog-post_11.html">ေထရဝါဒေစတီယ</a>၊<br /><a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/01/blog-post_16.html">႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ အ႐ိုအေသအေလးအျမတ္ျပဳၾကသလဲ</a><br /><br />စာညႊန္းပို႔စ္တင္လိုက္တာ အျခားသူရဲ႕ စာထက္ ကိုယ့္စာကိုညႊန္းတာ ပိုမ်ားသြားတယ္။ သီးခံေပးၾကပါ။ phyo ကိုလည္း ဆက္လက္အာေပးပါဦး ဆက္လက္ၿပီး အခုလို တန္ဖိုးရွိတဲ့ စာေပေတြေတြ႔ရင္ညႊန္းပါဦးလို႔ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ဆက္သြယ္ရန္ အီးေမးလိပ္စာလည္း အရင္ကတင္ဖူးတယ္ တန္းပလိတ္အေျပာင္းအလဲမွာ ျပန္ထည့္ဖို႔ေမ့က်န္သြားတာပါ။ အခုျပန္တင္ေပးလိုက္ပါၿပီ။<br /> <br /> <!-- multiply:no_crosspost --><p class="multiply:no_crosspost"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-4105951018082737743?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-13066655419080198182009-03-09T20:38:00.000-07:002009-03-09T20:50:44.861-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာဖတ္သူ Susan သို႔ ဒုတိယ ျပန္စာ</span><br /><br /><a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/02/susan.html"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟုတ္ကဲ့</span></a><span style="font-family:Zawgyi-One;"><a href="http://ywetwar.blogspot.com/2009/02/susan.html"> Susan</a> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ပုိ႔စ္မွ Susan ၏ ကြန္မန္႔အတြက္ ရည္႐ြယ္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) The Prophet and Buddah is totally not the same. I agree with that. The teachings and approaches are totally different. Buddhism and other Abrahimic religions are totally different. There is no creator not God in Buddhism for a prominent examlple..why do ppl think they r same?</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ Abrahimic religions ေတြဟာ လံုးဝကြဲျပားတယ္- ဆိုတာကို အျပည့္အဝေထာက္ခံပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီအတိုင္းပဲ လက္ခံထားပါတယ္။ အဲဒါကို လာလာၿပီး ႏြယ္ခ်င္သူေတြ ေတြ႔ေနရလို႔ တတ္ႏိုင္သမွ် ရွင္းေနတာပါ။ အဲဒီလို သုေတသန ဆန္ဆန္ စာတမ္းေတြက အဂၤလိပ္လိုေရာ ျမန္မာလိုပါ ရွိေနလို႔ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ေလ့လာမိသေလာက္ အဲဒီလို ႏြယ္ခ်င္သူေတြဟာ ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမေတြကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေလ့လာထားတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမေတြဟာ လက္ေတြ႔က်လြန္းတယ္။ ေလာကကို သိပ္ၿပီး အက်ိဳးျပဳတယ္ဆိုတာ သူတို႔ေကာင္းေကာင္းနားလည္ၾကတယ္။ သူတို႔ ဘာသာတရား စာေပေတြမွာရွာေတာ့လည္း ဒါမ်ိဳးေတြက စနစ္တက် အစီအစဥ္ရွိရွိ လံုးဝမေတြ႔ရေတာ့ ဗုဒၶဘာသာစာေပကို သိပ္သေဘာက် ေက်နပ္ေနၾကတယ္။ ဗုဒၶကိုလည္းေလးစားတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ မူလအစြဲကိုလည္း မစြန္႔ရဲၾကဘူး။ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ဘာသာတရား ျဖစ္ေနတာကိုး။ အဲဒီမွာ သူတို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဝါဒမဟုတ္တဲ့ ယံုၾကည္မႈကို ဗုဒၶဆီက ေထာက္ခံခ်က္ တစ္စံုတရာ ရဖို႔ ႀကိဳးစားရွာေဖြၾကတယ္။ အဲဒီကေန ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ေတြးေတာႀကံဆထားတဲ့ သုေတသန စာတမ္းေတြ ထြက္လာတာျဖစ္မယ္လို႔ ယူဆတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပမာအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ ဗုဒၶဝါဒစာေပမွာ လာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံဆိုင္ရာ အဆံုးအမေတြဟာ ဒီေန႔ေခတ္ ဒီမိုကေရစီစံခ်ိန္စံညႊန္းေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရး စ႔ခ်ိန္စံညႊန္းေတြနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ပခံုးခ်င္းယွဥ္ရဲတဲ့ အဆံုးအမေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ဘယ္သူမွ မျငင္းႏိုင္ၾကဘူး။ မင္းက်င့္တရား ၁၀-ပါး၊ အပရိဟာနိယတရား ၇-ပါး၊ သဂၤဟတရား ၄-ပါး၊ နာယကဂုဏ္ ၆-ပါး တရားေတာ္တို႔ဟာ ေခတ္မီတယ္၊ ေလာကကိုအက်ိဳးျပဳတယ္ ဆိုတာ အားလံုးက လက္ခံထားရတယ္။ (ႏိုင္ငံေရး သိပၸံ ဆိုင္ရာ အဆံုးအမကို ဥပမာအျဖစ္နဲ႔ ျပခဲ့တာပါ။ တကယ္ေတာ့ က႑ေပါင္းစံုအတြက္ ေလာကကိုအက်ိဳးျပဳေသာ အေတြးအေခၚေတြ၊ က်င့္ဝတ္ေတြ ဗုဒၶဝါဒက သာလြန္တယ္ ဆိုတာ ဘာသာတရားတိုင္းနဲ႔ ယွဥ္ၿပီးေျပာဝံ့ပါတယ္။)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) Ok one more apology about my learnings. Though I am a muslim, I have a lot more to learn and there r alot more things that i do not know. But i'll try to comment back with my poor knowledge.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာမႈ အားနည္းတဲ့အေပၚမွာ Susan က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတာင္းပန္ထားေသးတယ္။ အဲဒါက ျပႆနာမဟုတ္ပါဘူး။ ရပါတယ္။ ေလ့လာတယ္ဆိုတာကလည္း ၿပီးႏိုင္တဲ့ အလုပ္မွ မဟုတ္တာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလ့လာရင္း စာေရး၊ စာေရးရင္းေလ့လာ လုပ္ေနတာပါပဲ။ အေရးႀကီးတာက ေဆြးေႏြးတဲ့ေနရာမွာ ႐ိုးသားဖို႔ရယ္၊ တဖက္သားအေပၚ အေလးထားဖို႔ရယ္ အဲဒါ ၂-ခ်က္ပါပဲ။ ကြန္မန္႔ေတြဆက္ၿပီး ေရးေပးဖို႔ ႀကိဳးစာဦးမယ္ဆိုလို႔ ဝမ္းသားပါတယ္။ ၂-ဦး ၂-ဖက္ ႐ိုး႐ိုးသားသား၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၊ ေလးေလးစားစား ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) I did say alot about the things that might not match your topic. But it is just because I feel your words disgrace Islam and Holy Prophet.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္နဲ႔ မသက္ဆိုင္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေဆြးေႏြးခ်င္လည္း ေဆြးေႏြးလို႔ရပါတယ္။ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ကြန္မန္႔မွာေျပာခဲ့လည္း ျဖစ္တယ္။ cbox မွာေရးခဲ့လည္းရတယ္။ အေလးထားၿပီး စာျပန္ပါ့မယ္။ မသက္ဆိုင္လို႔ မသက္ဆိုင္ဘူးေျပာခဲ့တာပါ။ စိတ္ဆိုးလို႔ ေျပာခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ အစၥလာမ္သာသနာနဲ႔ တမန္ေတာ္ကို မ်က္ႏွာပ်က္ေအာင္၊ ဂုဏ္ငယ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်ိဳးႏွိမ္ၿပီးေျပာတာ မပါဘူးေနာ္။ အဲလိုေတြ ပါေနရင္ေထာက္ျပပါ။ ျပဳျပင္ေပးပါ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တာ ကုရ္အာန္က လာရွိတဲ့အတိုင္းေတြပါ။ အဲဒီထဲကဟာကို ထုတ္ျပတာကပဲ သူတို႔အတြက္ ဂုဏ္ပ်က္စရာေတြ ျဖစ္ေနရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ တာဝန္မရွိေတာ့ဘူး။ ကုရ္အာန္ထဲမွာကိုးက ဂုဏ္ပ်က္စရာေတြ ပါေနလို႔ ျဖစ္မွာပါ။ ဘာသာျခားတို႔ရဲ႕ မ်က္ေစ့နဲ႔ ကုရ္အာန္ကို တစ္ခ်က္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘာသာေရးေဆြးေႏြးမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္က်မ္းဂန္ကိုလည္း ဘာသာျခားမ်က္ေစ့နဲ႔ အျပန္ျပန္ သံုးသပ္တယ္။ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ ပို႔စ္ကိုလည္း ဘာသားျခားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေတြးနဲ႔ အထပ္ထပ္ဖတ္ၾကည့္တယ္။ ဒါမွလည္း ကိုယ္က မ်က္စိစံုမွိတ္ယံုၾကည္ထားတဲ့ အျဖစ္ကေန ကင္းလြတ္ၿပီး အမွားကင္းတဲ့ စကားေျပာမိမွာေပါ့။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) * Yes thousands of ppl stay single without marrying for their whole lives. I do not say they'll die if they do have a single spouse. As I say so, one can stay unmarried for many factors including his poor property and so on. There are many nobles who stay unmarried spending their lives helping ppl, doing prayers and making good deeds in Islam.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း/ မျပဳျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဒီတစ္ခါ Susan ရဲ႕ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြက အျငင္းပြားစရာမရွိေတာ့ဘူး။ ေဆးသိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို သဘာဝဓမၼလို အမွန္ယူၿပီး ေဆြးေႏြးရင္ေတာ့ ျငင္းရလိမၼယ္။ အဲဒါေတြဟာ မွန္သင့္သေလာက္မွန္လိမၼယ္။ ပုဂၢိဳလ္ကိုလိုက္ၿပီး ကြဲလြဲႏိုင္တယ္၊ အေျခအေနကိုလိုက္ၿပီး ကြဲလြဲႏိုင္တယ္ဆိုတာ Susan လည္း လက္ခံထားတာေတြ႔ရလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သေဘာတူညီခ်က္ရလိုက္ၿပီလို႔ ေျပာရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) * I couldn't say it clearer than what i said for why a lady should married and why are guys allowed to have wives more than one while women r to have only one husband. It is better to read an answer of a learned man. Pls go to</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">http://www.myanmarmuslimlibrary.co.cc/</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">and read a book about women's right in islam. it's meant to be written for non-muslims by a learned man.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီစာပိုဒ္အတြက္က ေျပာစရာ သိပ္မ်ားတယ္။ ပို႔စ္အသစ္တင္ၿပီးေျပာပါ့မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) * And u mentioned about the unproper wearing of woman and quote about a religious leader. To tell you frankly about the leaders' saying, there are alot of perspectives. In times, some say we can do prayers in any language not only in arabic, some say singing is not allowed, some say do not eat sea food... So there are millions of leaders and alot of perspectives and not everyone is right. We have to choose a right one to listen to. So what I'm trying to say is both parites (who wear unproper and who commit sin) are guilty. But I've never heard of a case that court hang both! normally sinner (man) is to be punished in that case..</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထက္က စာအပိုဒ္မွာ ေျပာထားသမွ်က ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား ျငင္းစရာမရွိဘူး။ မလံုအၿခံဳဝတ္ဆင္သူမိန္းမေရာ မတရားမႈက်ဴးလြန္သူ ေယာက်္ားပါ အျပစ္တင္ထားေတာ့ အဲဒါေတာ္ေတာ္ ျပည့္စံုသြားသလိုပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ အစၥလာမ္အဆံုးအမမွာ ရာဂကိေလသာကို ၿငိမ္းေအးေစေၾကာင္း သမထက်င့္စဥ္၊ ဝိပႆနာ က်င့္စဥ္တစ္စံုတရာ မရွိဘူးဆိုတာကိုေတာ့ Susan ဘယ္လိုသေဘာထားသလဲ မသိဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) Yes for the no. 9, u r right. There are lot of dos and don'ts in Islam and it differs according to time. For example, pork is not allowed to eat for muslims but if one is dying and the only food he has is pork. He's guily if he don't eat and let himself die. He must eat that for his survival. You don't need to say it is Haram and unclean food for one to eat at such time. In that case, u must eat. so it's always got different options and exceptions.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">Dos နဲ႔ Don’ts ေတြကို ဗုဒၶက လူေတြအတြက္ မပညတ္ခဲ့ဘူး။ သံဃာေတြအတြက္သာ သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာလည္း ေနလြဲညစာ မစားရဆိုတဲ့ သိကၡာပုဒ္လိုဟာမ်ိဳးကိုေတာ့ ေနမေကာင္းသူ ဂီလာန ရဟန္းအတြက္ ခၽြင္းခ်က္နဲ႔ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့တယ္။ လူ႔အသက္မသတ္ရဆိုတဲ့ သိကၡာမ်ိဳးကိေတာ့ ခၽြင္းခ်က္မဲ့သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ လူဝတ္ေၾကာင္တစ္ပည့္ေတာ္ေတြအတြက္ လမ္းညႊန္ထားတဲ့ နိစၥသီလ ၅-ပါးမွာလည္း ပါဏာတိပါတ သိကၡာပုဒ္က ခၽြင္းခ်က္မဲ့ပါပဲ။ မိမိအသက္ကို ရန္ရွာရင္ေတာင္ လူသတ္ခြင့္မရွိပါဘူး။ အဲဒါဗုဒၶရဲ႕ အယူဝါဒမတူ သူေတြအေပၚ အႏၲရာယ္မေပးတဲ့၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ သက္ေသပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ေထာက္ျပခဲ့တဲ့ (နံပါတ္-၉) လူသတ္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ခၽြင္းခ်က္ေတြကို Susan က ေထာက္ခံလိုက္တယ္ဆိုေတာ့ အစၥလာမ္ဘာသာဟာ ဘာသာျခားတို႔အတြက္ေၾကာက္စရာ လန္႔စရာျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ ေသျခာသြားတာေပါ့။ အဲဒီထက္ပိုဆိုးတာက ဘယ္လိုခၽြင္းခ်က္မ်ိဳးေတြလဲ ဆိုတာကိုလည္း တိတိက်က် သတ္မွတ္ခ်က္ကမပါေတာ့ သူတစ္မ်ိဳးကိုယ္တစ္မ်ိဳးထင္ရာေတြ ဆြဲၾကတယ္။ အဲဒီမွာ အခ်ိဳ႕က စစ္လိုလားတဲ့ အစြန္းေရာက္ စစ္ေသြးႂကြေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့။ အဲဒါ အစၥလာမ္သာသနာကို ဘာသာျခားေတြက စိုး႐ြံေနရတဲ့ ကမ႓ာ့ျပႆနာရဲ႕ အရင္းအျမစ္ပဲျဖစ္လိမၼယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈) About killing people u mentioned and about Prophet Abrahim, he is just tested and u know well that his son is not really killed. If not, Prophet Muhamad won't ever come up on this earth cos they r his ancesstors.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီစာပိုဒ္ေတာ့ ဘာေျပာခ်င္တာလည္း သိပ္နားမလည္ဘူး။ ေဆြးေႏြးေလာက္စရာ အခ်က္ေတာ့လည္း သိပ္မပါဘူးထင္ပါတယ္။ ကေလးငယ္ကို မသတ္မိတာအတြက္က ဝမ္းသာစရာပါ။ ဒါေပမဲ့ လူမသတ္ရဆိုတဲ့ က်င့္ဝတ္ရဲ႕ ခၽြင္းခ်က္တစ္စံုတရာကိုေတာ့ပယ္ဖ်က္မႈ မျမင္ပါဘူး။ စိတ္ထဲမရွင္းတာေတြက အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာကေန Susan ကိုမေမးေတာ့ပါဘူး။ Susan ကလည္း အျခားစာမ်က္ႏွာေတြ ညႊန္းထားတာေရာ ေလ့လာမႈ မျပည့္စံုေသးဘူး စကားခံထားတာေရာေၾကာင့္</span>ပါ။<br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၉) * 11..yes Islam is meant not only to teach the religion and believes but also have rules and laws to practice for a country. But countries who practice purely Islamic law is so rare as u mentioned ..not everyone is a muslim and there r many non- muslims in Islamic Countries where islamic law cannot be pracitced. And yes, there will always be different perspectives, not every judge will have a same decision either. And yes of course, ppl do not kill someone throwing stones in modern era..just a click BANG!! and everything's done. If he can prove that the lady seduced him, the sentance would come out differently again. I was just trying to say about what can be done most to that kind of man. Yes, there will be different sentences for different cases.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ေဆြးေႏြးခ်က္ကို ေထာက္ခံေဆြးေႏြးသြားတာေတြ႔ရလို႔ ဝမ္းသားပါတယ္။ မုဒိန္းေကာင္ကို အစၥလာမ္ဥပေဒအတိုင္း ခဲနဲ႔ပစ္ေပါက္ အေသသတ္ျခင္းကို သဘာဝဓမၼႀကီးလို၊ အေရးႀကီးလွတဲ့ အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးႀကီးလို တင္ျပမလာလို႔လည္း ေက်နပ္ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆက္ေျပာစရာရွိတာက ဘာသာတရားတစ္ခုခုရဲ႕ ဥပေဒကို ႏိုင္ငံေတာ္ ဥပေဒအျဖစ္ ျပဌာန္းျခင္းဟာ သိပ္ၿပီး မွားယြင္းတယ္ဆိုတာကို Susan အေနနဲ႔ သတိထားမိေစခ်င္တယ္။ အစိုးရကိုယ္တိုင္က လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ သတိထားမိေစခ်င္တယ္။ အစၥလာမစ္ခ္ စတိတ္အျဖစ္ အမည္ခံထားတဲ့ သမတႏိုင္ငံေတြ၊ ဘုရင္ႏုိင္ငံေတြ၊ ေစာ္ဘြားႏိုင္ငံေတြမွာ ရွိေနၾကတဲ့ မူဆလင္ မဟုတ္သူေတြဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် အဲဒီဒဏ္ေတြ ခံေနရတယ္။ ျမန္မာလို ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ မူဆလင္ေတြ လြတ္လပ္ခြင့္ မရွိဘူးဆိုတာ ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ဆိုးတယ္။ အစၥလာမ္တို႔ရဲ႕ ဥပုသ္ကာလမွာ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတြက ဘာသာျခားေတြလည္း စားခ်ိန္ေသာက္ခ်ိန္ေတြ ပ်က္ကုန္တယ္။ ဝက္သားသိပ္ႀကိဳက္လည္း ခိုးစာၾကရတယ္။ အရက္ေသာက္ခ်င္ရင္ ခိုးေသာက္ေနရတယ္။ အဲဒါေတြက အစိုးရကိုယ္တိုင္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀) To conclude, I suggest not to judge islam in such a blog by ur own. Please take part in Islamic debates so many learned persons can take part and answer your questions thouroughly. I'm still in the starter stage.If you do not want to judge islam and wanna discuss about Buddhisim only and about Buddha, it's fine by me.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ဂ္ကေန အစၥလာမ္သာသနာကို စိတ္ႀကိဳက္အကဲျဖတ္ေနတယ္လို႔ ထင္ရင္ သိပ္မွားသြားမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲမွာ အျပည့္အဝ တည္းျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ဂ္လို႔ ဆိုလို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ခုခ်ိန္ထိ ဘယ္သူ႔ကြန္မန္႔ကိုမွ မတည္းျဖတ္ရေသးဘူး။ ဘယ္သူ႔တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ cbox မက္ေဆ့ခ်္ကိုမွ မဖ်က္ဆီးရေသးဘူး။ အယူဝါဒဆိုင္ရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အျပည့္အဝ လြတ္လပ္ခြင့္ရွိတဲ့ အမ်ားပိုင္ မီဒီယာတစ္ခုလို႔ဆိုလို႔ရတယ္။ လာခဲ့ပါ။ ဘယ္လိုလူျဖစ္ျဖစ္ အေလးထားတဲ့ စိတ္ကေလးနဲ႔ လာေဆြးေႏြးရင္ သူတို႔ကြန္မန္႔ေတြကို အေလးထားၿပီး ျပန္စာေရးပါ့မယ္။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ဖ်က္ဆီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အစၥလာမ္ဘာသာဝင္အခ်ိဳ႕ကသာ သူတို႔အသာစီးရေနတုန္းက ဒီတိုင္းေလး ထိုင္ၾကည့္ေနၿပီး သူတို႔ဘက္က နိမ့္က်လာေတာ့ မဟုတ္မမွန္၊ အေျခအျမစ္မရွိ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို နာမည္ပ်က္ေၾကျငာတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဖိုရမ္ကို ေသာ့ခတ္လိုက္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာေတြ <a href="http://www.yamc.info/forum/viewtopic.php?f=115&amp;t=4160">ဒီမွာ</a> ၊ <a href="http://www.yamc.info/forum/viewtopic.php?f=115&amp;t=4631">ဒီမွာ</a> သြားဖတ္ၾကည့္ပါ။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရး ေသြးကြဲေအာင္ လွံႈ႕ေဆာ္မႈ တစ္စံုတရာပါရင္ေထာက္ျပ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဖိုရမ္အေပၚေရာ စာဖတ္သူအေပၚကိုပါ ေစတနာ သန္႔သန္႔နဲ႔ေရးခဲ့တာ အမွန္ပဲ။ <a href="http://islamsasana.blogspot.com">ကိုေဌးလြင္ဦး </a> ဘေလာ့ဂ္ကေတာ့ ေရးသားခ်က္ေတြ လက္မခံႏိုင္ေပမဲ့ အျခားသူေတြရဲ႕ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို ဖိတ္ေခၚထားလို႔ ေက်နပ္ရပါတယ္။ ဒါေတာင္ အေလးထားၿပီး ကြန္မန္႔ျပန္တာ မေတြ႔ရလို႔ ဖိတ္ေခၚေနရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ေမးခြန္းေတြကို thouroughly ေျဖၾကားႏိုင္သူေတြ ရွိပါလိမၼယ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ မေသျခာဘဲနဲ႔ အာမ,မခံနဲ႔ဦး။ ကၽြန္ေတာ့္ေမးခြန္းေလးေတြ အခ်ိဳ႕ကို ကိုယ္တိုင္လည္းေလ့လာၾကည့္ဦး။ ဥပမာ ဘာျဖစ္လို႔ အလႅာအရွင္ျမတ္ကို၊ ထာဝရဘုရားသခင္ကို သန္႔ရွင္းစင္က်ယ္ေတာ္မူေသာ အရွင္လို႔ ေခၚတာလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳး။ ခရစ္ယာန္ေရာ အစၥလာမ္ေရာ ကၽြန္ေတာ္ေလ့လာမိသေလာက္ ေျဖၾကားႏိုင္သူမရွိဘူး။ Islamic debates ေတြမွာ ဝင္မပါတာက ကၽြန္ေတာ္စိတ္ဝင္စားတဲ့ ကိစၥေတြ သိပ္မေတြ႔ရလို႔။ သူတို႔ထဲကလူေတြ thouroughly ေျဖေနၾကတယ္ဆိုတာကလည္း ဖန္ဆင္းရွင္တို႔၊ တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရားတို႔ အဲဒီကိစၥေတြေလာက္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က လက္ေတြ႔ေလာကကို အက်ိဳးျပဳေစႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚနဲ႔ က်င့္ဝတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြ စိတ္ဝင္စားတာ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းသက္သက္လည္း ေရးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြလည္း ကိုယ္တိုင္ေရးေရာ ေကာ္ပီေရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း Susan လိုပါပဲ။ အစၥလာမ္သာသနာအေၾကာင္း သီးသန္႔ေရးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို ဘယ္လိုမွ ထူးၿပီးသေဘာမထားခဲ့ပါဘူး။ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ ႏြယ္ၿပီးေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြ႔ေနလို႔ ဘာသာေရး႐ႈတ္ေထြးမႈေတြ ေနာင္လာေနာင္သားတို႔အတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးမျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ယွဥ္တြဲေလ့လာၿပီး မတူညီေၾကာင္း တင္ျပေနရတာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၁) Again, I agree with you.. Holy Prophet is not Buddah and Buddah is not one of our prophets. He is not mentioned in all Holy Bibles nor Holy Koran. They are not the same.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီအယူအဆအတြက္ အမ်ားႀကီးဝမ္းသာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဖန္ဆင္းရွင္ဝါဒီတို႔ရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြထဲက ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ဗုဒၶကိုေရာေထြးၿပီးေျပာတာ လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူး။ အဲဒီက်မ္းဂန္ေတြထဲက လူပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ေတာ့ မဆိုထားနဲ႔ ထာဝရတည္ေသာ၊ ေလာကအလံုးကို ဖန္ဆင္းေသာ တစ္ဦးတည္းေသာဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ေတာင္ ေရာေထြးမခံႏိုင္ဘူး။ အဲဒီမွာ ဗုဒၶက အမ်ိဳးျမင့္ျမတ္တာေတြ၊ အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို သိျမင္တာေတြ၊ ရူပကာယေတာ္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ တင့္တယ္တာေတြ ဘာမွမေျပာခ်င္ဘူး။ ေျပာခ်င္တာက သစၥာေလးပါးဆိုတဲ့ အယူအဆရယ္၊ မဂၢင္ရွစ္ပါးဆိုတဲ့ က်င့္စဥ္ရယ္ အဲဒီ ၂-ခ်က္နဲ႔ပဲ အားလံုးထက္သာလြန္တာကို သက္ေသျပခ်င္တာ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီဝါဒေတြရဲ႕ က်မ္းရင္းက မူရင္းဘာသာ၊ ျမန္မာဘာသာ ၂-မ်ိဳးေဖာ္ျပပါမွ ျမန္မာျပည္မွာ ေန႔စဥ္ထြက္ေနတဲ့ လံုးခ်င္းဝတၳဳ အရြယ္ေလာက္ကေလး။ အဲဒီေသးေသးေလးေတြကို ၿပီးျပည့္စံုေသာ ေကာင္းကင္က်က်မ္းလို႔ ဆိုခ်င္ၾကေသးတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့လည္း သဘာဝဓမၼလို႔ ဆိုေလာက္စရာ အယူအဆ မေတြ႔ရဘူး။ ခရစ္ယာန္တို႔ရဲ႕ bible မွာေတာ့ ဗုဒၶေဟာထားတဲ့ ျဗဟၼာ့ဝိဟာရ တရားေလးပါးထဲက ေမတၱာတရားနဲ႔ ဆင္တူတဲ့ ပို႔ခ်ခ်က္တခ်ိဳ႕ေတြ႔ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစၥလာမ္တို႔ရဲ႕ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ကို ပိဋကေတာ္မွာလာရွိတဲ့ ေမေတၱယ်ဘုရားရွင္မဟုတ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ခိုင္ခိုင္မာမာေျပာလာတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္တစ္ေယာက္ေတြ႔ရတာ ဘာသာတရား ၂-ခုေရာေထြးေစမႈ မရွိေအာင္ အမ်ားႀကီးအေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစလိမၼယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကို႐ြက္ဝါ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-1306665541908019818?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-38996578586777985812009-03-04T18:31:00.000-08:002009-03-04T18:36:11.118-08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> စိတ္၏ အညစ္အေၾကးမ်ား (သို႔မဟုတ္) နီဝရဏတရား ၅-ပါး</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶျမတ္စြာက စိတ္၏ အညစ္အေၾကးမ်ား အျဖစ္ နီဝရဏတရားေတြကို ၅-ပါးအားျဖင့္ ေရတြက္ ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတရားေတြကေတာ့ …</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ ကာမဂုဏ္တို႔၌ ျဖစ္ေပၚေသာ လိုလားေတာင့္တျခင္း (ကာမစၧႏၵ နီဝရဏ)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ သူတစ္ပါးကို ပ်က္စီးေစလိုျခင္း (ဗ်ာပါဒ နီဝရဏ)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ စိတ္၏/ကိုယ္၏ မခ့ံက်န္းျခင္း ေလးလံ ထိုင္းမိႈင္းျခင္း (ထိန,မိိဒၶ နီဝရဏ)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း။ (ဥဒၶစၥ,ကုကၠဳစၥ နီဝရဏ)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ ယံုမွားျခင္း (ဝိစိကိစၧာ နီဝရဏ) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘုရားရွင္က အထက္ေဖာ္ျပပါ နီဝရဏတရားေတြကို ကုသိုလ္တရားေတြကို ပိတ္ပင္တတ္တဲ့၊ ဉာဏ္ပညာကို ပိတ္ပင္တတ္တဲ့ စိတ္၏ အညစ္အေၾကးမ်ားအျဖစ္ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဘာသာေရးသုေတသီေတြက အစၥလာမ္တို႔ရဲ႕ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ကို ပိဋကေတာ္မွာ လာရွိတဲ့ ေမေတၱယ်ဘုရားျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးေတာေရးသားၾကတာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဂၤလိပ္လိုေရးတဲ့ သုေတသန စာတမ္းတစ္ခုက ဆိုရင္ ခရစ္ေတာ္ကို ေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ မုဟမၼဒ္သည္သာ ေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ျဖစ္ဖို႔ရွိေၾကာင္းကို အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးပါတယ္။ အဲလိုေပးတဲ့ အထဲမွာ “လူပ်ိဳဘုရား မရွိျငား” ဆိုတဲ့စကားကိုေတာင္ ကိုးကားထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ကို ဘုရားတစ္ဆူ၊ ဂူတစ္လံုးကဲ့သို႔ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ ႐ိုေသခ်င္သူေတြက အိမ္ေထာင္သားေမြးတာကိုပဲ ဗုဒၶဝါဒျဖစ္သလိုလို၊ ဒီေန႔ေခတ္ ေထရဝါဒ သံဃာေတာ္မ်ား အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္း မျပဳတာကိုပဲ ဗုဒၶရဲ႕ လမ္းစဥ္က ေသြဖယ္သလိုလိုေတြ ေရးၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယံုၾကည္လက္ခံထားတဲ့ အတိုင္းဆိုရင္ ေရွ႕ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမ သာသနာေတာ္ အလံုးစံုကြယ္ေပ်ာက္မွသာ ေနာက္ဘုရားဆိုတာ ပြင့္႐ိုးထံုးစံရွိတာမို႔လို႔ ခရစ္ေတာ္ေရာ၊ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ပါ ဘယ္သူမွ ေမေတၱယ်ဗုဒၶ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တစ္ခု သိဖို႔လိုတာက ဗုဒၶအေလာင္းေတာ္ဟာ မင္းသားဘဝမွာတုန္းက အိမ္ေထာင္သားေမြးလုပ္ခဲ့တာမွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလိုေနလို႔ ဘုရားျဖစ္လာတာမဟုတ္ဘူး။ ဗုဒၶျဖစ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းလည္း အဲဒီအလုပ္ေတြကေန ကင္းရွင္းခဲ့တယ္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္လူပ်ိဳ မဟုတ္တိုင္း အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဝါဒဆိုရင္ သိပ္မိုက္မဲလြန္းရာက်မယ္။ ဗုဒၶရဲ႕ဝါဒကို ေလ့လာပံုမွားယြင္းေနတယ္လို႔ေျပာရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တရားထူးရွာေတာ့မယ္ဆုိၿပီး ေတာထြက္သြားေတာ့လည္း ပထမပိုင္းမွာ အလြန္ပင္ပန္း ဆင္းရဲတဲ့ လမ္းမွားက်င့္စဥ္ကို ေလ့က်င့္ၿပီး အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီးကုန္ခဲ့တာမွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအက်င့္ေၾကာင့္ ဘုရားျဖစ္လာတာ မဟုတ္သလို ဘုရားအျဖစ္ေၾကျငာၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီက်င့္စဥ္ေတြကို စြန္႔လႊတ္ေတာ္မူခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီနည္းဟာလည္း ဗုဒၶရဲ႕ ဝါဒလို႔ မဆိုသာဘူး။ ဗုဒၶရဲ႕ဝါဒစစ္စစ္ကို ရခ်င္ရင္ ဗုဒၶျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ေဟာတရားေတြမွာ ရွာေဖြမွ ေနရာက်မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းကိစၥကို ဗုဒၶဝါဒအျဖစ္ ေဟာခ်င္ေျပာခ်င္သူေတြ ေတြ႔ေနရလို႔ ဒီအေၾကာင္းေတြကိုေရးျဖစ္တာပါ။ နီးစပ္ရာ အျခားအေၾကာင္းေတြလည္း နည္းနည္းပါသြားတယ္။ ေခါင္စဥ္နဲ႔ မလိုက္ဖက္ရင္ သီးခံေပးပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္ေထာင္သားေမြးကိစၥမွ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို ဗုဒၶအျဖစ္လက္ခံဖို႔ေတာ့ ေဝးစြ။ သာမန္သီလႏွင့္ ျပည့္စံုစြာ ေနေသာ သမဏ တစ္ပါးအျဖစ္သို႔ပင္ ပိဋက မွတ္ေက်ာက္က လက္မခံပါ။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မွာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပိတ္ပင္တတ္ေသာ၊ ဉာဏ္ပညာကို ပိတ္ပင္တတ္ေသာ နီဝရဏငါးပါးမွ ပထမဆံုး တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ကာမစၧႏၵ နီဝရဏ ရွိေနေသးပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶေဟာခဲ့တဲ့ နီဝရဏ တရားငါးပါးထဲမွ အခ်ိဳ႕ကိုျဖစ္ေစ၊ အားလံုးကိုျဖစ္ေစ ဉာဏ္ပညာ၏ အေႏွာက္အယွက္မ်ားမဟုတ္ပါ-လို႔ ေျပာခ်င္သူမ်ားအတြက္ သုတၱန္ပိဋက၊ အဂၤုတၱရ နိကာယ၊ ဧကက နိပါတ္မွ ကာမစၧႏၵ နီဝရဏတရားမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ က်မ္းစာတစ္ပိုဒ္ကို ကူးယူေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္က အက်ိဳးနဲ႔ အေၾကာင္းနဲ႔ ရွင္းျပထားပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><blockquote><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၁။ ရဟန္းတို႔ ဤ သုဘနိမိတ္ (ရာဂျဖစ္ေၾကာင္း ႏွစ္သက္ဖြယ္အာ႐ံု)သည္ မျဖစ္ေပၚေသးေသာ ကာမစၲႏၵ၏ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္း၊ ျဖစ္ေပၚၿပီးေသာ ကာမစၧႏၵ၏လည္း အဖန္ဖန္ ျပန္႔ေျပာစြာ ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ဤ အတူ မျဖစ္ေပၚေသးေသာ ကာမစၧႏၵ၏လည္း ျဖစ္ေပၚေၾကာင္း၊ ျဖစ္ေပၚၿပီးေသာ ကာမစၧႏၵ၏လည္း အဖန္ဖန္ျပန္႔ေျပာစြာ ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ အျခားတစ္ခုေသာ တရားကိုမွ်လည္း ငါမျမင္။ ရဟန္းတို႔ သုဘနိမိတ္ကို မသင့္ေလွ်ာ္ေသာ အေၾကာင္းအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းေသာ သူအား မျဖစ္ေပၚေသးေသာ ကာမစၧႏၵသည္လည္း ျဖစ္ေပၚ၏။ ျဖစ္ေပၚၿပီးေသာ ကာမစၧႏၵသည္လည္း အဖန္ဖန္ ျပန္႔ေျပာစြာ ျဖစ္ျခင္းငွာ ျဖစ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏။)</span></blockquote><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထက္ေဖာ္ျပပါ စာပိုဒ္ကဲ့သို႔ပင္ အျခားေသာ နီဝရဏ တရားမ်ားအတြက္လည္း အဓိကအေၾကာင္းမ်ားကို တင္ျပကာ တစ္ပိုဒ္ခ်င္းစီ ရွင္းလင္းေဟာျပေတာမူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ စာဖတ္သူ ပ်င္းေနမွာစိုးလို႔ ကူးယူေဖာ္ျပမေပးေတာ့ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">နီဝရဏ တစ္ပါးစီႏွင့္ ၄င္းတို႔ျဖစ္ေပၚေစေသာ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမ်ားကိုသာ ပူတြဲၿပီးမွတ္ရလြယ္ကူေအာင္ ေဖာ္ျပေပးလိုပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) ကာမဂုဏ္တို႔၌ ျဖစ္ေပၚေသာ လိုလားေတာင့္တျခင္း (ကာမစၧႏၵ နီဝရဏ) အတြက္ အဓကအေၾကာင္းမွာ ရာဂျဖစ္ေၾကာင္း ႏွစ္လိုဖြယ္အာ႐ံု (သုဘနိမိတ္)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) သူတစ္ပါးကို ပ်က္စီးေစလိုျခင္း (ဗ်ာပါဒ နီဝရဏ) အတြက္ အဓိကအေၾကာင္းမွာ ေဒါသျဖစ္ေၾကာင္း မႏွစ္သက္ဖြယ္အာ႐ံု (ပဋိဃနိမိတ္)</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) စိတ္၏/ကိုယ္၏ မခ့ံက်န္းျခင္း ေလးလံ ထိုင္းမိႈင္းျခင္း (ထိန,မိိဒၶ နီဝရဏ) အတြက္အဓိက အေၾကာင္းမွာ မေမြ႔ေလွ်ာ္ျခင္း၊ ပ်င္းရိျခင္း၊ ကိုယ္လက္ဆန္႔ငင္ျခင္း၊ ထမင္းဆီယစ္ျခင္း</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း။ (ဥဒၶစၥ,ကုကၠဳစၥ နီဝရဏ) အတြက္ အဓိကအေၾကာင္းမွာ စိတ္၏ မၿငိမ္းေအး ျခငး္</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅)ယံုမွားျခင္း (ဝိစိကိစၧာ နီဝရဏ) အတြက္ အဓိကအေၾကာင္းမွာ ႏွလံုးသြင္းမွားျခင္း တို႔ပင္ျဖစ္သည္။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-3899657858677798581?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-47971345878698262902009-03-03T09:47:00.000-08:002009-03-03T14:58:32.064-08:00<span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" >႐ြက္ဝါ Multiply<br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" >ကၽြန္ေတာ္လည္း စာဖတ္သူတစ္ေယာက္ကို အားက်လို႔ <a href="http://ywetwar.multiply.com/">Multiply</a> စာမ်က္ႏွာတစ္ခု ဖြင့္ဖူးတယ္။ သံုးရတာ သိပ္ အဆင္မေျပဘူး။ ပို႔စ္တင္တာကိုပဲ ေကာင္းေကာင္း မလုပ္တတ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ တိုက္႐ိုက္ခ်ိတ္လိုက္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္သမွ် ပိုစ္ေတြအားလံုး Multiply မွာလည္း တစ္ခါတည္း တတ္တတ္သြားတယ္ဆိုေတာ့ အစကေတာ့ အဆင္ေျပသားပဲလို႔ ထင္ခဲ့တာ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ေနက် ဘေလာ့ဂ္ အခ်ိဳ႕က ပို႔စ္ေတြပါ ေရာၿပီး တင္တင္ေပးတယ္။ posted by ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္ႀကီးနဲ႔ တင္ေပးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ခိုးခ်သလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။</span><br /><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" ></span></div><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" ><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" >အဲဒီထဲမွာ အခ်ိဳ႕ကလည္း ပို႔စ္ေလးကို သေဘာက်လို႔ ကူးယူေဖာ္ျပပါရေစ ဆိုၿပီး ခြင့္ေတာင္းတာေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္မဟုတ္ေၾကာင္း ရွင္းျပၿပီး ေနာက္ပိုင္းေတာ့ Multiply က ဘေလာ့ဂ္ က႑ကို အားလံုး ဖ်က္လိုက္ရတယ္။ ခုေတာ့ ျပန္စမ္းၾကည့္တယ္။ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္တဲ့ ပို႔စ္ေတြကို Multiply မွာလည္း တိုက္႐ိုက္တတ္ေစခ်င္တာ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္ မသိျဖစ္ေနတယ္။ Multiply မွာတင္တဲ့ပို႔စ္ကိုေရာ ဘေလာ့ဂ္မွာ တိုက္ရိုက္တင္ေပးလား စမ္းၾကည့္ခ်င္လို႔ ဒီပို႔စ္ကို တင္လိုက္တာပါ။</span><br /><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" ></span></div><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" ><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none; text-transform: none; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255);font-family:Arial;font-size:14;" >စာဖတ္သူမ်ားလည္း ဘေလာ့ဂ္က ေနာက္ခံကာလာေၾကာင့္ ဖတ္လို႔ အဆင္မေျပရင္ အဲဒီမွာ သြားဖတ္လို႔ရပါတယ္။ အဲဒီမွာလည္း ႏုတ္ဆက္လို႔၊ ကြန္မန္႔ေရးလို႔ ရတယ္ထင္တယ္။ ေသျခာေတာ့ နားမလည္ဘူး။ နားလည္ရင္လည္း ရွင္းျပေပးၾကပါဦး။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။</span><br /> </div> <!-- multiply:no_crosspost --><p class="multiply:no_crosspost"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-4797134587869826290?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-15534047143981806122009-03-02T12:06:00.000-08:002009-03-02T12:13:30.185-08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာစရာ ဓမၼနဲ႔ ေဝါဟာရ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေခါင္းစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္သံုးခဲ့တဲ့ ဓမၼဆိုတာ…</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ မိမိအေနနဲ႔ ေဆြးေႏြးလိုေသာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ တင္ျပလိုေသာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ ကန္႔ကြက္လိုေသာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ ေထာက္ခံလိုေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ အားလံုးကို ရည္ရြယ္တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဝါဟာရဆိုတာကေတာ့ အထက္က အေၾကာင္းအရာေတြကို ေဆြးေႏြးတင္ျပ တဲ့ေနရာမွာ သံုးတဲ့ စကားလံုးေတြပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာစရာဓမၼ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခု ခိုင္ခိုင္မာမာ မရွိဘဲ ပို႔စ္ေတြ ကြန္မန္႔ေတြေရးေနရင္ေတာ့ ေဝါဟာရေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း လိုရင္းမရွိလို႔ ဘာဓိပၸာယ္မွ ဖမ္းမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေၾကာင္းအရာသာ ရင္ထဲရွိတယ္ ေဝါဟာရကို မေရြးခ်ယ္တတ္ရင္လည္း ခက္ပါေသးတယ္။ လိုရာမေရာက္ပဲ အားနည္းတဲ့ ကြန္မန္႔ေတြ၊ အားနည္းတဲ့ ပို႔စ္ေတြျဖစ္ေနမွာပါ။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အျခားလူဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ကြန္မန္႔ေရးတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္မွာလည္း ပို႔စ္ေတြတင္ေနတယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ငါဘယ္အေၾကာင္းအရာကို ေျပာမွာလဲ (သို႔မဟုတ္) ေဆြးေႏြးမွာလဲ ဆိုတဲ့ ဓမၼကို ေသျခာစိစစ္တယ္။ အဲဒီဓမၼနဲ႔ လိုက္ဖက္မယ့္ ေဝါဟာရေတြကို သံုးၿပီး လိုရာေရာက္ေအာင္ ေျပာတယ္။ အျခားေဆြးေႏြးဖက္က လိုရင္းကေန ေသြဖယ္တဲ့ စကားေတြေျပာလာရင္ ျပန္တည့္မတ္ေပးတယ္။ ကိုယ့္ဖက္က မ႐ိုင္းရေအာင္ သတိထားတယ္။ ေဆြးေႏြးဖက္ကို စိတ္ထဲက အထင္အျမင္ေသးခ်င္ ေသးေနမယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏွိမ္ခ်တဲ့ စကားမ်ိဳးကေတာ့ မေျပာမိေအာင္ သတိထားတယ္။ ဘယ္သူ႔အတြက္မွလည္း အက်ိဳးေက်းဇူးမရွိႏိုင္ဘူး ထင္လို႔ပါ။ အဲဒါကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ဘေလာ့ဂင္း မူဝါဒပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ေနာက္ဆံုး ကြန္မန္႔လာေပးသြားတဲ့ Susan ဆိုတဲ့ စာဖတ္သူကေတာ့ ေရးသြားလိုက္တာ အရွည္ႀကီးပဲ။ အေၾကာင္းအရာေတြလည္း ေတာ္ေတာ္စံုတယ္။ သာသနာတြက္ အသက္ေပးတာေတြ၊ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ဇီဝျဖစ္စဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သိပၸံပညာရွင္ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြ၊ ဥပေဒေၾကာင္းဆိုင္ရာက ခဲနဲ႔ပစ္ေပါက္ ေသဒဏ္ခ်မွတ္တာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ။ ဘယ္ကို ဦးတည္ေနမွန္း မသိရေလာက္ေအာင္ကို က႑ေတြ စံုေနတယ္။ သူ႔ရင္ထဲမွာ ဘာကိုကန္႔ကြက္ေဆြးေႏြးခ်င္တာလဲဆိုတဲ့ ေျပာစရာဓမၼက ခိုင္ခိုင္မာမာ ပါလာပံုမေပၚဘူး။ ေဝါဟာရေတြၾကည့္ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အျပစ္တင္ရၿပီးေရာေတြ ေလွ်ာက္ေရးထားတယ္- လို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္ရဲ႕ အဓိက ဆိုလိုရင္းကိုလည္း ေထာက္ခံလား ကန္႔ကြက္လား ေျပာမသြားေတာ့ <span style="font-weight: bold;">သူဘာအတြက္ ကြန္မန္႔လာေရးတာလဲ-</span> လို႔ေတာင္ ေမးစရာျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးနိဂံုးနားမွာေတာ့ <span style="font-weight: bold;">အစၥလာမ္ကို ေသျခာမေလ့လာရေသးဘဲ မုဟမၼဒ္အေၾကာင္း မေျပာနဲ႔</span> ဆိုတဲ့ ပိတ္ပင္တဲ့ စကားမ်ိဳး သံုးသြားေသးတယ္။ ကြန္မန္႔တစ္ခုကေတာ့ စလိုက္ကတည္းက What a shame! လို႔စထားေတာ့ ေဆြးေႏြးဖက္အေပၚမွာလည္း အေလးမထားတာသိသာတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆိုးမေနပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္ရဲ႕ အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ကို ျပန္ၿပီးေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ <span style="font-weight: bold;">ေဆြးေႏြးဖက္က စိတ္ဝင္စားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြေတာ့ လ်စ္လ်ဴရႈၿပီး ေျပာခ်င္ရာေတြ ဇြတ္အတင္း ေျပာေနတယ္</span>- ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္မ်ိဳး မေရာက္ရေအာင္ သူေျပာထားတဲ့ အေၾကာင္း အရာေတြလည္း တစ္ေၾကာင္းခ်င္း နံပါတ္ေတြတပ္ၿပီး ရွင္းျပခဲ့တယ္။ သူ႔ဆီက ဘာမ်ားျပန္လာမလဲလို႔ ေစာင့္ေနတာလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ။ ဘာမွ ျပန္မလာဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ကိုမ်ား မေရာက္ျဖစ္လို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ေျပာစရာ ဓမၼမရွိေတာ့လို႔ လက္ေရွာင္သြားတာလား။ အဲဒါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မမွန္းတတ္ေတာ့ဘူး။ ေမးထားတာေတြလည္း ပါေတာ့ တကယ္ဆို ေျဖသင့္တာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထက္က အေၾကာင္းအရာေတြက အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘေလာ့ဂင္းလုပ္ရင္း ေတြ႔ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေလးကို ေခါင္းစဥ္နဲ႔ နီးစပ္မယ္ထင္လို႔ ေျပာတာပါ။ အဓိကေျပာခ်င္တာက ဘာသာေရးစာေပထဲက အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ စကားလံုးေတြကိုေျပာခ်င္တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အစဆံုး စာဖတ္သူ ဗုဒၶလာသာဝင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေမးခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;" >သမၼာက်မ္းစာ ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ?။</span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;" >ခရစ္ယာန္တို႔ရဲ႕ က်မ္းဂန္နာမည္လို႔ပဲ သေဘာထားပါသလား?။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီေမးခြန္းကို အြန္လိုင္းေဖာ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေမးၾကည့္ေတာ့ သူကေတာ္ေတာ္စဥ္းစာၿပီး ေျဖသြားတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟုတ္တယ္ဗ်ာ့ေနာ္၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ား ေမးမွပဲ စဥ္းစားမိေတာ့တယ္၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ အသည္းစြဲစကားလံုး သံုးသြားတာပဲ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့ ေဝါဟာရ သက္သက္နဲ႔ က်မ္းဂန္ကို ဂုဏ္တင္ထားတာပဲ- တဲ့။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူကဆက္ေျပာေသးတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး တံုးကုန္ၾကၿပီ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သမၼာတရားလို႔ ဆိုရင္ မဂၢင္ ၈-ပါး ဆိုတဲ့၊ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကို မျမင္ၾကေတာ့ပဲ bible ကိုပဲ ေျပးျမင္တဲ့သူက မ်ားမယ္- တဲ့။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူေျဖသြားတာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္တံုးကုန္ၿပီဆိုတာေတာ့ အခ်ိဳ႕က နာၾကမလား မသိဘူး။ တကယ္ေတာ့လည္း မဂၢင္ ၈-ပါး တရားေတာ္ကိုမွ စိတ္ဝင္တစား မရွိရင္လည္း ဗုဒၶဝါဒီေျပာဖို႔ေတာင္ ခက္ပါလိမၼယ္။ မဂၢင္ ၈-ပါး လမ္းစဥ္တရားကမွ ဗုဒၶေဖာ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ ဗုဒၶရဲ႕ မူဝါဒစစ္စစ္ ဆိုေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းအရာေလးေတြလည္း မေမ့ၾကပါနဲ႔လို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြကို သတိေပးပါရေစ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သမၼာဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရမွာပါ။ မဂၢင္ ၈-ပါးတရားေတြရဲ႕ အမည္ေတြကို ေအာက္မွာ ေရတြက္ျပလိုက္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) သမၼာဒိ႒ိ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) သမၼာသကၤပၸ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) သမၼာဝါစာ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) သမၼာကမၼႏၲ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) သမၼာအာဇီဝ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) သမၼာဝါယာမ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) သမၼာသတိ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈) သမၼာသမာဓိ</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္အျဖစ္ ဗုဒၶက တရားဦးမွာကတည္းက ေဖာ္ျပပါ အဂၤါ ၈-ပါးနဲ႔ ညီညြတ္ေသာ သမၼာတရားတို႔ကို ခ်ျပခဲ့တာပါ။ ဗုဒၶကလည္း ဒီေဝါဟာရေတြကို တည္ထြင္ၿပီး သံုးစြဲခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူး။ သူ႔အရင္ေရွးေရွးကတည္းက လူေတြ သံုးစြဲေနတဲ့ စကားေတြပဲျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘုရားရွင္က သူသံုးခဲ့တဲ့ ေဝါဟာရမွန္သမွ်ကို စကားလံုးေလး လွရင္ၿပီးတာပဲ၊ လူအမ်ားသေလာက်ရင္ ၿပီးတာပဲ ဆိုၿပီးဘယ္ေတာ့မွ မသံုးဘူး။ လိုအပ္တဲ့ အဂၤါရပ္ေတြ၊ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ျပၿပီး အဓိပၸာယ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္သာေအာင္ အၿမဲတမ္း ေဟာျပေတာ္မူခဲ့တယ္။ သမၼာတရားဆိုတာ ဘာေတြလဲ ဆိုတာကို ပိဋကစာေပမွာ ေလ့လာရင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေတြ႔ရပါလိမၼယ္။ သူနဲ႔ ဆန္႔က်င္ရာ မိစၧာတရားေတြရဲ႕ အေၾကာင္းပါ ေကာင္းေကာင္းႀကီး နားလည္ေစႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ရဲ႕ အနာဂတ္သာသနာေရးစာအုပ္ (စာမ်က္ႏွာ-၁၅၁၊ ၁၅၂) မွ သမၼာဝါစာကို ရွင္းျပထားပံုေလး ကူယူေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ နားလည္ရလြယ္ၿပီး တိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို ကူးျပလိုက္တာပါ။ အျခားေသာ သမၼာတရား ၇-ပါးအတြက္လည္း ဆရာေတာ္က ေသေသျခာျခာရွင္းျပထားပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><blockquote><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သမၼာဝါစာ</span><br /></div><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မုသာဝါဒ= မုသားေျပာမႈ၊ (လိမ္မႈ၊ လွည့္ပတ္မႈ၊ ညာျဖန္းမႈ)၊ ပိသုဏဝါစာ= ရန္တိုက္မႈ၊ ဖ႐ုသဝါစာ= ၾကမ္းတမ္းယုတ္မာဆဲဆိုမႈ၊ သမၹပၸလာပဝါစာ= အဖ်င္းစကား အပ်က္စကား (သက္သက္ ရယ္ေမာစရာျဖစ္၍ အက်ိဳးမရွိေသာ စကား) ေျပာမႈမ်ားကိုု “ဝစီဒုစ႐ိုက္= ႏုတ္ျဖင့္မေကာင္းမႈ ျပဳက်င့္မႈ” ဟုေခၚ၏။ “မိစၧာဝါစာ” ဟုလည္း ေခၚ၏။ ထိုစကား ၄-မ်ိဳးကို ေျပာခြင့္ႀကံဳလာလ်က္ မေျပာမိေအာင္ ေရွာင္ျခင္းသည္ သမၼာဝါစာမည္၏။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မွန္ေသာစကားကိုသာ ေျပာျခင္း၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မကြဲျပားေအာင္ ညီညီညြတ္ညြတ္ သင့္သင့္မွ်မွ် ရွိေအာင္ ေျပာေပးျခင္း၊ နားေထာင္သူတို႔မွာ အက်ိဳးမ်ားေသာ စကားကိုသာယာေခ်ငံစြာ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ေျပာျခင္း၊ ၾကားနာသူတို႔၏ ေကာင္းက်ိဳးသက္သက္ကို ေမွ်ာ္၍ (ဂုဏ္ရဖို႔ လာဘ္ရဖို႔ကို မေမွ်ာ္ဘဲ) တရားေဟာျပျခင္းမ်ားသည္ သမၼာဝါစာပင္တည္း။</span></blockquote><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ သမၼာတရားကို ေလ့လာရင္ ထိုတရားနဲ႔ ဆန္႔က်င္ရာ မိစၧာတရားမ်ားရဲ႕ အနက္ကိုပါ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိရႏိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခရစ္ယာန္စာေပမွာေတာ့ သမၼာ ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို က်မ္းရင္းရဲ႕ နာမည္အျဖစ္သံုးထားတယ္။ ေလ့လာၾကည့္သေလာက္ အဲဒီေဝါဟာရရဲ႕ အဓိပၸာယ္လည္းရွာမေတြ႔ဘူး။ bible ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စာလံုးကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ- လို႔လည္း ေျပာလို႔မရဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေျပာရရင္ အဲဒါ ေဝါဟာရသက္သက္ပဲ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာေတြ သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ အသည္းစြဲစကားလံုးကို ယူၿပီး သံုးသြားတာပဲ။ ေဝါဟာရ အေဟာင္းကို သံုးတယ္။ ကိုယ္ပိုင္စံသတ္မွတ္ခ်က္လည္း တစ္စံုတစ္ရာ မပါလာဘူး။ ဒီလို သံုးစြဲတာဟာ ဘာသာျပန္သူကို လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ရွိတယ္၊ ေတာ္တယ္လို႔ေတာ့ ေျပာလို႔ရမယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ မ႐ိုးသားမႈပဲ။ အဲဒီရဲ႕ အက်ိဳးဆက္က ဘာျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြကိုယ္တိုင္က သမၼာတရားလို႔ေျပာလိုက္ရင္ bible ကိုပဲ ေျပးျမင္တယ္။ အဲဒါ ခရစ္ယာန္တရားေတာ္လို႔ ထင္သြားၾကတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တစ္ခု ေျပာစရာ ရွိတာက သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေတာမူေသာအရွင္ ဆိုတဲ့စကားပါ။ အဲဒီစကားကို ခရစ္ယာန္တို႔ကလည္း သူတို႔ ထာဝရဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္အျဖစ္ သံုးၾကတယ္။ မူဆလင္တို႔ကလည္း အလႅာအရွင္ျမတ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္အျဖစ္သံုးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီစကားကို နားမလည္ဘူး။ သန္႔ရွင္းတယ္ဆိုတဲ့ စကားက သိပ္လွတယ္။ ျမန္မာလိုပဲေျပာေျပာ၊ အဂၤလိပ္လိုပဲေျပာေျပာ၊ ဒါဟာ လွပတဲ့ ေဝါဟာရပဲ။ ဒါေပမဲ့ ရွင္းျပစရာ ဘာအေၾကာင္းအရာေတြမ်ား ရွိသလဲ။ ဖိုရမ္မွာေမးဖူးတယ္။ ဘယ္သူမွလည္း မေျဖႏိုင္ၾကဘူး။ လွရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီး ေျပာစရာဓမၼ တစ္စံုတစ္ရာ မရွိဘဲ၊ ေဝါဟာရသက္သက္ကို မိႈင္းသြင္းသလို မ်ိဳး သံုးထားတယ္လို႔ပဲျမင္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သန္႔ရွင္းတယ္ဆိုတဲ့စကားသံုးမယ္ဆိုရင္ အညစ္အေၾကးတစ္ခုခုကေန ကင္းလြတ္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကိုေဆာင္မွ စကားလံုးရဲ႕ မူလအဓိပၸာယ္ထိန္းသိမ္းရာက်မယ္။ အညစ္အေၾကးအျဖစ္ ႐ႈျမင္ရာမွာလည္း အေနအထားလိုက္လို႔ ႐ႈျမင္ပံု မတူညီတာေလးေတြရွိႏိုင္တယ္။ ဥပမာ ထမင္းလူးမယ့္ လက္အတြက္ ဆီတို႔၊ ဆားတို႔ေပေနတာဟာ အညစ္အေၾကးလို႔ မဆိုသာေပမဲ့၊ မီးပူတိုက္မယ့္ လက္မွာေတာ့ ဒါေတြေပေနရင္ ညစ္ပတ္ေနတယ္လို႔ ဆိုရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြထဲမွာလည္း ေလာဘ၊ ေဒါသ အစရွိေသာ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔မွ ကင္းစင္ေတာ္မူေသာ အရွင္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္တစ္ပါးပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေတာ္မူေသာ အရွင္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ဗုဒၶအတြက္သံုးမယ္ဆိုရင္ ကိေလသာေတြကို အညစ္အေၾကးအျဖစ္ သတ္မွတ္ေျပာဆိုလိုက္တာပဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထာဝရဘုရားရွင္ေရာ အလႅာအရွင္ျမတ္ေရာ သမၼာက်မ္းနဲ႔ ကုရ္အာန္အရ ေဒါသကိေလမွ ကင္းစင္သူေတြ မဟုတ္ၾကဘူးဆိုတာ ေသျခာတယ္။ ေဒါသဆိုတာမွ သာမန္ေဒါသအဆင့္မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အထပ္ထပ္ ပြားမ်ားထားတဲ့ ေဒါသတရားေတြကို သူတို႔မွာရွိၾကတယ္။ လက္စားေခ်ျခင္းကို ဝါသနာထံုတယ္- လို႔ေတာင္ ဆိုထားတယ္။ အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သလိုေျပာရရင္ ေဒါသတရားကို အဖန္ဖန္ ပြားမ်ားေစရာမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အာဃာတ အက်ိဳးတရား ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရလိမၼယ္။ ေမးစရာရွိတာက ထာဝရဘုရားသခင္ေရာ အလႅာအရွင္ျမတ္ပါ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေတာ္မူတယ္ဆိုရင္ ဘာေတြကေန ကင္းလြတ္ေနလို႔ သန္႔ရွင္းတာလဲ။ အဲဒါေလး စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ သူတို႔ေနတဲ့ ေနရာ ဖံုမထဘူးေလ၊ သူတို႔ေနတဲ့ေနရာ ႐ႊံ႕မရွိဘူး အဲဒါေၾကာင့္ မညစ္ပတ္ဘူး- လို႔ေတာ့ မေျဖၾကပါနဲ႔။ စိတ္ထဲရွိတာေတြ ႀကံဆၿပီးလည္း ကာကြယ္ဖို႔ မႀကိဳးစာၾကပါနဲ႔။ က်မ္းဂန္ေလးကိုးကားၿပီး ေျဖႏိုင္ရင္သာ ေျဖေပးၾကပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေျပာစရာဓမၼ တစ္စံုတစ္ရာ မရွိဘဲ၊ ေဝါဟာရသက္သက္နဲ႔ အလွသံုး မိႈင္းသြင္းခံရမႈတို႔မွ ကင္းၾကပါေစ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဓမၼဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို၊ ေကာင္းစြာနားလည္ၿပီး စကားလံုးလွလွနဲ႔ က်က်နန တင္ျပတတ္ၾကပါေစ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-1553404714398180612?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-3592391266338631592009-02-25T19:39:00.000-08:002009-02-25T20:07:43.946-08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟုတ္ကဲ့ Susan…</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကြန္မန္႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျမန္မာလို ေရးေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းမယ္ဗ်ာ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဂၤလိပ္စာ အားနည္း။ ခင္ဗ်ားအဂၤလိပ္သဒၵါကိုလည္း စိတ္မခ်ဆိုေတာ့ သေဘာေပါက္မွားၿပီး ကြန္မန္႔ျပန္မိမွာစိုးလို႔ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္ရဲ႕ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ကို ေျပာပါ့မယ္။ အဲဒါကေတာ့ တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္ဟာ ေမေတၱယ်ဗုဒၶ မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။ အဲဒါကိုေျပာဖို႔ ကာမကိစၥအေပၚမွာ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မုဟမၼဒ္ရဲ႕ ဝါဒ မတူညီေၾကာင္းကို တင္ျပခဲ့ရတာပါတယ္။ အဲဒါကလည္း မုဟမၼဒ္ဟာ ေမေတၱယ်ဗုဒၶျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ တင္ျပလာတဲ့ စာေပေတြ ေတြ႔ေနရလို႔ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟုတ္တယ္ထင္လို႔ ဟုတ္ႏိုင္ပါတယ္ဆိုၿပီး တင္ျပသူရွိရင္၊ မဟုတ္ဘူးထင္လို႔ မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုၿပီး ေဆာင္းပါးေတြ မေရးသင့္ဘူးလား။ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္သူ႔ကိုမွမ မေစာ္ကားရေသးပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုကြန္မန္႔လာေရးတဲ့ Susan က ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္နဲ႔ မဆိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီးေျပာသြားတယ္။ အထက္မွာ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ အခ်က္ကို ေျပာၿပီးၿပီ။ အဲဒီအခ်က္က ေသြဖယ္ရင္ေတာ့ ကြန္မန္႔ဟာ ပို႔စ္နဲ႔ မလိုက္ဖက္ဘူးေျပာရမယ္။ ဒါေပမဲ့ Susan ေခၚတဲ့ေနာက္ကိုကၽြန္ေတာ္ လိုက္ခဲ့ပါ့မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) What do you think that millions of people dare to die for this religion if that is really stupid as you say? r they all stupid enough to do so?</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာသာတရားအတြက္ အသက္ေပးဝံ့သူေတြကို stupid ျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာဖူးဘူးေနာ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဒီအခ်ိန္ထိ ဘာသာတရားအတြက္ အသက္ေပးသြားသူေတြအေၾကာင္း မေဆြးေႏြးရေသးဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ္တိုင္ ရန္ရွာတဲ့လူေတြက အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္၊ အခ်စ္ေၾကာင့္၊ အရွက္ေၾကာင့္ စသျဖင့္ ပုဂၢလိက အေရးေတြ ရွိတတ္သလို။ ႏိုင္ငံအတြက္၊ လူမ်ိဳးအတြက္၊ ဘာသာသာသနာအတြက္ဆိုတာေတြလည္း ရွိတတ္တယ္။ အခ်ိဳ႕လည္း ရူးၾကတာေပါ့။ မွန္ကန္တဲ့ အေတြးအျမင္မရွိရင္ ဝါဒမိႈင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ မိုက္ရူးရဲ လုပ္တတ္ၾကတဲ့ လူငယ္ေတြလည္း ရွိတာပဲ။ ဒါမ်ိဳးေတြက ကမ႓ာေပၚက စစ္ပြဲသမိုင္းေတြမွာကိုပဲ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဟုတ္လား အဲဒီေတာ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္အခ်ိဳ႕ dare to die ျဖစ္တယ္ဆိုတာ stupid enough ျဖစ္လို႔လုပ္တာလား/ ဘာလားေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သာေတြးၾကည့္ေပေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးတာနဲ႔ စာရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဆံုးျဖတ္တာ ပိုေကာင္းပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဝါဒမွာလည္း အသက္စြန္႔ျခင္းဆိုတဲ့ ကိစၥ အားေပးတာရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဘုရားေလာင္းလို ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ေတြမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရတတ္တဲ့ လကၡဏာပဲ။ လုပ္ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က သံုးမ်ိဳးရွိတယ္။ ၁) ေလာကအက်ိဳးတြက္၊ ၂) ေဆြးမ်ိးမိတ္သဂၤဟတို႔အက်ိဳးတြက္၊ ၃) ဘုရားအျဖစ္ကို ရရွိဖို႔ရန္အတြက္၊ ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္ကိုးခ်က္သံုးခုရွိရင္ ပါရမီ ၁၀-ပါးျဖည့္ဆည္းတဲ့အခါမွာ လိုအပ္ရင္ အသက္ကိုပါ စြန္႔လႊတ္ဖို႔ ပိဋကစာေပက အားေပးပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) Have you ever learn about Islam? I doubt it.</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟုတ္ကဲ့ သံသယလည္း ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလ့လာဆဲပါ။ မွားေနတာေတြ ေတြ႔ရင္ျပင္ေပးပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) If Buddah's teaching of staying single is noble, why are Buddhist ever marrying? You all cannot really practice it.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တို႔လို လူသာမန္ဘဝနဲ႔ ဗုဒၶကို ၾကည္ညိဳသူေတြက သူေတာ္စင္ေတြ မဟုတ္ၾကပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ စိတ္တိုင္းက် မေနႏိုင္ပါ။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားၿပီးေနသူေတြကို သူတို႔ရဲ႕ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အတြက္ ေလးစားေနရတဲ့ ဘဝပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) Islam never teaches such things.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ အစၥလာမ္ဝါဒ မတူပါဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) With a body with genes and hormones, if you even stay single, your metabolism will go wrong sometimes...that's what not I say..scientist did.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒါေတြက ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေတြ႔ရွိခ်က္ပါ။ အေၾကာက္အကန္ မျငင္းလိုပါ။ ဟုတ္ပါလိမၼယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်က္ေတြက ပုဂၢိဳလ္သတၱဝါတိုင္းအတြက္ မွန္တယ္လို႔၊ ေျပာႏိုင္ပါသလား။ ျမန္မာျပည္မွာ အပ်ိဳရြယ္၊ လူပ်ိဳရြယ္မတိုင္ခင္က ဘုန္းႀကီးသီလရွင္အျဖစ္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ က်န္းမာစြာနဲ႔ အသက္ရွည္ရွည္ေနသြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ မ်ားစြာရွိေနခဲ့/ရွိေနဆဲပါ။ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့ အမွန္တရားေတြဟာ ပုဂၢိဳလ္လည္း မေရြး၊ ေဒသလည္းမေရြး၊ ကာလလည္းမေရြး မွန္ေနတာေတြပါ။ ဥပမာ အသုဘကမၼ႒ာန္းက ရာဂကိေလသာကို ေလ်ာ့ပါးေစတယ္၊ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းက ေဒါသကိေလသာကို ေလ်ာ့ပါးေစတယ္ ဆိုတာ ျငင္းလို႔ရပါသလား။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) It is not true thst one can have a lady from battle field. It is true that they can have it as one's proper wife.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီစာေၾကာင္းတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးပါ။ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ထားတာနဲ႔ မတူညီတဲ့ ပံုစံတစ္မ်ိဳးပါ။ ဆက္ေလ့လာဖို႔ ရွိပါတယ္။ ေလ့လာပါဦးမယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) It is true that 4 wives are allowed.But with alot of rules which u can't follow. U must treat your wives same if u have more than one wife. You are not allowed to stay with unmarried ladies. If you saw a helpless lady, you are allowed to marry her than to send her pubs and clubs. It is not a must thing to have 4 wives. You are not allowed to marry if you couldn't provide her well enough and she can leave you anytime with that reason. Islam never force women.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အံ့ၾသေလာက္စရာ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔ေသာ အဆံုံးအမတို႔မဟုတ္ပါ။ အဲဒါေတြအားလံုးဟာ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားမႈ အဆင့္ထက္မပိုပါ။ helpless ျဖစ္ေနသူကို ကူညီေပးျခင္းမွာ မယားအျဖစ္ သိမ္းပိုက္ျခင္းပါ ပါဝင္ေနေတာ့ လူသားျခင္း စာနာေထာက္ထားတတ္မႈေအာက္ကိုပင္ အနည္းငယ္ နိမ့္က်ေနပါေသးတယ္။ အထက္က အဆံုးအမတို႕ကို စံခ်ိန္မီလိုက္နာႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မခက္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူသားဆန္ေသာ ဝါဒ အဆင့္မွ်သာ ျဖစ္လို႔ လူသားတစ္ေယာက္ ျပည့္ျပည့္ဝဝျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ လိုက္နာဖို႔ အခက္အခဲ မရွိပါ။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကဲ့သို႔ သဃၤန္းဝတ္နဲ႔ သာသနာ့တာဝန္ မထမ္းႏိုင္ေသာ္လည္း ဇနီးမယားကို တစ္ဦးထက္ပိုၿပီး လက္ထပ္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိပါ။ helpless ျဖစ္ေနသူမ်ားကိုလည္း ပ်ိဳ/အိုမေရြး၊ က်ား/မ မေရြး၊ ႀကီး/ငယ္ မေရြး ကူညီဦးမွာပါ။ တတ္ႏိုင္သမွ်လည္း ကူညီေနဆဲပါ။ ဇနီးမယားျပဳခြင့္ကို ေမွ်ာ္ကိုးလို႔ ကူညီျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ကူညီရန္လိုအပ္သူမ်ားျဖစ္လို႔ ကူညီသင့္လို႔ ကူညီျခင္း သက္သက္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈) And it is totally wrong with second last paragraph.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရာဂကိေလသာကို ၿငိမ္းေအးေစျခင္း အတြက္ အက်ိဳးျပဳေစႏိုင္ေသာ သမထက်င့္စဥ္၊ ဝိပႆနာက်င့္စဥ္ တစ္စံုတရာ မေတြ႔ရ- ဟု ေျပာခဲ့ပါတယ္။ လက္မခံႏိုင္လွ်င္ ပါယ္ခ်ပါ။ သို႔ေသာ္ ကုရ္အာန္ကိုျဖစ္ေစ၊ တမန္ေတာ္၏ က်င့္စဥ္မ်ားကိုျဖစ္ေစ ကိုကား၍ ျငင္းဆိုပါ။ စာတစ္ေၾကာင္း တည္းႏွင့္ေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ပါ။ ေဖာ္ျပပါ သမထ၊ ဝိပႆနာက်င့္စဥ္မ်ားရွိလွ်င္ လမ္းညႊန္ပါ။ လိုက္လံ စံုစမ္း ေလ့လာပါ့မယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အမ်ိဳးသမီးမ်ားက မလံုမၿခံဳဝတ္ဆင္ေသာေၾကာင့္ မတရားက်င့္မႈမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့လွ်င္ ျပဳက်င့္သူ ေယာက်္ားထက္ မလံုမၿခံဳဝတ္ဆင္သူ အမ်ိဳးသမီး၌သာ အျပစ္ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္- ဟုေျပာခဲပါတယ္။ မၾကာေသးခင္က ဖိုရမ္မွာ အစၥလာမ္အမ်ိဳးသမီးတဦး ေျပာျပသြားတဲ့ စကားပါ။ ေနာက္ထပ္လည္း အစၥလာမ္သာသနာ ထြန္းကားရာ တိုင္းျပည္ႀကီးတစ္ခုက ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးကလည္း ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာဖူးပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">“လံုေအာင္ ဖံုးမထားတဲ့ ဟင္းကို ေၾကာင္ကဝင္စားတာ ေၾကာင္မွာ အျပစ္မရွိပါ။”</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၉) According to Islamic law, if u do that to a woman,you are to punished by throwing with stones in public till death.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ေစာ္ကားလွ်င္ အစၥလာမ္ဥပေဒအရ ခဲႏွင့္ပစ္ေပါက္၍ ေသသည္အထိ အျပစ္ဒဏ္ေပးလို႔ရသည္- လို႔နားလည္လိုက္ပါတယ္။ မွားလွ်င္ျပင္ေပးပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမးစရာေပၚလာပါၿပီ။ အစၥလာမ္က်င့္ဝတ္အရ လူမသတ္ရလို႔ပါရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။ အထက္က စကားကို ၾကည့္လွ်င္ ဘယ္လိုခၽြန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲပညတ္ထားပါသလဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ လူ႔အသက္ကို မသတ္ရ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအား အႏိုင္က်င့္ ေစာ္ကားသူကိုေတာ့</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ (အီဗရာဟီးမ္ ျဖစ္စဥ္အရ)လူ႔အသက္ကို မသက္ရ သို႔ေသာ္ အလႅာအရွင္ျမတ္က အလိုရွိေတာ္မူလွ်င္ သားအရင္းကိုပင္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">+ (အမ်ိဳးသမီးမ်ား က႑ ၄း၁၅ အရ)လူ႔အသက္ကို မသတ္ရ သို႔ေသာ္ မွာယြင္းေသာ ကာမမႈကို ျပဳသူ မိန္းမကိုေတာ့</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စသျဖင့္ စသျဖင့္ သို႔ေသာ္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ခၽြန္းခ်က္မ်ားတြဲကာ မွတ္သားထားရမည္ထင္ပါတယ္။ လူမသတ္ရ ပညတ္ခ်က္ႏွင့္ ပူးတြဲမွတ္သားရန္ မည္ကဲ့သို႔ေသာ ခၽြန္းခ်က္ေတြ က်န္ေနေသးပါသလဲ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀) What is the law in Buddhism for that case?</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘုရားရွင္က လူေတြကို ဘာမွ မပညတ္ခဲ့ပါ။ ကုသိုလ္တရားမ်ားႏွင့္ အကုသိုလ္တရားမ်ားကိုသာ ခြဲျခားျပခဲ့ပါတယ္။ မိမိစိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဥပေဒျပဳရန္ ဗုဒၶမွာ တာဝန္မရွိပါ။ ဗုဒၶဟာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ စစ္စစ္ပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႔ တာဝန္ရွိသူမဟုတ္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သံဃာအဖြဲ႔ ကေတာ့ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႕ဝင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ေတာ့ ဗုဒၶကဥပေဒမ်ား ျပ႒ာန္းထားရွိပါတယ္။ အထက္က ျပႆနာမ်ိဳး ရဟန္းတပါးက ျပဳက်င့္လွ်င္ သဃာေလာကတြင္ အႀကီးေလးဆံုး အျပစ္ဒဏ္ျဖစ္ေသာ ပါရာဇိက အာပတ္သင့္ပါတယ္။ အဲဒီအာပတ္သင့္လွ်င္ အျပစ္က်ဴးလြန္သူ ရဟန္းဟာ သဃာအဖြဲ႔ဝင္ ရဟန္းတပါး မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ရဟန္းအျဖစ္မွ ရုတ္သိမ္းျခင္းဟာ ဗုဒၶဥပေဒကေပးတဲ့ အျမင့္ဆံုး ျပစ္ဒဏ္ပါ။ ဗုဒၶကေပးတဲ့ အခြင့္အေရးကိုသာ ဗုဒၶကရုတ္သိမ္းျခင္းပါ။ ဒီထက္ပိုၿပီး ေထာင္ဒဏ္၊ ေသဒဏ္ေပးျခင္းကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမ်ား၏ တာဝန္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာနဲ႔ မပတ္သက္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶက ရဟန္းေတာ္မ်ားကို လူ႔အသက္သတ္မိလွ်င္ ပါရာဇိကအာပတ္လို႔လည္း ျပ႒ာန္းထားေသးပါတယ္။ အဲဒီဥပေဒကလည္း ခၽြန္းခ်က္မဲ့ပါ။ ဘုရားတရားသံဃာကို ကာကြယ္ဖို႔ပါ၊ သာသနာ့ရန္သူကို ႏွိမ္ႏွင္းဖို႔ပါ၊ အမ်ိဳးသားေရးအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ပါ၊ ကိုယ့္အသက္ကို ရန္ရွာလို႔ပါ၊ စသျဖင့္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းျပခ်က္မွေပးလို႔မရပါ။ လူ႔အသက္သတ္မိလွ်င္ေတာ့ ပါရာဇိကပါ။ သူ႔ဟာသာ မိန္းမတစ္ေယာက္မကလို႔ မိန္းမ တစ္ရာကို အႏိုင္က်င့္ေနလည္း ဗုဒၶတပည့္မ်ားကေတာ့ သတ္မည္မဟုတ္ပါ။ သတ္မိလွ်င္လည္း ပါရာဇိကအာပတ္သင့္ပါၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဥပေဒေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဗုဒၶရဲ႕ တိက်မႈနဲ႔ အထက္ေဖာ္ျပပါ အစၥလာမ္ဥပေဒတို႔ကို ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္လို႔ နည္းနည္းေျပာပါဦးမယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶက သူ႔တပည့္ တကာ တကာမေတြကို နိစၥသီလ -၅ပါး ၿမဲၾကဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ သူတပါး အသက္ကို မသတ္ရလို႔ ပါရွိပါတယ္။ သူတပါးအသက္ဆိုတာ မသတ္ဘဲနဲ႔လည္း မေတာ္တဆ ေသသြားတတ္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ ရွိတတ္ေတာ့ ဗုဒၶက သူ႔အသက္သတ္ျခင္း သီလ က်ိဳး၏/မက်ိဳး၏ကို အဂၤါ ၅-ခ်က္နဲ႔ စစ္ခိုင္းပါတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁- သတၱဝါျဖစ္ျခင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂- သတၱဝါျဖစ္၏ဟု သိျခင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃- ေသေစလိုေသ ဆႏၵရွိျခင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄- ေသေအာင္ လံုလျပဳျခင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅- မိမိလံုလေၾကာင့္ ေသသြားျခင္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ၅-ခ်က္ မျပည့္စံုရင္ သတၱဝါေကာင္ ေသသည္ျဖစ္ေစ၊ မေသသည္ျဖစ္ေစ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီအခ်က္ ၅-ခ်က္ညီမွ သူ႔အသက္ သတ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမးခ်င္တာက ဒီလိုပါ။ အစၥလာမ္သာသနာမွာ လူ႔အသက္မသတ္ရလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဆက္ၿပီးေလ့လာေတာ့ သတ္ခြင့္ျပဳထားတဲ့ အေနအထားေတြကလည္း မ်ားပါတယ္။ ခၽြန္းခ်က္ေတြနဲ႔ မွတ္ရမည့္ က်င့္ဝတ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ အထက္ေဖာ္ျပပါအတိုင္း အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ စနစ္တက် ရွင္းလင္းျပထားတာမ်ားရွိရင္ လူ႔အသက္သတ္ျခင္းဆိုတာ အစၥလာမ္ဥပေဒက ဘာကိုေခၚပါသလဲ သိပါရေစ။ ရွင္းျပေပးပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၁) I've learn..It shows adjustable. If you r rich enough that won't even go to court. People like you think US got democracy and human right most. right? Do u know what is the section for that case there? One year in jail! If your sister is treated like that and a guy is punished to be in jail for only one year, what do you say? Wait. that's not all. you can do pendings and ask to get lesser period or you can always pay cash!!( what they call FIND ). So this is what you call women right huh?</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထက္ကဟာေတြက ဗုဒၶေဟာမဟုတ္ပါ။ ဘာသာေရးကိစၥလည္း မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ဥပေဒေရးရာ သက္သက္ပါ။ သိပ္စိတ္မဝင္စားပါ။ ႏိုင္ငံတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ဥပေဒေတြ၊ ျဖတ္ထံုးေတြ ကြာပါလိမၼယ္။ တရားဥပေဒျပဳစဥ္က အမ်ားသေဘာတူခဲ့ရင္၊ တရားစီရင္ေရးက အဂတိ မလိုက္ရင္ ဆံုးျဖတ္သမွ် ေက်နပ္လိုက္႐ံုပါ။ သူေသမွ ငါေက်နပ္မည္ဆိုတာ ေကာင္းပါသလား။ အေရးႀကီးတာက ခင္ဗ်ားပဲတရားခံျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ပဲတရားခံျဖစ္ျဖစ္ (ခင္ဗ်ာညီမပဲ တရားလိုျဖစ္ျဖစ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ညီမပဲ တရားလိုျဖစ္ျဖစ္) ဥပေဒဟာ ဥပေဒပီပီ မ်က္ႏွာမလိုက္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ေတြေပးဖို႔ပါ။ အဲဒီတိုင္း တိတိက်က် ေပးခဲ့လွ်င္ တစ္ႏွစ္မဟုတ္လို႔ ၂-ရက္ေထာင္ဒဏ္သည္လည္း ျငင္းစရာမလိုပါ။ ၂-ရက္တည္း နည္းလို႔ မုဒိန္းမႈေတြ မ်ားလာရင္သာ ဥပေဒျပဳေရးကို ျပန္လည္သံုးသပ္ဖို႔လိုမွာပါ။ ဒါလည္း ေခတ္အလိုက္ ဥပေဒ ပညာရွင္ေတြ အလုပ္ပါ။ ဘာသာတရားနဲ႔ တိုက္႐ိုက္မဆိုင္ပါ။ မဆိုင္တာကို ဝင္ကိုင္ရင္ေတာ့ အဲဒီဘာသာတရားဟာ ေဝဖန္ခံရမွာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာသာတရားတစ္ခုရဲ႕ ပို႔ခ်ခ်က္ေတြက ႏိုင္ငံတစ္ခုကို ဥပေဒျပဳရေလာက္ေအာင္ တိက်ခိုင္မာေနတာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတြင္းက ဥပေဒပညာသင္ တကၠသိုလ္ေတြ၊ ေကာလိပ္ေတြ အားလံုးပိတ္ထားလိုက္ရၿပီဆိုတဲ့ နိုင္ငံမ်ိဳးမ်ားရွိပါသလား။ အစၥလာမ္ဥပေဒအရ ခဲနဲ႔ပစ္ေပါက္ၿပီး အေသသတ္ခိုင္းေသာ္လည္း အေသမသတ္သင့္ပါဘူးလို႔ ယူဆတဲ့သူေတြကလည္း ရွိေနဦးမွာပါ။ အဲဒါေလးလည္း ေမ့မထားပါနဲ႔။ လူေတြအားလံုးဟာ မူဆလင္ေတြ မဟုတ္သလို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထင္ မူဆလင္တိုင္းလည္း အဲဒီလို အေသသတ္တဲ့ကိစၥ လက္ခံမွာ မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္က မိန္းမအခြင့္အေရးလို႔ မေခၚပါ။ တရားဥပေဒျပဳေရး၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး လို႔သာေခၚမွာပါ။ မုဒိန္းေကာင္ကို ေသဒဏ္ေပးျခင္းဟာ ဒီေန႔ေခတ္ အမ်ိဳးသမီထုက ေတာင္းဆိုေနေသာ အေရးတႀကီး မိန္းမအခြင့္အေရး မဟုတ္ေလာက္ေသးပါ။ မိန္းမအခြင့္အေရးဆိုတာ ခင္ဗ်ားေလ့လာဖို႔ အမ်ားႀကီးလိုပါဦးမယ္။ ခင္ဗ်ားမွာ ႐ႈတ္ေထြးမႈေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၂) Prophet married 11th times. That is not beacause he gets more chances than other muslims. He married before he gets the direction (order) of limits that 4 wives is maximum allowence. And he is not allowed to get divorced as his wives are all muslim's mothers and leaders. And nobody is allowed to marry those ladies again. Do you ever learn which kind of ladies he had married? Not everyone is desendents from great great families. Most of them are helpless ladies..even slave or Jew are among them. You should learn details about his marriages b4 judging him. Though he has a great leader of his time, he never took chances..He could spend his days better than Julius Ceaser. But he slept on the worst bed u could ever imagine and spend days in hunger. Do you know what is left when de died? nothing! he even give the gost he belong to others before his death.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အထက္ေဖာ္ျပပါ စာပိုဒ္ဟာ ယံုၾကည္ျခင္းသဒၶါတရားႏွင့္ သက္ဆိုင္တာေတြပါ။ ေဆြးေႏြးလို႔ အေျဖမထြက္ႏိုင္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ေဆြးေႏြးေသာ္လည္း အစၥလာမ္သာသနာကို ယံုၾကည္သူက တစ္မ်ိဳး မယံုၾကည္သူက တစ္မ်ိဳးျဖစ္ဖို႔သာရွိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၃) So stop talking about him taking chances.</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">Learn Islam before judging it.</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္အေၾကာင္း စေျပာျဖစ္သြားတာကလည္း ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ အစၥလာမ္ဝါဒအၾကား ႐ႈတ္ေထြးမႈေတြ ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ အေရးအသားေတြ ေတြ႔လို႔ ေလ့လာရင္းကေန ေရးျဖစ္သြားတာပါ။ ေလ့လာရင္းေရးသား ေရးသားရင္းေလ့လာ လုပ္ေနပါတယ္။ ေလ့လာၿပီးမွ ေရးမယ္ဆိုရင္ ပထမကိစၥမၿပီးခင္ ကၽြန္ေတာ္ေသရပါလိမၼယ္။ ေလ့လာစရာေတြက မ်ားလြန္းပါတယ္။ အမွားေတြပါေနရင္ ေထာက္ျပေဝဖန္ေပးပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">Susan က ဒီပို႔စ္မွာ ကြန္မန္႔လာေရးတယ္ဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ဟာ ေမေတၱယ်ဗုဒၶ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္အေပၚမွာ ျငင္းခ်င္တာေတာ့ ဟုတ္မယ္မထင္ဘူး။ မုဟမၼဒ္အေၾကာင္းေရးထားသမွ်ကို မေက်နပ္လို႔ ေရာက္လာတာလို႔ ထင္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ အဓိကေျပာခ်င္တဲ့ ကိစၥေလးေတာ့ ေထာက္ခံတယ္/ကန္႔ကြက္တယ္ဆိုတာ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာသြားသင့္ပါတယ္။ အဲဒါမွလည္း ကြန္မန္႔နဲ႔ ပို႔စ္နဲ႔ လိုက္ဖက္မႈရွိမွာေပါ့။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တမန္ေတ္မုဟမၼဒ္ဟာ ေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ ဟုတ္/မဟုတ္ဘူးဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုသေဘာထားပါသလဲ ေက်းဇူးၿပဳၿပီးေျဖေပးပါဦ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကို႐ြက္ဝါ။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-359239126633863159?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-48337239058674303612009-02-24T16:34:00.000-08:002009-02-24T16:47:35.997-08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကာမအမႈနဲ႔ ဝါဒ ၂-ခု</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေယာက်္ား-မိန္းမ ဆိုင္ရာ ကာမမႈအေပၚ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ အစၥလာမ္ဝါဒတို႔အၾကား အယူအဆ မတူ၊ ကြဲျပားေၾကာင္းကို အေထာက္အထားနဲ႔ ရွင္းမွာပါ။ ေရးရတာလည္း အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒီေတြက ဒီကမ႓ာေပၚမွာ ေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ ဆိုေသာ ေနာက္ဆံုးသမၼာသမၺဳဒၶ ပြင့္ထြန္းလားဦးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္။ ေဂါတမဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့ ဗ်ာဒိတ္တရားေတြကလည္း ရွိေနတယ္။ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္တို႔ကလည္း တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ကို ေနာက္ဆံုးပြင့္ အလႅာအရွင္ျမတ္ရဲ႕ တမန္ေတာ္အျဖစ္ ယံုၾကည္ေနၾကတယ္။ အဲလို ေနာက္ဆံုးခ်င္း ဆင္တူေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္အေပၚ အေျခခံၿပီး တခ်ိဳ႕လူေတြက ေမေတၱယ်ဘုရားရွင္ဆိုတာ မုဟမၼဒ္ပဲ ျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုတဲ့သူေတြရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးျဖစ္တာပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶရဲ႕ ဝါဒအရ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းဟာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ မအပ္ေသာ၊ ယုတ္နိမ့္လွေသာ လုပ္ငန္းပါ။ ကာမစၧႏၵ နီဝရဏကို ဉာဏ္ပညာအား ပိတ္ပင္ေသာ၊ ကုသိုလ္တရားတို႔အား ပိတ္ပင္ေသာ တရားအျဖစ္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေယာက္်ား/မိန္းမ အေရအတြက္ မည္၍မည္အမွ် လက္ထပ္သင့္တယ္လို႔ အနည္းဆံုးပမာဏ/အမ်ားဆံုးပမာဏမ်ား သတ္မွတ္မေပးခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ လြဲမွားေသာ ကာမမႈတို႔ကို မျပဳက်င့္ရန္ (ေရွာင္သင့္ေသာသူ/ ေရွာင္သင့္ေသာ နည္းလမ္းအားျဖင့္) သြင္သင္ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။ အားႀကီးေသာ ရာဂကိေလသာတို႔ မျဖစ္ေစရန္ အသုဘကမၼ႒ာန္းကဲ့သို႔ေသာ ကမၼ႒ာန္းနည္းမ်ာကို ပို႔ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ရာဂကို အားေပးျခင္းလံုးဝ မရွိပဲ ခ်ိဳးႏွိမ္ဖို႔သာ နည္းလမ္းေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္လိုက္ ရဟန္း/ရဟန္းမမ်ားကိုေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳခြင့္ လံုးဝမေပးခဲ့ပါ။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မုဟမၼဒ္ရဲ႕ ဝါဒအရ အိမ္ေထာင္သားေမြးျခင္းဟာ အျပစ္မရွိပါ။ အျပစ္မရွိယံုသာမဟုတ္ေသး သာသနာတာဝန္တစ္ဝက္ကို ေက်ပြန္ေစေသာ သာသနာ့ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက္်ားမ်ားကို မိန္းမ ၁-ေယာက္မွ ၄-ေယာက္ထိ ယူခြင့္ျပဳပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ အေရအတြက္မ်ားစြာ ယူခဲ့ပါတယ္။ လြဲမွားေသာ ကာမမႈတို႔ကို မျပဳၾကဖို႔ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြေတာ့ ရွိတန္သေလာက္ရွိပါတယ္။ မအပ္ေသာ မိန္းမေတြကို ေရတြက္ျပထားပါတယ္။ (သို႔ေသာ္ ေကာင္းစြာနားမလည္ပါ။) မအပ္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားေတာ့ ေဖာ္ျပမထားပါ။ (ကၽြန္ေတာ္သတိမမူမိတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။) ဒါေပမဲ့ စစ္ေျမျပင္မွ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရေသာ မိန္းမမ်ားကိုေတာ့ ဆက္ဆံခြင္ျပဳပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္အတြက္ကေတာ့ မအပ္ေသာမိန္းမ မရွိဘူးလို႔ ဆိုရေလာက္ေအာင္ မိန္းမအေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ အပ္တဲ့အေၾကာင္း တမန္ေတာ္ျမတ္အတြက္ အထူးအခြင့္အေရးအျဖစ္ အလႅာအရွင္ျမတ္က ခြင့္ျပဳထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရာဂကိေလသာကို ၿငိမ္းေအးေစျခင္း အတြက္ အက်ိဳးျပဳေစႏိုင္ေသာ သမထက်င့္စဥ္ ဝိပႆနာက်င့္စဥ္ တစ္စံုတရာမေတြ႔ရပါ။ ပိုဆိုးသည္မွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားက မလံုမၿခံဳဝတ္ဆင္ေသာေၾကာင့္ မတရားက်င့္မႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့လွ်င္ ျပဳက်င့္သူေယာက္်ားထက္ မလံုမၿခံဳဝတ္ဆင္သူ အမ်ိဳးသမီ၌သာ အျပစ္ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးမယ္ဆိုရင္ အာ႐ံု၏ အျပစ္ကိုသာ ျမင္ၿပီး၊ အာယတနရဲ႕အျပစ္၊ ဖႆျဖစ္ျခင္းရဲ႕အေၾကာင္း၊ ေဝဒနာအေပၚထားရွိေသာ ႏွလံုးသြင္းမွန္မႈ/မွားမႈ တို႔ကို လံုးဝသံုးသတ္ျခင္းမရွိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကာမမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မုဟမၼဒ္ရဲ႕ ဝါဒ မည္မွ်ကြာဟေနလဲ၊ အေတြးအေခၚပိုင္းအတိမ္အနက္နဲ႔ ကာမစၧႏၵ အေပၚထားရွိတဲ့ အျမင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ကြဲလြဲေနသလဲ။ မုဟမၼဒ္နဲ႔ ေမေတၱယ်ဗုဒၶ အတူတူပဲလို႔ ေျပာခ်င္ၾကေသးပါသလား။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-4833723905867430361?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3586207912209280375.post-1507812229239765882009-02-22T17:01:00.000-08:002009-02-23T02:03:16.527-08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒသဝတၳဳက</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္ဖို႔ အေျခခံ အက်ဆံုးလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒသဝတၳဳက </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သမၼာဒိ႒ိ ကို ဆရာဦးဆန္းလြင္ (အရွင္အာဒိစၥရံသီ) ေရးသားေသာ ဉာဏ္လမ္းေပၚေလွ်ာက္ လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း စာအုပ္(စာမ်က္ႏွာ-၄၄)မွ ကူယူေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူက လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ကိုးကားၿပီးေရးသားထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) ေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္းသည္ အက်ိဳးရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) လက္ဦးလက္ဖ်ား လွဴဒါန္းျခင္းသည္ အက်ိဳးရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေပးလွဴပူေဇာ္ျခင္းလည္း အက်ိဳးႀကီး၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) သုစ႐ိုက္ ဆယ္ပါး၌ ေကာင္းက်ိဳးရွိ၍ ဒုစ႐ိုက္ ဆယ္ပါး၌ မေကာင္းက်ိဳး ရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) ဤ လူ႔ဘံုေလာကသည္ ရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) ဤ လူ႔ဘံုေလာကမွအပ နတ္ဘံု၊ ငရဲဘံုမ်ားလည္းရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) အမိကို ေကာင္းစြာ လုပ္ေကၽြး ေမြးျမဴျခင္းသည္ ေကာင္းက်ိဳးေပး၏။ အမိကို ျပစ္မွား လြန္က်ဴးျခင္းသည္ ဆိုးက်ိဳးေပး၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈) အဖ၌ လုပ္ေကၽြး ေမြးျမဴျခင္းသည္ ေကာင္းက်ိဳးရွိ၏။ အဖ၌ ျပစ္မွား က်ဴးလြန္ျခင္းသည္ ဆိုးက်ိဳးရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၉) ေလာကတပါးမွ အျခားေလာကတပါးသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ပဋိသေႏၶ စြဲေနကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ ရွိ၏။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀) ဤေလာက၌ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္ၾကကုန္ေသာ၊ ဤေလာကကို လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ ေလာကကိုလည္းေကာင္း (ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္) ကိုင္တိုင္ မ်က္ေမွာက္ျပဳ၍ ေဟာၾကားၾကကုန္ေသာ ရဟန္း၊ ပုဏၰား၊ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ အရိယာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားလည္း ရွိ၏။ </span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဤဆယ္ပါေသာ တရားတို႔ကို ယံုၾကည္ျခင္းသည္ ဒသဝတၳဳက သမၼာဒိ႒ိ ျဖစ္၏။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3586207912209280375-150781222923976588?l=www.ywetwar.com' alt='' /></div>ရြက္၀ါhttp://www.blogger.com/profile/09099379767419618225noreply@blogger.com0